Pliki użytkownika slonzok-knipser - Chomikuj.pl, Strona 79

82 KB
31 mar 10 16:45

Tomik wierszy - knipser.jpg

Pisać poezję

Piszę poezję, to moja radość , to mój płacz radosny
Płaczę w sobie – cichutko bez łez, jak kwiaty wiosny
Piszę poezje, to mój cudowny słowny śpiew
Moja poezja , to moja radość, to mój miłosny gniew.

Tworzę poezję nieustannie , dostrzegam ją co krok
Przed snem , w mych snach, w uporczywą noc
W mych skroniach pulsują słowa , jak gorąca krew
Zataczam słowami poezji ogromny krąg , tańczących drzew

W mojej poezji nie ma płaczu, strachu, gorzkich łez
Jeżeli już to uśmiech smutny , jaki ma na twarzy klown z łezką
Nie ma skarg , gestów przemocy, jest krzaczek na którym biały bez
Pisać poezje i żyć z nią w zgodzie , to jeść miąż owocu z pestką

Tworzyć wiersze – to każdego dnia kazać im zmartwychwstać
Wstawać z klęczek i nieść radość w Wielkanocne święta
Słowa w mojej poezji otulam i chronię w ciepłych dłoniach
Delikatnie kładę je na papier, jak ptak swe jajko w gnieździe na łąkach

Pisać wiersze, gdzie treść miłością ,dobrocią i zapachem tchnie
To jak szlifierz cudowne wzory w kryształach tnie
To bywać z nią na co dzień ,w domu w lesie, na wsi w mieście
To jak iść spacerkiem ,w aleje i pchać wózek z własnym dzieckiem

Każdą strofę układam w szereg – jak skiby na oranym polu
By było widać lśniące blaskiem słońca ziemię , naszą matkę pospołu
Kładę na nich dłonie, wzrokiem dotykam jak koneser ,jantaru, kryształu
Owijam ciepłem własnym, wolniutko, delikatnie pomału

Baczę by słowa me by było bezpieczne , jak w objęciu matki
By niosły radość oczom , sercom , by wywoływały wspomnienia
Pragnę by się podobały , by czytały je wielkie otoczenia
Zawsze niosły z sobą , ku ludziom najpiękniejsze życzenia

Pisać poezję , być z nią za pan brat- to bez końca żyć
Bywać z tym pięknym samemu w obłokach by marzyć i śnić
Schodzić z piedestału trzymając ją w garści jak barwnego ptaka
Wypuścić ku ludziom, ku naturze, do pięknego świata

Autor: knipser
2010 03 31

127 KB
31 mar 10 14:03

Marzeniami gonię życie.JPG

jak pięknie jest żyć

112 KB
29 mar 10 18:05

wiersz napisany dla mnie.JPG

Wiersz napisany dla mnie

Po błękicie letniego nieba słońcem skarmionym
żeglowała biała mewa wolnością wiosłując wszelkie smutki gubiąc
odgarniała wiatr spod miękkich śniegowych jej skrzydeł
Słońce ogrzewało do ostatniego żaru ziemię skrzypce
nie snuły smutnych tonów melodii z echem śpieszyła radość
Wodospad mojej pieśni poezji narodził się na nowo hucząc
wiatrem rwącym strumieniem ukazując piękno ożywionej kaskady
Objęłam ziemię spojrzeniem by trwać w tym pięknie
w zachwycie trzymając w dłoniach białe tulipany
przywitałam wiosnę pełną wdzięku pierwszego walca na twej łące
Moje nagie ciało w dłoniach boga oddawało zapach nieba
białej sukni wijącej się do stóp ziemi a włosy splecione w kwiaty
nocy spływały obejmując nagie ramiona pieszcząc je czule zaś na twarzy
mojej uśmiech w konturach czarownego szkicu balansujących kolorów
bym nigdy nie płakała oczy jak maleńkie bursztyny morza głębin
malowniczej
otchłani pełnej magii czarów
Ścigając się z wiatrem dotykałam każdy najmniejszy szept nie
dotkniętej ziemi
ustami spijałam rosę marzeń z gałęzi pełnych złotych liści kołyszących
się drzew by napoić serce spragnione miłości.
Noc się chyli przysłaniając cieniem gaszące słońce po uśpionym
sennym niebie Dosięgam dna mojej poezji powieki ciężkie układają do
snu ciało moje bezwietrzna cisza leniwie okryła białym welonem
oddech mój drżącą ziemią a sen rodził spokojną noc
a ten wiersz napisałam dla ciebie bo wszystkie inne mają w sobie smutek :)

1 komentarz

124 KB
27 mar 10 18:50

wiosna 2010.doc

wiosną - przyroda miłością śpiewa
Wiosna

Subtelny dotyk poczułem w sercu,
otwarło się jak zielony kwiatu pąk, niczym wiosna.
Byłoby szczęściem móc wszystkie nasze zmysły zamykać jak oczy,
zamknąłbym w sobie wiosnę.
Zamknąłbym i każdego dnia cząstkę dawałbym Tobie.
-----------------------------------------------------------------

