Andrzej Szyjewski - Szamanizm.pdf
-
Alan Campbell -
Aleksander Kondratow -
Aleksandra Ruda -
Alexandra Adornetto -
Apulejusz -
Arthur Powell -
Barbara Marciniak -
Blake Charlton -
Carlos Castaneda -
Catharose de Petri, Jan van Rijckenborgh -
Czasy najnowsze -
Czasy nowożytne -
DLA DOROSŁYCH -
Gustav Meyrink -
Henryk Panas -
Henryk Sienkiewicz -
Ilja Ilf, Jewgienij Pietrow -
Informatyka -
Italo Calvino -
Jan Pająk -
Jan van Helsing -
Język chiński -
Joe Abercrombie -
Johannes von Buttlar -
Joseph Campbell -
Karla Turner -
Kate Mosse -
Kazimierz Bzowski -
Krzysztof Boruń -
Léon Denis -
Liliana Bodoc -
Literatura naukowa -
Literatura popularnonaukowa -
Lyssa Royal -
Michael Newton -
Mircea Eliade -
Ogólnie -
Oliver Bowden -
Patrick Geryl -
Pitigrilli -
Poradniki -
Publicystyka literacka i eseje -
Raymond A. Moody -
seria Rodowody Cywilizacji -
Starożytność -
Sztuka -
Średniowiecze -
Thorwald Dethlefsen -
Zbigniew Nienacki -
Zecharia Sitchin
Nie jest to powieść. Autor możliwie wiernie trzyma się faktów opierając się na autentycznych przekazach, nieporadnych zresztą, chaotycznych. Fikcja literacka pojawia się wtedy tylko, gdy trzeba uzupełnić ich braki; poza tym ingerencja autora w dostępny mu materiał źródłowy ogranicza się do jego uporządkowania i stylistycznego wygładzenia. Opisany w książce spór toczył się naprawdę, jego protagonistami były postacie historyczne, nawet jeśli nasza wiedza o nich jest skąpa i ma po trosze legendarny charakter. Kreacja postaci i zdarzeń, nieodłączny element każdej powieści, została tu ograniczona do minimum.
Ayahuasca, tajemniczy wywar z roślin rosnących w Amazonii, należy do najpotężniejszych substancji wywołujących wizje. Jednocześnie zawiera w sobie potencjał leczniczy, od tysiącleci wykorzystywany przez południowoamerykańskich szamanów. Niniejsza książka, opracowana przez Ralpha Metznera, światowej sławy badacza świadomości, przedstawia kompendium wiedzy na temat tego cudownego eliksiru, szczególnie podkreślając jego uzdrawiający wpływ na psychikę i świat duchowy. Albowiem, jak pisze Metzner, „duch tej leczniczej rośliny przekracza kulturowe, religijne oraz geograficzne granice, przenosząc człowieka w krainę zbiorowej świadomości wszystkich duchowych metafor, nieograniczone morze kosmicznych możliwości”.
Od samego początku istnienia helleńskiej kultury, a więc od czasów dających się określić cezurami chronologii tylko w przybliżeniu, Grecy patrzyli w kierunku Wielkiej Niedźwiedzicy z uczuciami ambiwalentnymi. Północ, zarówno jako kategoria czasowa, jak i geograficzna, była groźna. To pora władania potężnych demonów i przestrzeń, gdzie znajdowała się „rodnia ludów". To kraina gryfów i złotego runa. Istniała wreszcie, skryta w podświadomości i tkwiąca podskórnie w kulturze, wiara w „nadpółnoc-na", apollińską i hiperborejską ojczyznę Achajów, gdzie trwały modele pra-rzeczy, które - tak jak model świątyni Apollona - według tradycji przynoszą z Hyperborei na świętą wyspę Delos pszczoły lub kapłanki określane nazwą perfery. Mityczną ojczyzną świętego drzewa oliwki też miała być Północ.
