-
14950 -
4023 -
6612 -
8732
44983 plików
2035,38 GB
![Foldery Foldery](http://x4.static-chomikuj.pl/res/152bece31a.png)
![Ostatnio pobierane pliki Ostatnio pobierane pliki](http://x4.static-chomikuj.pl/res/152bece31a.png)
KTO:
poeta
NARODOWOŚĆ:
czeska
URODZONY:
23 września 1901, Żiżkov k. Pragi
ZMARŁ:
10 stycznia 1986, Praga
DZIEŁA:
"Miasto we łzach" (1921) - tomik poetycki
"Sama miłość" (1923) - tomik poetycki
"Na faladch radiotelegrafu" (1925) - tomik poetycki
"Słowik śpiewa marnie" (1926) - tomik poetycki
"Gołąb pocztowy" (1929) - tomik poetycki
"Osiem dni" (1937) - elegia
"Jabłko z podołka" (1933) - tomik poetycki
"Ręce Wenus" (1936) - tomik poetycki
"Żegnaj, wiosno" (1937) - tomik poetycki
"Poszedł w świat ubogi malarz" (1949) - tomik poetycki
"Pieśń o Wiktorce" (1950) - tomik poetycki
"Mozart w Pradze" (1951) - tomik poetycki
"Petrin" (1951) - tomik poetycki
"Mama" (1954) - tomik poetycki
"Chłopiec i gwiazdy" (1956) - tomik poetycki
"Ubrana w światło (1940) - tomik poetycki
"Wachlarz Boźeny Niemcowej" (1940) - tomik poetycki
"Kamienny most" (1941) - tomik poetycki
"Hełm ziemi" (1945) - tomik poetycki
"Koncert na wyspie" (1965) - tomik poetycki
"Kometa Halleya" (1967) - tomik poetycki
"Odlewanie dzwonów" (1967) - tomik poetycki
"Pomnik moru" (1971) - tomik poetycki
"Parasol z Piccadilly" (1979) - tomik poetycki
"Być poetą" (1983) - tomik poetycki
"Wszystkie skarby świata" (1981) - książka wspomnieniowa
Z UZASADNIENIA NAGRODY:
Otrzymał ją za "przenikniętą zmysłowością, otwartością i bogactwem kreatywnej fantazji, która daje obraz ludzkiej niezłomności i wielostronności".
FAKTY Z ŻYCIORYSU:
Jaroslav Seifert pochodził z czeskiej rodziny robotniczej. Nigdy nie ukończył szkoly, sam zajmował się własnym kształceniem; interesowała go głównie literatura, muzyka i języki obce. Już w wieku lat 20 mógł się pochwalić, że był redaktorem kilku nieperiodycznych wydawnictw oraz tłumaczem literatury francuskiej i rosyjskiej. Pisał także poezję. Pod koniec I wojny światowej Seifert związał się z partią komunistyczną i jej organami prasowymi: "Rude pravo" i "Rovnost". W 1920 r. założył awangardowe Stowarzyszenie Artystyczne "Dziewięćsił", które pozostawało pod wpływem twórczości francuskiego poety Guillaume'a Apollinaire'a oraz dadaistów. W ramach tej grupy Seifert redagował czasopismo "Dziewięćsił" i "Disk", a w latach 1922-25 pismo satyryczne "Śrśatec". Debiutował jako poeta proletariacki w 1921 r. tomem "Miasto we łzach". W podobnym nastroju utrzymany był także jego drugi zbiorek "Sama miłość" (1923), gdzie znalazły się liryki o rewolucji, przedstawiające wizje "nowego wspaniałego świata".
Następne jego tomiki - "Na falach radiotelegrafu" (1925), "Słowik śpiewa marnie" (1926) i "Gołąb pocztowy" (1929) - reprezentują kierunek zwany poetyzmem, którego Seifert, obok Vitézslava Nezvala, był głównym przedstawicielem w literaturze czeskiej. Nurt ten wyrażał fascynację rozwojem cywilizacyjnym oraz rytmem wielkiego miasta i był - jak twierdził inny poeta tego czasu, Taige - "sztuką życia i użycia". Przyjmując postawę epikurejską, Seifert traktował wiersz jako grę i zabawę. "Sztuka jest martwa, świat i bez niej żyje!" - wyznawał w jednym z wierszy. W 1929 r. podpisał list siedmiu pisarzy przeciw polityce partii komunistycznej, za co został z niej wykluczony. Wkrótce też wydał manifest, w którym krytykował stalinowski kurs bolszewików, po czym zgłosił akces do partii socjaldemokratycznej. Z czasem stał się zwolennikiem prezydenta Czechosłowacji, Tomasza Garrigue Masaryka, po śmierci którego w 1937 r. wydał elegię "Osiem dni". W tym czasie pracował głównie jako dziennikarz, udzielając się przede wszystkim w pismach "Nova Scena" i "Narodni práce".