Jeszcze marzec zimnem doskwiera- kwiecień idzie cicho
W nas czas przemian , a przemiany to natura
Jeszcze kopczyki gdzie niegdzie białego śniegu
Słonce te wyczekiwane z za chmur się wychyla

Kończą się śpiewne miauczenia kocich par na podwórkach
Krokami żołnierza przymierza szczekająca wataha -orda
To wszystko już było, a jest inaczej , mimo że to powtórka
To krew się burzy, miłość szczeka , każda jest dziś piękna psa morda

Zwierzęta, rośliny wszystko i wszyscy razem wzięci
Stajemy się cudowni , wspaniali zalotnicy
Natura pragnie miłości i swój cel w tym pięknie święci
Razem stajemy przed pięknym wyznaniem , my nie kanonicy

Maj zaprasza nas do biesiadnego miłosnego stołu
Podsuwa jadła doskonale trącone smakiem miłości strawą
W biesiadzie ona, on , my wszyscy po społu
Delektujemy się majową miłosną potrawą

Idziemy piękni w słonecznych strugach naturą popędzie
W dzień radośni opromienieni a spleceni razem nocą
Uciekają zmysły , tracimy rozum nie bacząc co będzie
Gdzie nie spojrzeć , miłość, a w miłości w radości - psocą

Przylecą ptaki, gniazda zbudują w krzakach schowane
W każdym z nich jaja – z nich przyszłe barwne ćwierkające plony
Rozpoczną się klekoty, barwne tańce ptaków na niebie
Tyle wiosna piękna niesie , jak w serce strzałą uderzony

A gdy słońce w zenicie stanie – oznajmi - przyszło lato
Zakwitły z siewu wiosny piękne barwne plony
Rosnąc będą pokolenia nowe , młode cudowne
Rozpocznie się dla nich życie nowe, życie szalone

Nie należy powtarzać, ale to się powtarza.
Śmiało, odważnie aby dawać życia innych.
Jeżyli Bóg jest z nami nie ma wątpliwości.
Natura stworzyła nas wiosną do miłości

W naturze nie ma niezgłębionych tajemnic
I nie ma pojęcia nicości
Jest wiedza w nas , od lat młodości
Jest miłość w nas od poczęcia do pięknej starości

Wiosna –to kwiat jak ukochane dziecko się rodzi
Na miły bóg, na wielkość serc , to coroczny cud
W przestworzach ptak cieszy się śpiewem i ranek budzi

Barwne kwiaty oddają światu swą woń
Błękitny ocean nieba otwiera przed nami swą toń

Mój boże, w tych zapachach, kolorach , jak pięknie jest tu
Pragnie się żyć od nowa, kochać i śpiewać, śpiewać co tchu ...

Autor :knipser ( dzień wiosny –0 marzec 2010 )

157 KB
17 mar 10 17:05

Marzenie - niespełnione.jpg

Szedłem przez życie swe zawodowe
zostawiając za sobą projektów mnóstwo
Projektowałem i budowałem przemysłowe obiekty
Pokonywałem przeszkody, kłopotów bez reszty
Dziś to wspominam , jak piękny roboczy czas
Już przeszły, już przeszły.---
Ale uporczywie wracam do mojego życiowego marzenia
Pragnąłem zaprojektować i wybudować most wiszący
Długi, zwiewny, lekki w dzień i nocą piękny
Pozostało to we mnie do dziś,już go nie zbuduję
Ale jak go projektowałem i go w sercu czuję.
W szufladzie jest dokumentacja takiego właśnie mostu
Miał być postawiony,nad rzeką Wisłą - w Grudziądzu

Na inwestycje zabrakło pieniędzy
I tak się skończyła moja
przygoda, szkoda, szkoda.
Marzeniami żyję sobie,
i jest mi dobrze..

333 KB
15 mar 10 20:08

widok z okna.JPG

Widok z okna –patrzenie ku wiośnie

Już lodu ostatki , kra się w rzece wolno snuję
Woda głębią płynie , za oknem wiosnę się czuje
Na parapecie kwiaty w wazonie, jak wędkarza spławik wędki
Pragnie się wiosnę złapać, zatrzymać i nie wypuszczać z ręki

Mijają białe tygodnie miesiąca wiosny początek
Mijają bezpowrotnie, jak pechowy piątek
Pragniemy już wszyscy widzieć szare kotki bazi
Niech ona do nas przyjdzie, niech się do nas ludzi łasi

Otwarte okna na przestrzał, gestem falującej firanki
Zapraszamy do wnętrza powietrza, świeżego, wiosennej branki
Z za okna widok cieszy, lody pływają w doliny niszy
Jeszcze czarny las, pola szare, konary drzew kołyszą się w ciszy

Jutro z za dnia gdy słońca sporo na niebie przybędzie
Gospodarz w rękę kosę weźmie naostrzy, noga w strzemię
i na konia siądzie
W łąkach gdzie trawy będą rodzić, kopyta w wiosnę zaczną brodzić
Wiatr w grzywie już pachnie wiosną, wiosna radosna.

