Tajemnica Dogonów.pdf
-
Alan Campbell -
Aleksander Kondratow -
Aleksandra Ruda -
Alexandra Adornetto -
Apulejusz -
Arthur Powell -
Barbara Marciniak -
Blake Charlton -
Carlos Castaneda -
Catharose de Petri, Jan van Rijckenborgh -
Czasy najnowsze -
Czasy nowożytne -
DLA DOROSŁYCH -
Gustav Meyrink -
Henryk Panas -
Henryk Sienkiewicz -
Ilja Ilf, Jewgienij Pietrow -
Informatyka -
Italo Calvino -
Jan Pająk -
Jan van Helsing -
Język chiński -
Joe Abercrombie -
Johannes von Buttlar -
Joseph Campbell -
Karla Turner -
Kate Mosse -
Kazimierz Bzowski -
Krzysztof Boruń -
Léon Denis -
Liliana Bodoc -
Literatura naukowa -
Literatura popularnonaukowa -
Lyssa Royal -
Michael Newton -
Mircea Eliade -
Ogólnie -
Oliver Bowden -
Patrick Geryl -
Pitigrilli -
Poradniki -
Publicystyka literacka i eseje -
Raymond A. Moody -
seria Rodowody Cywilizacji -
Starożytność -
Sztuka -
Średniowiecze -
Thorwald Dethlefsen -
Zbigniew Nienacki -
Zecharia Sitchin
Nie jest to powieść. Autor możliwie wiernie trzyma się faktów opierając się na autentycznych przekazach, nieporadnych zresztą, chaotycznych. Fikcja literacka pojawia się wtedy tylko, gdy trzeba uzupełnić ich braki; poza tym ingerencja autora w dostępny mu materiał źródłowy ogranicza się do jego uporządkowania i stylistycznego wygładzenia. Opisany w książce spór toczył się naprawdę, jego protagonistami były postacie historyczne, nawet jeśli nasza wiedza o nich jest skąpa i ma po trosze legendarny charakter. Kreacja postaci i zdarzeń, nieodłączny element każdej powieści, została tu ograniczona do minimum.
Inkowie zajmują szczególne miejsce w masowej wyobraźni, związane z egzotyką, tajemnicą, bajecznym bogactwem. Równie fascynujące jak materialne pozostałości ich kultury są także intelektualne osiągnięcia ich cywilizacji. Inkowie stworzyli swoje imperium w bardzo krótkim czasie, zaledwie około stulecia, choć nie dysponowali żadną istotną przewagą technologiczną ani militarną. Źródło ich sukcesu tkwiło w zręcznej polityce wspieranej przez skuteczną propagandę, której jądro stanowiła imperialna doktryna religijna. Właśnie tę doktrynę przybliża czytelnikom książka dwóch największych polskich znawców kultury i archeologii andyjskiej.
Wielu z nas pragnie dowiedzieć się czegoś więcej o życiu Jezusa Chrystusa, niż tylko to, co zawarte zostało w Nowym Testamencie. Od wieków intryguje ludzkość brak informacji o działalności Najlepszego z ludzi pomiędzy Jego 12 a 30 rokiem życia. Nie do pomyślenia jest, aby człowiek, który już przed swoim narodzeniem wywołał przerażenie króla Heroda i mając zaledwie dwanaście lat wzbudził zachwyt biegłych w prawie kapłanów – przez następnych osiemnaście lat pozostawał w cieniu burzliwych w owym czasie wydarzeń religijnych i społecznych.
Odnalezione w Tybecie sensacyjne manuskrypty o życiu i działalności Świętego Issy, spisane w języku pali są dla nas znakomitą okazją zarówno dla bliższego poznania osoby Jezusa Chrystusa, jak i lepszego zrozumienia Jego nieprzemijającej nauki.
