Rena Marciniak-Kosmowska - Szkoła czarownic wiedźma.pdf
-
Alan Campbell -
Aleksander Kondratow -
Aleksandra Ruda -
Alexandra Adornetto -
Apulejusz -
Arthur Powell -
Barbara Marciniak -
Blake Charlton -
Carlos Castaneda -
Catharose de Petri, Jan van Rijckenborgh -
Czasy najnowsze -
Czasy nowożytne -
DLA DOROSŁYCH -
Gustav Meyrink -
Henryk Panas -
Henryk Sienkiewicz -
Ilja Ilf, Jewgienij Pietrow -
Informatyka -
Italo Calvino -
Jan Pająk -
Jan van Helsing -
Język chiński -
Joe Abercrombie -
Johannes von Buttlar -
Joseph Campbell -
Karla Turner -
Kate Mosse -
Kazimierz Bzowski -
Krzysztof Boruń -
Léon Denis -
Liliana Bodoc -
Literatura naukowa -
Literatura popularnonaukowa -
Lyssa Royal -
Michael Newton -
Mircea Eliade -
Ogólnie -
Oliver Bowden -
Patrick Geryl -
Pitigrilli -
Poradniki -
Publicystyka literacka i eseje -
Raymond A. Moody -
seria Rodowody Cywilizacji -
Starożytność -
Sztuka -
Średniowiecze -
Thorwald Dethlefsen -
Zbigniew Nienacki -
Zecharia Sitchin
Jeden z najsławniejszych średniowiecznych grimuarów - magicznych ksiąg, w których spisane były tajemnice magii, zaklęcia i wszelkiego rodzaju wiedza tajemna. Autorstwo tej księgi, jak i wielu innych przypisuje się biblijnemu królowi Salomonowi.
Grimorium Verum (łac. Prawdziwy Grimoire lub Grimoire Prawdy) jest XVIII-wiecznym grimoire przypisywany Alibeckowi Egipcjaninowi z Memfis, który rzekomo napisał go w 1517 roku. Jak wiele innych grimuarów, jej twierdzenia i tradycja odnoszą się do Króla Salomona.
Wyobraź sobie, że stoisz w przedwojennej Warszawie. Mijają Cię eleganccy mężczyźni, szykowne damy, otaczają zapachy, a wszystko jest zupełnie inne. Bierzesz do ręki gazetę, patrzysz uważnie na artykuł na pierwszej stronie i widzisz, że poświęcony jest inż. Stefanowi Ossowieckiemu. Gazety o podobnych nagłówkach opisujących "niesamowitego Ossowieckiego" znalazłbyś również w ówczesnej Anglii, czy Francji. Jednak kim jest człowiek, tak szeroko opisywany? Nagle mija Cię na ulicy - postawny, pogodnie usposobiony, sprawia wrażenie roztargnionego. Patrzy na Ciebie przyjaznymi. Niebieskimi oczyma. Czy to możliwe, że ten niepozorny człowiek przewiduje przyszłość, potrafi lewitować, porusza przedmioty siłą woli, odczytuje listy znajdujące się w zamkniętych kopertach, a także pomaga Marszałkowi Piłsudskiemu? Jednak w jaki sposób to robi? Odpowiedź na to pytanie próbowali znaleźć elitarni naukowcy tamtych czasów. Przeprowadzono setki doświadczeń, a ich wynik często był zaskakujący. Książkę, którą trzymasz w rękach napisał sam Mistrz. Zawiera ona między innymi filozofię życia tego wielkiego jasnowidza, jego pogląd na strukturę rzeczywistości, część nauk, które sprawiły, że uzyskał dostęp do mocy, będącej w zasięgu każdego z nas, a także zapisy i protokoły z przeprowadzonych doświadczeń, wzbogacone ilustracjami. Pragniemy przypomnieć książkę, której lektura wpłynęła na życie wielu osób. Książkę, wydaną po raz pierwszy ponad 70 lat temu. Stefan Ossowiecki urodził się 22 sierpnia 1877 roku, zaginął 5 sierpnia 1944 roku. Był i do dzisiaj pozostaje postacią legendarną, wiecznie nierozwiązaną zagadką...