Już lodu spływ ostatni, rzeki niebieskie melodią płyną
Szum grzywnach fal nucą melodię z imieniem wiosny
Z okna widzę, widzę ja barwną, strojną pachnącą białym bzem
Witam ciebie - idę wiosno ku Tobie, w ręku tulipan, żegnam śniegiem zakryte wrzosy

Autor : B.Zaja
knipser

245 KB
15 mar 10 8:04

Woda i ogień w przyjażni..jpg

Ogień i woda w przyjaźni

Wiem, że ogniem jestem, tym o czerwonych oczach, jęzorach
tym co w sobie chowa ciepło, siłę gorącą i moc ogromną,
tym co nie chowa głowy przed szatanem, gusłach i zmorach

Mam w sobie i dobra wszelakie , ogrzewam domy, chłopskie chaty
Gotuje strawy, daje ciepło wody gorącej, bo ona jest w mojej silnej mocy.
Woda ogrzana moim płomieniem łasi się do mnie, prycha, radosnymi kroplami, jest milutka, jak wiosna, do mnie do ognia , prawie miłosna.

Woda przeze mnie ogrzana obmywa pięknych kobiet ciała, odwdzięcza mi się tym, ze mi o nich w szczegółach opowiada
Bajecznie wtedy woda układa słowa, o ich wygibasach pod strumieniem ciepłej wody, opowiada o szczegółach nieznośnych swawolnych

Idziemy przez wieki w parze pod ramię, ja ogień czerwony, z niebieska wodą siostrą,
idziemy przez życie przez świat weseli z mina radosną
Gdy wody przy mnie nie mam , wtedy jestem ogniem , szatanem biesem , diabłem, czartem swawolny, biegnę w tedy po polach , lasach, z płomieniem w oczach, wtedy ona woda wraca , woda jak wielka troska

Ale gdy przyjdzie mi poharcować , poswawolić, staje się okrutna , palcem mi grozi,
szeptem strumienia syczy na ozory mojego czerwonego płomienia
Nie swawolić mi, czas przy jej potędze , przy jej ogromnej sile , wtedy wolno w ciszy gaszę swe płomienie

Gdy się uspokoję , woła mnie cichutko, szmerem swej niebieskości, podejdź do mnie ogniu nie bój się mej miłości
Zawsze woda pierwsza czyni swe wyznania , dając znak końca mego okiełznania.
Wtedy tulę się do niej, wody siostry, przytuleni do siebie jak złote w jesieni, i zielone wiosny

Wiem ,że jestem ogniem o czerwonych jęzorach , ale jakże malutki przy niej , wodzie w niebieskich aureolach
Dziś marcowy jeszcze zimowy pejzaż szronem malowany , moją niebieską siostrę zmienia w barwy na biały
Cała oszroniona- okryta biała, to lodu płyta
Cicho do mnie szeptem mówi , my w przyjaźni, Ty ogień, jak woda , siostra Twoja

199 KB
14 mar 10 17:40

Piszę wiersze, piszę.JPG

Pisze wiersze

Pisać słowa wiersza - to patrzeć na piękno z każdej strony
Ubierać słowa , te o barwach ciepła jak brązowe kasztany
Iść z pięknym w dłoniach , jakby życiem gnany
Uśmiechać się wokoło, tulić piękno, być dla innych kochany

Tworzę w sobie aureolę, oświetlam ją dla poezji
Chcę by to co stworzę, mieściło się w wiązance pachnących frezji
Pisze słowa, ubieram w kwiaty, kwiaty sadzę w ziemi, nawet na plaży
Nutami muzyki je otulam , by słuchać, słuchać i marzyć

Pisze w mych snach ołówkiem barwnym , czynię to i na jawie
Wkładam je w wazony gdzie barwne bukiety ,układam na trawie
W głowie przychodzą myśli, spacerując nad wodą gdzie łabędzie
Zaglądam ku niebu, na ścianę zielonego lasu, piękno widzę wszędzie
.
Jaką mieć siłę w sobie ,wolę by w dłoniach słowa zachować
By moje wnętrze , serce ,piękno zamieniało w słowa
Bo ono wszędzie dookoła, wzrokiem objąć trzeba
By żyć w miłości z pięknem - więcej mnie nie potrzeba

Pragnąłbym, by natura wyposażyła mnie w wrażliwość, gdzie miłość
Pójdę z kagańcem wiedzy , z tomikiem wierszy w słowne meandry
Może uda mi się , napisać wiersz o pięknej miłości ludzi dwojga
By był piękny , czarowny, by wiersz ten czytały oczy Boga..