Inkowie zajmują szczególne miejsce w masowej wyobraźni, związane z egzotyką, tajemnicą, bajecznym bogactwem. Równie fascynujące jak materialne pozostałości ich kultury są także intelektualne osiągnięcia ich cywilizacji. Inkowie stworzyli swoje imperium w bardzo krótkim czasie, zaledwie około stulecia, choć nie dysponowali żadną istotną przewagą technologiczną ani militarną. Źródło ich sukcesu tkwiło w zręcznej polityce wspieranej przez skuteczną propagandę, której jądro stanowiła imperialna doktryna religijna. Właśnie tę doktrynę przybliża czytelnikom książka dwóch największych polskich znawców kultury i archeologii andyjskiej.
Zbiór interesujących i atrakcyjnych tematycznie opowiadań mitologicznych i historycznych starożytnego Rzymu, opartych na autentycznych przekazach historyków i poetów rzymskich (Wergiliusz, Liwiusz, Propercjusz i in.). Pracę wzbogacają liczne ilustracje.
Co łączy współczesny ruch Wicca ze starożytną tantrą, jaka była rola kobiety w społeczeństwie na przestrzeni wieków, czym były i są czarownice? Na te i pytania odpowiada w swej pasjonującej książce znany buddolog John Myrdhin Reynolds.
John Myrdhin Reynolds (Vajranatha) odbył studia z historii religii, antropologii, arabistyki, sanskrytu, języka tybetańskiego oraz buddologii na Uniwersytetach Columbia, Berkeley oraz na Uniwersytecie Waszyngtona w Seattle. Doktoryzował się z filozofii buddyjskiej u profesora Edwarda Conze, znanego na całym świecie uczonego specjalizującego się w buddyjskiej literaturze pradżniaparamity. Reynolds jest autorem kilku wysoce cenionych książek z zakresu buddyzmu.
Czarownice i dakinie. Tantra na Wschodzie i Zachodzie to wyjątkowa książka. Jej tematem jest bowiem porównanie tantry hinduskiej i buddyjskiej z tymi nurtami duchowości zachodniej, które związane są z aspektem żeńskim, znajdującym na przestrzeni wieków swój wyraz w wielu archaicznych kultach, czarownictwie, a także we współczesnym ruchu wicca.
Niezwykła erudycja, szerokość intelektualnych horyzontów Reynoldsa, a także jego zmysł syntezy, sprawia, że lektura Czarownic i dakiń stanowi nie tylko fascynującą podróż przez wiele epok i tradycji duchowych, ale może być również ważnym przyczynkiem do zrozumienia fenomenu religii, a nawet źródłem inspiracji dla własnych poszukiwań duchowych.
Książka krakowskiego religioznawcy Andrzeja Szyjewskiego jest przeglądem tradycyjnych systemów religijnych wyznawanych przez społeczności plemienne zamieszkujące kontynent afrykański na południe od Sahary. Jej głównym celem jest ukazanie głębi i spójności różnorodnych afrykańskich wierzeń, nie zajmuje się natomiast rekonstrukcjami dziejów religii afrykańskich. Pracę uzupełniają różnorodne indeksy oraz obszerna bibliografia dotycząca religii afrykańskich dostępna w języku polskim.
Książka Lucjana Buchalika „Dogon ya gali. Dawny świat Dogonów” w swoim założeniu chce być monografią szeroko prezentującą dawną i współczesną kulturę Dogonów – jednego z najbardziej znanych ludów afrykańskich, żyjącego na pograniczu Mali i Burkiny Faso. Ostatnie całościowe omówienie kultury Dogonów ukazało się w połowie XX w. i dotyczyło ono Dogonów zamieszkujących w tzw. „Falezach” i na Płaskowyżu Bandiagary. Od tego czasu nikt nie podjął próby przedstawienia w miarę pełnego obrazu tego ludu. Natomiast w języku polskim opublikowano tylko jedną obszerną pracę o Dogonach autorstwa Marcela Griaule’a, najwybitniejszego ich badacza. Z pewnością to wszystko uzasadnia powstanie monografii o Dogonach w języku polskim. Wydaje mi się także, że do realizacji tego zadania dobrze przygotowany jest Lucjan Buchalik, autor książki, doceniany w środowisku polskich afrykanistów badacz tego regionu i ludu. Przemawia za tym jego dobre opanowanie bazy źródłowej, a szczególnie wykorzystanie własnych badań terenowych, które zostały przeprowadzone podczas kilku sezonów badawczych, począwszy od 1985 r. do dzisiaj.