Z łaciny przełożył oraz wstępem i komentarzami opatrzył Roman Bugaj. Jest to tłumaczenie z kopii Hieronima Pinocciego (1613-1676), nieodnalezionego traktatu Sędziwoja. Tłumaczenie to poprzedzone zostało bardzo wnikliwym wstępem i komentarzami dr Romana Bugaja.
Czary i czarty polskie są dziełem bibliofila, zamiłowanego w poznawaniu dziejów kultury, a jej kuriozów i osobliwości specjalnie. Nie ostry umysł naukowca, lecz żyłka zbieracza, kolekcjonera, amatora białych kruków, magazynów starożytności, gabinetów figur woskowych, antykwarni, wszystkiego, co rzadkie, dziwne, tajemnicze, a przez to niepokojące i kuszące – ta żyłka była bodźcem ku wydaniu tej niesamowitej książki.
Z dość obszernej literatury dzieł dotyczących czarów powypisywał autor miejsca najciekawsze – i napisał przedmowę, ilustrującą dzieje czarownic i zabobonu w Polsce, same zaś Wypisy czarnoksięskie są próbą antologii polskiej literatury magicznej i zawierają przedruki z dzieł arcyrzadkich, stanowiących najczęściej białe kruki, a przez to szerszemu ogółowi bądź wcale, bądź bliżej nie znanych. Książka ta, której cechą zasadniczą jest brak tzw. metody naukowej w opracowaniu, jest zbiorem faktów i obrazów z historii czarnoksięstwa w Polsce.
... Przepis na czary... w dobie telewizji satelitarnej i komputerów, gdy ludzie już dawno powrócili z księżyca... to brzmi jak żart. Czy jednak tylko?
Ktoś znalazł w skarbnicy rodzinnych dziejów lampę naftową z romantycznym kloszem, zrobił w niej dziurę, przeprowadził kabel, wyrzucił dzieło mistrza- cyzelowaną głowicę na płomień, wstawił elektryczną żarówkę... Edytor ustrzegł się takiego barbarzyństwa wydając tę książkę, także znalezioną w skarbnicy dziejów pradziadkowej biblioteki. Czytelnik otrzymuje więc autentyczny dokument epoki... mądrości, naiwności i obyczaju starszych. Wydawca nie ingerował w język "magii", świadomie też pozostawiając przepisy "najperfidniejszych czarów" i wszystko co u jednych wzbudzi już tylko uśmiech, u innych zaś być może jeszcze dreszczyk. Dokonano tu jedynie ujednolicenia, tam gdzie to było możliwe, ortografii i interpunkcji wobec obowiązujących zasad, z konieczności i chyba nie bez pewnej szkody dla książki.
Ale rzecz nie jest wyłącznie o zaklinaniu krwi broczącej i recepcie na niewidzialność wieczorową porą.. Strony i wersety o spirytyzmie, okultyzmie i cała teoria sztuki tajemnej nadają się wybornie dla wszystkich, do uważnego czytania w jesienno-zimowe wieczory, tuż przed snem, aż do północy...
...Zatem pozostaje tylko życzyć lektury z dreszczykiem, pewnej zadumy, no i oczywiście... udanych czarów...