Autor: B. Zaja
Knipser
2010 03 14

180 KB
13 mar 10 22:24

wieczorny nastrój.jpg

Śnieżny dzień już odszedł, mróz spuścił z tonu
W pokoju kwiaty, wino , ręce rozgrzane
Muzyka, klawisze śpiewne wystukują piękno dzwonu
Nastrój piękna, pragnienia pożądane .

Przysiądź się do stolika , usiądź na ławce
..tuz obok mnie, karmiąc się bliskością siebie
pozwólmy dłoniom zmęczonym odpocząć
Stwórzmy nastrój , namiastkę - jak w niebie

Myśli nasze zmęczone - goniły po całym świecie
Teraz przy lampce wina, szeptem Tobie słów kilka
Te kwiaty, Twoje cieple dłonie , tak delikatne
Piękno, piękno wokół nas,jak powiew skrzydła motylka

27 KB
12 mar 10 8:33

Syneczek górnika.doc

Syneczek górnika

Dom nasz z ogródkiem parkanem okolony
W oknach firany , białe w przepiękne wzory
Wokoło jaśminów krzaki, chronią nas i dają schronienie
Dom zbudował ojciec , to jego i matki marzenie ich spełnienie

Każdego dnia o różnych porach, ojciec nasz do pracy podążą
Nie mówi do widzenia , w oczach mała łezka jakby się żegnał
Gdy z siostrą w łóżeczkach swych śpimy , wychodząc całuje nas wzrokiem
Mamusie naszą czule obejmuje , , całuje, oczy , twarz i jej kochane dłonie

Tam gdzie nasz ojciec pracuje , nie ma kwiatów, nieba barwnego
jest tylko kolor czarny i wiatr przenikliwy.
Gdy wraca z tamtą, garniemy się i przytulamy do niego
Wszyscy wtedy jesteśmy razem bardzo szczęśliwi

W swej pracy ojciec nie widzi nieba niebieskiego, żadnej chmurki
Nad nim niebo i przestrzeń zawsze ciemna,
Świecące na niebie gwiazdy. to latarki na roboczych hełmach
W ciemności myśli o nas , przytula mnie, matkę naszą, całuje buzie swej córki

Do pracy idzie zawsze nienagannie ubrany , biała koszula, krawat barwny
Wracając, kupuje nam łakocie , naszej kochanej mamie - kwiaty
Dom i ogródek pełen barw od kwiatów , ojciec nasz o schludność dba
Potrafi wszystkiego dokonać, również pięknie na pianinie gra

Ręce ojca spracowane ,szorstkie , pracą w węglu w ziemi
Gdy dotyka naszych z siostrą główek ,bardzo delikatnie to czyni,
tak jakby dotykało nas szczęście , pachnące kwiatów płatki
Przytula nas do siebie, całuje włosy, oczy naszej matki

W naszym domu ciepło i dobro wygląda z każdego jego kąta
Mam cudownych rodziców , do nas dobry bóg co dzień zagląda
Wszędzie książki, obrazów wiele, muzyka ojca grającego, głosy naszej radości
Biegają w śród nas elfy szczęścia, barwne elfy bezgranicznej miłości

Czuwa nad nami nasza śląska opiekunka , patronka górniczego bractwa
Barbara ma na swe imię, nad nami czuwa, w domach i na dworze
Witamy się , tak jak u ojca w pracy, mówimy SZCZĘŚĆ BOŻE
Spowiadam się Bogu , dziękując za stworzenie rodzinnego gniazdka

142 KB
9 mar 10 20:19

Strojna suknia.JPG

STROJNA SUKNIA

Zerka dziewczyna na suknie w koronkach strojną
Ubraną na manekinie – kobiecym stojaku
Pragnieniem by na siebie włożyć prawie bogobojną
Stanąć obok niego , męża , dziś żołnierza -wojaku

Pragnie przed całym światem w sukni w barwne wzory
Tańczyć i olśniewać całe otoczenie
By podziwiał ją świat , znajomi i rzesze obcych
Niech widzą ją piękną w koronkach w tanecznym wirze

Gdy Taniec się skończy i opuszczą ja męskie ramiona
Suknia na manekinie zostanie, smutna powieszona.
Nie wie dziewczyna o tym co wie kobiet populacja cała
Ze najpiękniejszą sukienkę dla męża, kochanka natura jej dała

Autor: knipser
2010 03 09

153 KB
9 mar 10 11:37

Marcowy poranek(1).jpg

Marcowy poranek

Są takie dni ..

Są takie dnie , takie piękne,
urocze, czarowne.
Gdy budzimy się, widząc piękno.
przy otwartym oknie.

