Jan Pająk, Andrzej Domała - Kosmiczna układanka.pdf
-
Alan Campbell -
Aleksander Kondratow -
Aleksandra Ruda -
Alexandra Adornetto -
Apulejusz -
Arthur Powell -
Barbara Marciniak -
Blake Charlton -
Carlos Castaneda -
Catharose de Petri, Jan van Rijckenborgh -
Czasy najnowsze -
Czasy nowożytne -
DLA DOROSŁYCH -
Gustav Meyrink -
Henryk Panas -
Henryk Sienkiewicz -
Ilja Ilf, Jewgienij Pietrow -
Informatyka -
Italo Calvino -
Jan Pająk -
Jan van Helsing -
Język chiński -
Joe Abercrombie -
Johannes von Buttlar -
Joseph Campbell -
Karla Turner -
Kate Mosse -
Kazimierz Bzowski -
Krzysztof Boruń -
Léon Denis -
Liliana Bodoc -
Literatura naukowa -
Literatura popularnonaukowa -
Lyssa Royal -
Michael Newton -
Mircea Eliade -
Ogólnie -
Oliver Bowden -
Patrick Geryl -
Pitigrilli -
Poradniki -
Publicystyka literacka i eseje -
Raymond A. Moody -
seria Rodowody Cywilizacji -
Starożytność -
Sztuka -
Średniowiecze -
Thorwald Dethlefsen -
Zbigniew Nienacki -
Zecharia Sitchin
"Spojrzałem w górę i dech mi zaparło. Niemal tak wysoko jak mój wzrok zwykle nawykł wypatrywać pierwszych chmur znajdowało się lśniące sklepienie tunelu. Było ono łagodnie zaokrąglone, jakby sklepienie ogromnego kościoła, i równiutko przycięte jakby wykonano je kolosalnym wiertłem. Pod sklepieniem uwijały się krzykliwe jerzyki, których charakterystyczne piski odbijały się echem w tym podziemnym tunelu, potęgując wrażenie, że weszło się do jakiejś przeogromnej świątyni."
Powyższe nie jest wcale cytatem z książki Juliusza Verne "Podróż do wnętrza Ziemi", a moim pierwszym wrażeniem doznanym podczas osobistego oglądania jednego z tuneli UFO znajdującego się na Wyspie Borneo i zwanego "Deer Cave" (t.j. "Jelenia Jaskinia"). Jest on tak kolosalny, że miejscowe przewodniki piszą, iż zmieściłoby się w nim aż pięć wysokości słynnej londyńskiej Katedry St Paul'a ustawionych jedna na drugiej. (...)
Książkę tę, zacząłem pisać około 22 stycznia 2002 roku. Właściwie to dyskusja na jej temat zaczęła się na liście dyskusyjnej, gdzie prof. Jan Pająk oraz jej inni uczestnicy wspólnie zachęcali do wydania jego prac (monografii) a więc zarazem całego dorobku życiowego w formie książkowej. Na taką misję zgodziłem się na ochotnika, chociaż doskonale sobie zdawałem sprawę, jak trudna jest to misja. Moja przygoda z teoriami Jana Pająka zaczęła się około połowy roku 2000. Miała czasami dziwne zwroty, punkty zahaczenia, dziwne załamania.
Ale tak to już bywa z pracami Szanownego profesora, że im bardziej człowiek stara się znaleźć luki i niedociągłości w tym, co jest bezsprzecznie udowadnialne niemal na każdym kroku, tym bardziej zdobywa się pewność, że to, co starał się zaprzeczyć – istnieje.
Głównym powodem dla którego traktat ten został napisany, jest zainspirowanie czytelników do przyłączenia się do wysiłków budowy niezwykłego urządzenia łącznościowego nazywanego tutaj "piramidą telepatyczną", oraz udostępnienie im całej wiedzy jaka na temat tego urządzenia została dotychczas zgromadzona - włączając w to opisy zasady działania tej piramidy i zjawisk na jakich jej działanie się opiera. Najbardziej niezwykłą cechą piramidy telepatycznej jest, że wcale nie została ona wynaleziona na Ziemi, a jej opisy przekazane zostały ludzkości w darze przez anonimową cywilizację kosmiczną jaka sympatyzuje z losem ludzkości i jaka stara się nam dopomagać.
Autor w zwięzły sposób przedstawia historię papiestwa i Państwa Kościelnego, zachęcając tym samym Czytelnika do zgłębienia wiedzy w tym zakresie i zapoznaniem się z kolejnymi pozycjami o tej tematyce. Tłumaczy także kilka istotnych zagadnień związanych z następcami św. Piotra.