[Od redakcji]
SPIS TREŚCI:
I CEL I ŚRODKI
II ZASADY
III SZKOŁY TAJEMNE
IV ŚCIEŻKA
V WYNIKI
VI JAMA (OCZYSZCZANIE)
VII NIJAMA (NABYWANIE CNÓT)
VIII ASANA (POSTAWA ŻYCIOWA)
IX PRANAJAMA (RYTM ŻYCIOWY)
X PRATJAHARA (WŁADANIE UWAGĄ)
XI PRZYGOTOWANIE
XII DHARANA (SKUPIANIE UWAGI)
XIII IMAGINACJA (WIDZENIE ASTRALNE)
XIV DHJANA (MEDYTACJA)
XV INSPIRACJA (NATCHNIENIE)
XVI SAMADHI (TRANS JOGINÓW)
XVII KONTEMPLACJA (DUCHOWE ZATAPIANIE SIĘ)
XVIII SAMJAMA (NADŚWIADOMOŚĆ)
XIX INTUICJA (SUMIENIE)
XX OŚWIECENIE (U WRÓT ŚMIERCI)
XXI NA DROGĘ
Dnia 30 czerwca 1908 roku, około godziny 07:17 czasu lokalnego, nad syberyjską tajgą w rejonie Podkamiennej Tunguzki doszło do zagadkowej eksplozji. Wybuch o energii wielu bomb
wodorowych zniszczył rozległe lasy, poprzewracał drzewa i wywołał potężny wir powietrzny, który spowodował wiele ofiar wśród ludzi i zwierząt. Podróżni jadący pociągami Kolei Transsyberyjskiej zauważyli świetliste ciało, które leciało z południa na północ. Pociągami wstrząsnął potężny huk, a potem wstrząsy odnotowane przez większość stacji sejsmicznych na całym świecie, jako ruchy
skorupy ziemskiej o znacznym natężeniu. W Irkucku oddalonym o 900 km od areny wydarzeń, sejsmometry przez całą godzinę po eksplozji wskazywały jeszcze sejsmiczna aktywność skorupy ziemskiej. W promieniu 1.000 km można było usłyszeć grzmoty i dudnienia. Zginęła większa ilość zwierzyny leśnej, w tym stada reniferów.
Słynne dzieje Egiptu wymagają zasadniczej rewizji. Już przed tysiącami lat w kraju tym istniała bowiem wysoko rozwinięta nauka, a jego kapłani dysponowali techniką wręcz dorównującą dzisiejszej. Już wtedy istniały pojazdy latające ("barki słoneczne"), broń całkowitego rażenia ("wysyłacze promieni"), satelity radiowo-telewizyjne ("ptaki słyszenia i widzenia"), a także urządzenia telewizyjne ("cudowne lustra").
Tego rodzaju rozległa wiedza była jednak właściwa wyłącznie tzw. wtajemniczonym - faraonom i arcykapłanom. Oni to kierowali dziejami Starego Państwa według spójnych zasad. Świątynie służyły nie tylko kultowym czynnościom religijnym - znajdowały się w nich także pomieszczenia, w których kapłani oddawali się nauce tajemnej i dokonywali eksperymentów w dziedzinie alchemii, astronomii i matematyki. Niemało z ówczesnych zdobyczy zachowało się aż po dzień dzisiejszy, a niektóre z nich wykorzystali nawet współcześni specjaliści od komputerów.
Komu to wszystko zawdzięczamy? Stare teksty wymieniają dziewięciu "prabogów", którzy na początku wszechczasów przybyli swą barką słoneczą wprost "z nieba". Im właśnie przypisuje się naukowy i kulturowy rozkwit królestwa faraonów. Kim byli owi przybysze?
Z dziejami Egiptu związany jest ściśle Toth, czczony w Grecji pod imieniem "Hermes". Był on najwyższym wśród pozaziemskich "bogów", ślady Totha znależć można także w sensacyjnych, rozszyfrowanych już płaskorzeźbach i hieroglifach ze świątyni w Denderze. Stanowią one dowód na to, że w starożytnym Egipcie istniała wysoko rozwinięta technika i znany był prąd elektryczny! Światło faraonów...
Najwyższa Rzeczywistość, czyli poszukiwany przez każdego z nas stan Ponad-ego jest źródłem życia, źródłem nieskończonym przepływającym przez wszystkie istoty i rzeczy. Jego milczące działanie utrzymuje cały materialny wszechświat w stanie ciągłej kreacji, dzięki czemu prawdziwa śmierć nie istnieje. Jest to zadziwiający, a zarazem uniwersalny paradoks, że Ponad-ego, które nie jest widzialne, jest obecne wszędzie, we wszystkich trzech stanach naszego życia - na jawie, w marzeniach sennych i w głębokim śnie.
Rozpoznanie obecności Ponad-ego i jego potęgi jest warunkiem niezbędnym przebudzenia w nas boskiej inteligencji.
Może ona poradzić sobie ze wszystkimi naszymi problemami, gdyż jest od nas mądrzejsza. Kiedy rozpacz nieubłaganie puka do drzwi ludzkiego serca, to znak, że nadszedł czas by nasze sprawy powierzyć Ponad-ego.