Widzimy przestrzeń daleką, odległą, bezkresną
Stajemy się młodzi, piękni, beztrwożni, jak małe dziecko
Wracają wspomnienia, uśmiech na twarzy
Przymknięte oczy, pod nimi ogrom marzeń

W dalekiej przestrzeni , czas szybko mija
Wschodzi słonce i wszystko w oczach się zmienia
Sny , te najpiękniejsze oddalają się
Czeka nas pracowity, ale radosny, miły dzień

Za oknem widać ślady na śniegu białym
Ktoś wybrał drogę by do okna przyjść
Spoglądasz przez nie , leżą kwiaty i liści kiść
Nie ma nikogo , to szczęście , to dzień ,to gość nieznany

Wybiegasz z domy, podnosisz kwiaty , tulisz do siebie
Oczyma szczęścia spoglądasz na śniegu ślady, oczy ku niebie
Uśmiechem witasz nowy piękny barwny dzionek
Twoje sny , te barwne – zostały spełnione

Mówią ludzie , ze sny się spełniają wtedy tylko
Gdy my sami jesteśmy o czystym sercu
W snach pragniemy iść z miłością i szacunkiem do ludzi
Wtedy cały świat dla nas w pięknie się budzi

Są takie dnie, takie piękne
urocze , czarowne
Obudź się, dla Ciebie, to dziś jest to piękno
Idź i wstań przy otwartym oknie ...

Autor: knipser
2010 03 09

153 KB
9 mar 10 11:22

Marcowy poranek.jpg

Jeden marcowy dzień

Jest nas chłopaków wielu , jesteśmy w różnym wieku
Większość , z nas to szarość , prawie mgła
Rzadko spotkać eleganta, dżentelmena
Ta reszta ubrana w codzienne ubranka ,
Najczęściej w to samo od ranka , do ranka

Ale jest jeden szczególny dzionek, marcowy
Panowie czynią starania , by stanąć na głowie
Ubrani inaczej, ogoleni, a co ważne z twarzą w uśmiechu
Od rana zwijają się jak w ukropie, pachnący, szarością nie grzeszą

W ten szczególny dzień wyzwolona zostaje energia sztuczna
Uśmiechy panów latają wokoło, zęby szczerzą do panien w futrach
W każdej dłoni kwiat u tych szarych i u tych w czapeczkach z włókna
Mrowisko barwne , w biurach, na ulicach ,wszędzie, byle do jutra

Jutro większość to szarość , prawie gęsta nieprzejednana mgła
Szukać, szukać nam przyjdzie, tego dzisiejszego uśmiechniętego pana
Szkoda, tylko ,że dzień taki jest jedyny, strojny, świąteczny , w uczucia bogaty
Codzienność , kłopoty, kłopoty , umierają w wazonach świąteczne kwiaty

Są w śród nas chłopaków , przy których i ja pragnę co dzień bywać
By uśmiech ,ten naturalny razem z oczyma – do ludzi się uśmiechać
W moim domu świeże kwiaty , były, są i będą co dnia w wazonie
Również uśmiech , miłe ciepłe słowo, atmosfera w tedy miłością płonie

Często widać mnie idącego z bukietem kwiatów , czasem z jedną róża
Przemierzam moje miasto z kwiaciarni do mego domu , trotuarem
Spoglądam na panie , ukłony, one na mnie , widząc kwiat ,oczy w uśmiechu mrużą
I nie jest to tylko w dzień szczególny marcowy, tym szarym panom trudnym

Dziś właśnie jest tym szczególnym marcowym dniem , z kwiatami latanie
Dziś wiele sztucznej serdeczności , malowanych uśmiechów do panien
Ja w tej szarości i w tym wielkim tłumie , dziś barwnym , czuję wstyd w sobie
Robię głupie miny, bo wiem ,że jutro zawsze z kwiatem, dziewczyno będę przy Tobie

Będę do domu nosił kwiatów całe wiązki , ogromne naręcza
Napotkanym po drodze paniom z uśmiechem serdecznym kwiatek wręczał
Dla mnie dzień marcowy , to dzień wszystkich dni roku
Nie wejdę To Twego domu, bez kwiatka, bez niego nie zrobię w Twoim kierunku kroku

Ukażesz mi jak co dnia radosne swoje oblicze
– uśmiechnięte łzami miłości oczy
Wskażesz gestem dłoni zaproszenia gest , wejdź przybyszu z kwiatami
Wejdź przybyszu , strojnie ubrany, pachnący , nasze święto trwa zawsze , całymi latami
Autor : knipser - 2010 3 08

66 KB
9 mar 10 11:20

knajpka knipser.JPG

Jeden marcowy dzień

Jest nas chłopaków wielu , jesteśmy w różnym wieku
Większość , z nas to szarość , prawie mgła
Rzadko spotkać eleganta, dżentelmena
Ta reszta ubrana w codzienne ubranka ,
Najczęściej w to samo od ranka , do ranka