Gnoza, jako swoisty fenomen religijny, w swej klasycznej źródłowo najlepiej poświadczonej postaci pojawia się w II i III wieku po Chr. Zaraz też staje się poważnym problemem dla młodego wówczas Kościoła, problemem tak religijnym jak i teologicznym, a w swej doktrynalnej postaci (gnostycyzm) urasta do poważnego oponenta, w znacznym stopniu wpływając na rozwój nauki kościelnej. Gnoza - "osiągnięcie zbawienia dzięki wiedzy i poznaniu siebie” - oto zagadnienie, które kiedyś poruszało umysły i wyobraźnię członków pseudochrześcijańskich sekt i wielkich odstępców: Bazylidesa, Walentyna czy Marcjona. Po odkryciu oryginalnych tekstów gnostyckich z Nag Hammadi problem tyn intensywniej rozpatrywany jest przez badaczy przedmiotu. Holenderski uczony Gilles Quispel (urodzony w 1916 r.) jest profesorem historii pierwotnego Kościoła na uniwersytecie w Utrechcie, wykłada też na uniwersytecie w Louvain. Należy do najwybitniejszych badaczy gnozy. Książka "Gnoza" jest zbiorem wykładów, jakie wygłosił w 1951 r. w Instytucie Carla Gustava Junga w Zurychu. Wykłady te stanowią popularne, lecz i bardzo oryginalne wprowadzenie w problematykę gnostycyzmu. Doskonała znajomość przedmiotu i zastosowanie metody fenomenologicznej sprawiły, że książka Quispela zdobyła na Zachodzie znaczny rozgłos.
Książka autorstwa ks. kard. José Maria Caro Rodrigueza to jedno z niewielu dzieł rzetelnie traktujących o istocie działania masonerii. Organizacja ta, dzisiaj w wielu krajach już wychodząca z ukrycia, stara się pokazywać tylko jedno swoje oblicze. Jest ono korzystne dla wolnomularstwa do osiągania doraźnego celu, jakim jest zdobycie przychylności dla siebie i głoszonych przez siebie idei. Ze względu na potęgę tej tajnej organizacji i niezbadane do końca skutki działalności masonerii, przeciwnicy wolnomularstwa powinni poznać jego prawdziwe korzenie i wartości, łączące członków lóż masońskich. Jak dowodzi kardynał Rodriguez, za kurtyną dobroczynności i pomocy bliźnim, masoneria skrywa swoje związki z ateizmem, a nawet z satanizmem. Trudno więc się dziwić, że polityka wolnomularstwa jest z zasady antykościelna i wspiera nurty polityczne oraz organizacje walczące z moralnością katolicką. Podając liczne fakty z działalności masonerii oraz przeprowadzając analizę wolnomularstwa i organizacji jej pokrewnych lub zbudowanych dla propagowania wartości masońskich ks. kardynał Rodriguez wskazuje nam niebezpieczeństwa, czyhające na osoby nieświadome potęgi masonerii.
Niewiele jest zjawisk religijnych, które cieszyłyby się większą popularnością od szamanizmu, zwłaszcza odkąd pojęcie to rozpropagowały publikacje na temat nowej duchowości. Niniejsza pozycja w niezwykle barwny i sugestywny sposób przedstawia na szerokim tle początki szamanizmu, jego miejsce w życiu religijnym, jak również obrzędy z nim związane. Autor kreśli ponadto obraz kosmologii szamańskiej i omawia renesans tego zjawiska, który nastąpił w latach 60-tych XX w., kiedy to szamanizm przestał być antropologiczną ciekawostką, a stał się swoistym wzorem przeżyć duchowych.
Aby w pełni zrozumieć opisany tu obrzęd szamańskiego zaklinacza, by czytelna stała się logika tych misteriów, by wreszcie poznać cały skoncentrowany wokół nich system wierzeniowo-rytualny szamanizmu – przebyć musimy drogę równie daleką i równie chyba ciekawą, co wędrówka szamana w zaświaty. Będzie to podróż do odległych ludów, prowadzących do dziś albo przynajmniej do niedawna archaiczny tryb życia: tubylczych grup syberyjskiej i amerykańskiej Północy, koczowników azjatyckiego stepu, plemion tropikalnej dżungli. Będzie to także wędrówka w czasie - śladami pradawnych rytuałów, których nikłe pozostałości zadokumentowały naskalne ryty, odnajdywane w wykopaliskach przedmioty kultowe, a także nieliczne zapisy źródłowe sprzed wieków. Będzie to podróż w głąb ludzkiej psychiki, nieodzowna dla rzetelnego wniknięcia w fantasmagoryczny świat szamańskiej wyobraźni.
Pobierz
