-
14950 -
4023 -
6612 -
8732
44983 plików
2035,38 GB
![Foldery Foldery](http://x4.static-chomikuj.pl/res/152bece31a.png)
![Ostatnio pobierane pliki Ostatnio pobierane pliki](http://x4.static-chomikuj.pl/res/152bece31a.png)
KTO:
powieściopisarz, nowelista i poeta
NARODOWOŚĆ:
amerykańska
URODZONY:
25 września 1897, New Albany (Missisipi)
ZMARŁ:
6 sierpnia 1962, Oxford (Missisipi)
DZIEŁA:
"Dzienny sen fauna" (1919) - wiersz
"Marmurowy faun" (1924) - zbiór wierszy
"Żołnierska zapłata" (1926) - powieść
"Moskity" (1927) - powieść
"Sartoris" (1929) - powieść
"Światłość w sierpniu" (1932) - powieść
"Niepokonane" (1938) - zbiór opowiadań
"Wielki las" (1955) - zbiór opowiadań
"Zaścianek" (1940) - powieść
"Miasto" (1957) - powieść
"Rezydencja" (1959) - powieść
"Wściekłość i wrzask" (1929) - powieść
"Kiedy umieram" (1930) - powieść
"Azyl" (1931) - powieść
"Requiem dla zakonnicy" (1951) - powieść
"Zielona gałąź" (1933) - zbiór wierszy
"Przypowieść" (1954) - powieść
"Koniokrady" (1962) - powieść
"Absalomie, Absalomie" (1936) - powieść historyczna
"Dzikie palmy" (1939) - powieść
Z UZASADNIENIA NAGRODY:
Otrzymał ją za "znaczny i unikalny z artystycznego punktu widzenia wkład w rozwój współczesnej powieści amerykańskiej".
FAKTY Z ŻYCIORYSU:
William Faulkner urodził się w rodzinie osiadłej od kilku pokoleń na południu Stanów Zjednoczonych. Jego pradziad, William Clarc, był podczas wojny secesyjnej pułkownikiem konfederatów oraz autorem popularnej wówczas powieści "Biała róża z Memphis". Ojciec pracował natomiast od 1902 r. jako administrator w amerykańskim uniwersytecie w Oxfordzie, gdzie William spędził nie tylko dzieciństwo, ale i większą część życia. Już od trzynastego roku życia pisał wiersze miłosne do swojej koleżanki, Estelli Oldham. Kiedy dziewczyna wyszła później za mąż za innego, popadł w depresję. Jak wspomina jego brat John: "Życie dla niego skończyło się". Postanowił wstąpić na ochotnika do armii Stanów Zjednoczonych, które w 1917 r. wypowiedziały wojnę Niemcom. Został jednak zdyskwalifikowany z powodu niskiego wzrostu. Udało mu się zaciągnąć do kanadyjskiego lotnictwa wojskowego, trafił na front we Francji, gdzie uległ wypadkowi samolotowemu i ranny wrócił do USA.
W 1919 r. debiutuje wierszem "Dzienny sen fauna", opublikowanym w czasopiśmie "New Republic". W 1920 r. rzuca rozpoczęte w Oxfordzie studia i jedzie do Nowego Jorku, gdzie pracuje jako sprzedawca książek. Wkrótce wraca do Oxfordu i oddaje się dorywczym zajęciom, m.in. w uniwersyteckim urzędzie pocztowym, skąd zwolniony zostaje za czytanie książek w pracy. W 1924 r. Faulkner wydaje zbiór wierszy "Marmurowy faun", który przechodzi jednak nie zauważony. Rok później przenosi się do Nowego Orleanu, gdzie poznaje słynnego wówczas pisarza, Sherwooda Andersona, który namawia go, żeby rzucił poezję dla prozy, oraz ułatwia publikację pierwszych utworów w czasopismach. W 1926 r. ukazuje się powieść "Żołnierska zapłata", w której Faulkner nawiązuje do swoich wojennych przeżyć. Opowiada o niemożności przystosowania się powracających z frontu żotnierzy do mieszczańskiego, dorobkiewiczowskiego stylu życia: o tym, jak ich miejsca zostały podczas wojny zajęte przez rywali, a ideały, o które walczyli, zaprzepaszczone. Temat ten powracać będzie w twórczości Faulknera wielokrotnie.
W 1927 r. wydaje powieść "Moskity" - satyrę na nowoorleańską cyganerię artstyczną. Wychowany w tradycjach purytańskich krytykuje jej relatywizm moralny i swobodę obyczajową. W tym samym roku powraca znowu do Oxfordu, gdzie mieszkać będzie do końca życia, podejmując tylko od czasu do czasu podróże, najczęściej do Hollywood lub do Europy. W 1929 r. publikuje powieść "Sartoris" - pierwszy z pięmastu jego utworów, których akcja dzieje się w wymyślonej krainie Yoknapatawapha, i których bohaterami jest grono tych samych osób. Opisywane przez Faulknera epizody będą przedstawiane we wszystkich powieściach i nowelach zawsze z subiektywnego punktu widzenia przez różne postaci, które w jednych utworach będą odgrywać role pierwszoplanowe, w drugich zaś marginalne. Pod nazwą Yoknapatawapha pisarz ukrył ukochane Missisipi. Obraz jego jest dynamiczny: przedstawia proces obumierania dawnych tradycji patriarchalnych, charakterystycznych dla Południa Stanów Zjednoczonych, oraz zastępującą je atomizację spoleczeństwa ze swoim konsumpcjonizmem i pogardą dla wartości moralnych. Głównymi ogniwami sagi o Yoknapatawapha są: powieść "Światłość w sierpniu" (1932), zbiory opowiadań "Niepokonane" (1938) i "Wielki las" (1955), a przede wszystkim trylogia powieściowa - "Zaścianek" (1940), "Miasto" (1957) i "Rezydencja" (1959).