Lata 30. przynoszą zasadniczy zwrot w twórczości poety, która zaczyna się wyróżniać śpiewną melodyjnością, klasyczną strofą, refleksyjnym liryzmem, a jej głównym motywem staje się heraklitejska zaduma nad upływającym czasem, który twórca usiłuje zatrzymać w pełnych tęsknoty obrazach z dzieciństwa i wspomnieniach przeżyć miłosnycb. Do tego śpiewno-klasycznego nurtu w twórczości Seiferta należą m.in. tomiki: "Jabłko z podołka" (1933), "Ręce Wenus" (1936), "Żegnaj, wiosno" (1937), "Poszedł w świat ubogi malarz" (1949), "Pieśń o Wiktorce" (1950), "Mozart w Pradze" (1951), "Petrin" (1951), "Mama" (1954), "Chłopiec i gwiazdy" (1956). Ten rodzaj poezji czeski liryk uprawiał zarówno przed II wojną światową, jak i po jej zakończeniu, natomiast w latach wojny w jego utworach pojawiła się tematyka narodowa i patriotyczna, jak w zbiorach: "Ubrana w światło (1940), "Wachlarz Bożeny Niemcowej" (1940), "Kamienny most" (1941) i "Hełm ziemi" (1945). Kiedy po lutym 1948 r. Czechosłowacja stała się krajem komunistycznym, poeta nie włączył się w budowanie "nowego wspaniałego swiata", którego nadejście kiedyś zapowiadał, ale pisał o pięknie, miłości, dzieciństwie, a w licznych wierszach poświęconych Pradze próbował stworzyć "nową mitologię" tego miasta.
W 1956 r. podczas II Zjazdu Pisarzy Czechosłowacji wystąpił z otwartą krytyką "polityki kulturalnej" partii w okresie "błędów i wypaczeń". Wkrótce też zachorował cięźko na serce i na kilka lat zamilkł. Jego poetycki powrót w 1965 r. tomem "Koncert na wyspie" stanowił dla wielu poważne zaskoczenie. Seifert porzucił bowiem swój śpiewny klasycyzm na rzecz niepoetyckiego pozornie dyskursu, którego głównym motywem jest zbliżająca się śmierć. W mrocznym nastroju utrzymane są także kolejne jego tomiki: "Kometa Halleya" (1967), "Odlewanie dzwonów" (1967), "Pomnik moru" (1971), "Parasol z Piccadilly" (1979), "Być poetą" (1983). Poeta wydał również książkę wspomnieniową "Wszystkie skarby świata" (1981). W połowie lat 60-tych Seifert zaangażował się w przemiany społeczno-polityczne w Czechosłowacji. Po inwazji wojsk Układu Warszawskiego, w 1969 r. został wybrany przewodniczącym Związku Pisarzy Czechosłowacji. Władze pozbawiły go tej funkcji po roku, gdy zaprotestował przeciw zaostrzeniu cenzury. W czasach tzw. "normalizacji" był w CSRR traktowany niemal jako dysydent. Jego utwory, znajdujące się na indeksie władz, rozpowszechniano w samizdacie. Z twórczością Seiferta czytelnik na Zachodzie mógł się zaznajomić dopiero po 1977 r., kiedy to wyszły pierwsze przekłady jego utworów na język angielski, choć jak stwierdził czeski poeta i tłumacz Miroslav Holub: "muzykalność i gra słów w tych wierszach czynią je praktycznie nieprzetłumaczalnymi na język angielski".
W I984 r. Jaroslav Seifert jako pierwszy czeski pisarz wyróżniony został literacką Nagrodą Nobla za twórczość "przenikniętą zmysłowością, otwartością i bogactwem kreatywnej fantazji, która daje obraz ludzkiej niezłomności i wielostronności". Z powodu choroby serca twórca nie mógł odebrać nagrody osobiście, uczyniła to jego córka Jana. Władze komunistyczne Czechosłowacji przyjęły werdykt Komitetu Noblowskiego z zakłopotaniem. "Rude pravo" napisało: "W tych dniach pojawiły się na Zachodzie próby wykorzystania naszego wybitnego poety dla oszczerczych ataków na jego ojczyznę. Próby wykorzystania jego nazwiska, w psychologicznej wojnie przeciwko krajom socjalizmu. Są to próby cyniczne i niegodne. Poezja Seiferta na zawsze weszła do skarbnicy naszej poezji, a on sam należy do tych poetów, których utwory są najczęściej wydawane". W swoim referacie noblowskim, który nie był w Czechosłowacji opublikowany, Seifert powiedział m.in.: "Język poezji - to nie tylko możliwość duchowego kontaktu z człowiekiem, to również nasz azyl, miejsce, w którym chronimy się przed niebezpieczeństwem, którego czasami boimy się nawet nazwać". Jaroslav Seifert zmarł w 1986 r. na zawał serca. Przeżył 85 lat.
Nie ma plików w tym folderze
-
0 -
0 -
0 -
0
0 plików
0 KB
![Chomikowe rozmowy Chomikowe rozmowy](http://x4.static-chomikuj.pl/res/a2dccdc43c.png)
![Zaprzyjaźnione i polecane chomiki (18) Zaprzyjaźnione i polecane chomiki (18)](http://x4.static-chomikuj.pl/res/cba406437d.png)