Ale jest jeden szczególny dzionek, marcowy
Panowie czynią starania , by stanąć na głowie
Ubrani inaczej, ogoleni, a co ważne z twarzą w uśmiechu
Od rana zwijają się jak w ukropie, pachnący, szarością nie grzeszą

W ten szczególny dzień wyzwolona zostaje energia sztuczna
Uśmiechy panów latają wokoło, zęby szczerzą do panien w futrach
W każdej dłoni kwiat u tych szarych i u tych w czapeczkach z włókna
Mrowisko barwne , w biurach, na ulicach ,wszędzie, byle do jutra

Jutro większość to szarość , prawie gęsta nieprzejednana mgła
Szukać, szukać nam przyjdzie, tego dzisiejszego uśmiechniętego pana
Szkoda, tylko ,że dzień taki jest jedyny, strojny, świąteczny , w uczucia bogaty
Codzienność , kłopoty, kłopoty , umierają w wazonach świąteczne kwiaty

Są w śród nas chłopaków , przy których i ja pragnę co dzień bywać
By uśmiech ,ten naturalny razem z oczyma – do ludzi się uśmiechać
W moim domu świeże kwiaty , były, są i będą co dnia w wazonie
Również uśmiech , miłe ciepłe słowo, atmosfera w tedy miłością płonie

Często widać mnie idącego z bukietem kwiatów , czasem z jedną róża
Przemierzam moje miasto z kwiaciarni do mego domu , trotuarem
Spoglądam na panie , ukłony, one na mnie , widząc kwiat ,oczy w uśmiechu mrużą
I nie jest to tylko w dzień szczególny marcowy, tym szarym panom trudnym

Dziś właśnie jest tym szczególnym marcowym dniem , z kwiatami latanie
Dziś wiele sztucznej serdeczności , malowanych uśmiechów do panien
Ja w tej szarości i w tym wielkim tłumie , dziś barwnym , czuję wstyd w sobie
Robię głupie miny, bo wiem ,że jutro zawsze z kwiatem, dziewczyno będę przy Tobie

Będę do domu nosił kwiatów całe wiązki , ogromne naręcza
Napotkanym po drodze paniom z uśmiechem serdecznym kwiatek wręczał
Dla mnie dzień marcowy , to dzień wszystkich dni roku
Nie wejdę To Twego domu, bez kwiatka, bez niego nie zrobię w Twoim kierunku kroku

Ukażesz mi jak co dnia radosne swoje oblicze
– uśmiechnięte łzami miłości oczy
Wskażesz gestem dłoni zaproszenia gest , wejdź przybyszu z kwiatami
Wejdź przybyszu , strojnie ubrany, pachnący , nasze święto trwa zawsze , całymi latami
Autor : knipser - 2010 3 08

92 KB
9 mar 10 11:13

Dłonie w wierszu.JPG

– dziewczyno słońca
w moim pięknym śnie widziałem Twoje alabastrowe dłonie,
niesłychanie cudowne w kształcie, a tak delikatne, ze musnęłaś mi cześć serca
- ono napisało dla Ciebie słowa wiersza -"
Piękne dłonie poezje tworzą "
Na dłoni twej jakże delikatnej gdzie linia piękna mieszka z linia życia
wypielęgnowana dłoń , kształtne palce dobrze byłoby w niej na stale zamieszkać
Wziąć twoje ręce w moje obie - iść z nimi przez koleje życia
Spoglądać na świat przez linie papilarne
garnąć do siebie i twych dłoni ciepło letnie
Na dłoni twej o kształtach boskich barwa różowa ,
piękna , pełna życia całuje ja ,
ona się w motyla zmienia jest piękna alabastrowa.
Na Twojej dłoni widać to co przed nami dziś zima sroga,
idzie wiosna barwnymi krokami
Już szepczą drzewa, krzewy , powitania skore by wszystko wokoło zapachniało lasem, borem
By Twoja dłoń , ta subtelna w swej formie dotknąć mogła promieni słońca
Trzymam twe ciepłe dłonie w miłości
Świat to widzi i umiera z zazdrości
Pieścić w swych dłoniach Twoje piękno Iść, iść z nimi przez życia ,dróżką , mostem
Krzyczeć ku niebu , jestem wybrańcem boskim
Dzień w noc przechodzi zawsze samotnie pozostawia wspomnienia
Ja trzymam Twe piękne dłonie jak zieleń jak światło
by moje uczucie ku Tobie nigdy nie zgasło
Zakochałem się w twych pięknych dłoniach, pokochałem ich zapachy , ścieżki żyłek niebieskich
Oczu od nich nie mogę oderwać , te dłonie , dłonie
Zapisuje je w swych oczach jak na filmowej błonie
Twe ciepłe, pachnące dłonie ,zapachem kuszą jak motyla nektar słodki
Tak jak on, pokochałem je , tak jak on , to piękno, ten kształt boski
Obie Twe piękne dłonie , stanowią Ciebie cząstkę małą, poprzez tą cząstkę , pokochałem Ciebie całą ....