Pierwszą z wielkich powieści Faulknera była wydana w 1929 r. "Wściekłość i wrzask", której tytuł nawiązuje do słynnego cytatu z "Makbeta" Szekspira: "Świat jest opowieścią idioty, pełną wrzawy i wściekłości". Dokonała ona przewrotu w światowym powieściopisarstwie, zrywając z tradycyjną wszechwiedzą narratora na korzyść całkowicie zsubiektywizowanej wizji swiata. W narracji znalazło się nawet miejsce - co przedtem było nie do pomyślenia - na pozbawiony sensu i składu bełkot cierpiącego na delirium tremens degenerata. Książka wywarła wielki wpływ nie tylko na wielu pisarzy, ale i na całe kierunki literackie, np. na egzystencjalizm. Jean- Paul Sartre pisał: "Faulkner - to bóg". Podstawową zasadę twórczą prozy Faulknera krytycy nazwali "podwójnym widzeniem". W opublikowanej w 1930 r. powieści "Kiedy umieram" jest to nawet widzenie "popięćdziesięciodziewięciokrotne", bowiem książka - napisana w ciągu pięciu tygodni, podczas których pisarz pracował na nocnej zmianie w elektrowni - składa się z 59 monologów wewnętrznych, opowiadających o drodze biednej rodziny, wiozącej na cmentarz ciało zmarłej panny.
Utwory Faulknera spotykały się początkowo z entuzjazmem krytyków, ale nie wywoływały większego zainteresowania wśród czytelników, którzy nie byli jeszcze przygotowani do tego rodzaju pisarstwa. Z tego powodu twórca nie mógł utrzymać się z wydawania książek i musiał szukać dodatkowych zajęć. Na szczęście ułożyło mu się życie rodzinne: nie przestał spotykać się ze swoją miłością z dzieciństwa, Estellą Oldham, i po jej rozwodzie w 1927 r. - wziął z nią ślub. Z tego małżeństwa miał dwie córki: Alabamę, która zmarła w 1931 r., oraz Jill.
W ciągu trzech zaledwie tygodni 1931 r. Faulkner pisze "historię, od której straszniejszej nie wymyślisz" - czyli powieść "Azyl", gdzie bohaterka, młoda dziewczyna zgwałcona przez gangstera, trafia do domu publicznego w stolicy Yoknapatawaphy, Memphis. Po raz pierwszy utwór Faulknera staje się bestsellerem w USA, chociaż konstrukcja narracyjna powieści, posługująca się obficie monologiem wewnętrznym bohaterki, jest niesłychanie powikłana. Zdaniem krytyków odzwierciedla ona dezintegrację osobowości głównej postaci utworu. Andre Malraux nazwał tą pełną okrucieństwa powieść "tragedią grecką z detektywistyczną fabułą". Pointę do "Azylu" Faulkner dopisał w 1951 r. publikując "Requiem dla zakonnicy" (w slangu "zakonnica" oznacza prostytutkę). Oprócz powieści, opowiadań i nowel, które cieszą się do dziś ogromną popularnością, Faulkner, aby utrzymać się przy życiu, pisał scenariusze filmowe dla Hollywood. Dzięki niemu powstały m.in. takie filmy jak: "Droga do sławy" (1936), "Gunga Din" (1939), "Mieć i nie mieć" (1945) czy "Wielki sen" (1946). W 1933 r. opublikował również zbiór wierszy "Zielona gałąź".
W 1949 r. uhonorowany został literacką Nagrodą Nobla za - jak napisano w werdykcie jury - "znaczny i unikalny z artystycznego punktu widzenia wkład w rozwój współczesnej powieści amerykańskiej". Decyzja ta spotkała się ze sprzeciwem części krytyków, którzy zarzucali pisarzowi propagowanie nienawiści i okrucieństwa. W obronie Faulknera wystąpił jeden z członków jury, Gustaw Helstroem: "Nazywają go reakcjonistą. Ale nawet jeśli tak jest, to nienawiść u Faulknera odkupiona jest poczuciem winy. Dla takiego pisarza, z jego poczuciem sprawiedliwości i humanizmem, nienawiść jest niemożliwa. Właśnie dlatego jego Yoknapatawapha jest tak uniwersalna".
Faulkner w czasie, gdy otrzymał Nagrodę Nobla, przechodził kryzys twórczy. Podupadł również na zdrowiu, co spowodowane było pijaństwem. Udało mu się odnaleźć równowagę psychiczną i wybrał się w podróż dookoła świata. Publikował dalej powieści, z których dwie - "Przypowieść" w 1954 r. i "Koniokrady" w 1962 r. - otrzymały Nagrodę Pulitzera. Od 1957 r. do końca życia wykładał na uniwersytecie stanowym Wirginia. 17 czerwca 1962 r. spadł podczas przejażdżki z konia i został ciężko ranny . Udał się do sanatorium i dwa miesiące później umarł.
Nie ma plików w tym folderze
-
0 -
0 -
0 -
0
0 plików
0 KB
![Chomikowe rozmowy Chomikowe rozmowy](http://x4.static-chomikuj.pl/res/a2dccdc43c.png)
![Zaprzyjaźnione i polecane chomiki (18) Zaprzyjaźnione i polecane chomiki (18)](http://x4.static-chomikuj.pl/res/cba406437d.png)