109 KB
8 mar 10 6:16

Pozdrowienia dla 8 marca.jpg

Jeden marcowy dzień

Jest nas chłopaków wielu , jesteśmy w różnym wieku
Większość , z nas to szarość , prawie mgła
Rzadko spotkać eleganta, dżentelmena
Ta reszta ubrana w codzienne ubranka ,
Najczęściej w to samo od ranka , do ranka

Ale jest jeden szczególny dzionek, marcowy
Panowie czynią starania , by stanąć na głowie
Ubrani inaczej, ogoleni, a co ważne z twarzą w uśmiechu
Od rana zwijają się jak w ukropie, pachnący, szarością nie grzeszą

W ten szczególny dzień wyzwolona zostaje energia sztuczna
Uśmiechy panów latają wokoło, zęby szczerzą do panien w futrach
W każdej dłoni kwiat u tych szarych i u tych w czapeczkach z włókna
Mrowisko barwne , w biurach, na ulicach ,wszędzie, byle do jutra

Jutro większość to szarość , prawie gęsta nieprzejednana mgła
Szukać, szukać nam przyjdzie, tego dzisiejszego uśmiechniętego pana
Szkoda, tylko ,że dzień taki jest jedyny, strojny, świąteczny , w uczucia bogaty
Codzienność , kłopoty, kłopoty , umierają w wazonach świąteczne kwiaty

Są w śród nas chłopaków , przy których i ja pragnę co dzień bywać
By uśmiech ,ten naturalny razem z oczyma – do ludzi się uśmiechać
W moim domu świeże kwiaty , były, są i będą co dnia w wazonie
Również uśmiech , miłe ciepłe słowo, atmosfera w tedy miłością płonie

Często widać mnie idącego z bukietem kwiatów , czasem z jedną róża
Przemierzam moje miasto z kwiaciarni do mego domu , trotuarem
Spoglądam na panie , ukłony, one na mnie , widząc kwiat ,oczy w uśmiechu mrużą
I nie jest to tylko w dzień szczególny marcowy, tym szarym panom trudnym

Dziś właśnie jest tym szczególnym marcowym dniem , z kwiatami latanie
Dziś wiele sztucznej serdeczności , malowanych uśmiechów do panien
Ja w tej szarości i w tym wielkim tłumie , dziś barwnym , czuję wstyd w sobie
Robię głupie miny, bo wiem ,że jutro zawsze z kwiatem, dziewczyno będę przy Tobie

Będę do domu nosił kwiatów całe wiązki , ogromne naręcza
Napotkanym po drodze paniom z uśmiechem serdecznym kwiatek wręczał
Dla mnie dzień marcowy , to dzień wszystkich dni roku
Nie wejdę To Twego domu, bez kwiatka, bez niego nie zrobię w Twoim kierunku kroku

Ukażesz mi jak co dnia radosne swoje oblicze
– uśmiechnięte łzami miłości oczy
Wskażesz gestem dłoni zaproszenia gest , wejdź przybyszu z kwiatami
Wejdź przybyszu , strojnie ubrany, pachnący , nasze święto trwa zawsze , całymi latami
Autor : knipser - 2010 3 08

163 KB
5 mar 10 18:17

Ja tylko patrzę ...jpg

Ja tylko patrzę

Gdzieś w moim świecie
które jest w pięknych snach
widzę Cię moje dziecię
Widzę biegnącą po łąkach
Widzę rój ptaków na niebie
wracających do wiosny
Widzę dziecię Ciebie
Ja tylko patrzę

Biegniesz dziewczyno , gonisz ptaki w obłokach
ściągasz się z wiatrem
Ja tylko patrzę

Machasz szeroko rękami ku ptakom w locie
Ja tylko patrzę

Oddychasz pełną piersią uwielbienia
Widzę z pod niebios młodość istnienia
Oddaję się w marzenia

Zima , ta mroźna wiszącymi soplami zasypia
Uśpiona budzi się wiosna do życia
Budzę się w realnym świecie
Widzę Ciebie piękną, Tyś już nie dziecię

Ja tylko patrzę....tylko...

1 komentarz

237 KB
4 mar 10 20:07

Sprostać pięknu , pięknej kobiecie.jpg

Sprostać pięknu , pięknej kobiecie

We wszystkim zawsze siedzi zło i dobro
Nieważne dla kogo to jest i czym to się je, i jak smakuje
Czy będzie to zimne z lodem , czy ciepłe pod kołdrą
Byle by było zauważalne, gładkie czy w policzek kuje

Wrażliwość na dobro i zło , z daleka wyczuwa kobieta
Potrafi czekać wybierać , grymasić nawet do końca życia
Zło z góry widzi i je sercem odrzuca, do dobrego lgnie się
Pragnie by życie , było jak ciepła letnia jesień

Każda, biedna , młoda , i ta starsza pragnie w życiu gwaranta
Takiego , co to kwiaty umie podać , dotknąć pięknym , ledwie
Ważne by był czuły, delikatny , potrafił grac role amanta
By dostarczał śpiewnego czaru, by żyło się wygodnie.

Ważne , a może najważniejsze by wart bym kobiecej miłości
By towarzyszył jej w każdym miejscu życia i bronił jej w natarciu
By rozsiewał wokół siebie aureole piękna w nicości
Nie pozwalał na to by jej miłość uległa rozdarciu

Kobieta pragnie być kochana w pełnej wolności
Pragnie być tulona w silnych w ramionach i być szczęśliwa
Chce i będzie szukać , walczyć nawet o skrawka miłości
Bo wie, pokazuje to jej lustro, że czas upływa, upływa, upływa

Szuka kobieta tego ideału , tego co za serce chwyta, gdyż to jest ważne
Czy my panowie, umiemy sprostać wymogom kobiecego życia , by być
Kobieta zakochana postępuje nie zawsze rozważnie
By kochać ja , bronić do końca jej dni, potrzebujemy wiele , wiele sił

Dać kobiecie pełną miłość i satysfakcję w jej życiu całym
To herkulesowa praca, to czar , to piękno to okrywać ją muślinowym czarem
Okrywać pięknym i dążyć by być przy niej doskonałym
To spełnienie męskiego życia , to jest, po prostu Bożym Darem....

Autor: knipser
2010 03 04

281 KB
3 mar 10 16:25

Wyrosłem z dzieciństwa (opuszczam swoje gdniazdo).jpg

Wyrosłem z dzieciństwa

Najwyższy czas byś stanął przy mnie
Bo jesteś mym stróżem , chcę byś obok mnie stał
Pragnę twego towarzystwa i rozgarniał dla kwiatów ziemię
By Twoje i moje imię pisane było na stoku skał

Każdego dnia mój opiekunie świeć słońcem , gdy błękit siny
Ukazuj piękno, czar miejsca , rozgarniaj mgły
Prowadź mnie na słoneczne łąki, wyprowadzaj z ciemnej gęstwiny
Bym miał uśmiech na twarzy, i nigdy nie był zły

Pokaż mi świat, nieznany , ten z za pagórka
Który dla mnie jest ciągle w szarych mgłach
Przyoblec mnie w męskość, zdejmij dziecięce piórka
Bym był dorosły, mężny i nie oblatywał mnie strach

Będziesz koło mnie , mój opiekunie, bym zgubił swe bojaźnie
Które jeszcze we mnie mocno z dzieciństwa tkwią
Bo wiem, że przy Tobie czuje się zawsze raźnie
Niech we mnie będzie życie gorące , niech płynie razem z krwią

Gdy stanę się dorosły, męski ,barwny w kolorze lazuru
Odejdziesz , do innych ,ich będziesz strzegł , już nie będziesz mój
Pójdę przez życie , z pieśnią na ustach z Tobą do wtóru
Będę radością tryskał, jak wody zdrój

Wiosna zagląda już do sadów, ,do szczelin ciemnej groty
Słońce, kochane słońce , promień pada mi na twarz
Zmieniam się w mężczyznę, pragnę miłości , pieszczoty
Tej najpiękniejszej, na wiosenny czas

Zegnam dzieciństwo , łzy pożegnania ,wzrokiem szklanym
Wchodzę w dorosłość, w miłość, w piękno, w wiosenny maj
Co za cudowne uczucie, iść do miłości i być kochanym
To będzie życie obok niej, ukochanej, to będzie raj

Mój opiekunie , widzisz mnie na szczytach fali
Widzisz mnie już strojnego w pięknej oddali
Za opiekę i wprowadzenia do życia pięknego
Dziękuję , idę do niej ,do miłości zjawiska cudnego

Autor : knipser
2010 03 03 (urodziny miesiąca )

69 KB
2 mar 10 20:29

Piękno w nocnym tańcu.jpg

Oddawać się pięknu ,dotykać go miłością
Tkwić w zapachu aromatu nocy
Obejmować i przytulać do siebie marzenia
Iść przez życie realizując dziecięce tęsknoty

187 KB
27 lut 10 8:28

Szczescie - obraz.jpg

Szczęście

Jak łatwo jest dotknąć zadając w zamian TYLKO seksu ,
a jak trudno by otrzymać piękną miłość
idącą przez życie do siebie i innych w szacunku.

Poddać się namiętności, dla jednego pocałunku to radość chwilowa,
oddać się miłosnemu uniesieniu , to spektakl , maestria , to dar pana Boga.

Dostać w podarunku od życia możliwość kochania , i brania, brania tego wszystkiego ,
co niesie w ramionach szczęście,
z pokorą co dnia oddać to w samotnej modlitwie.

Iść przez życie samej i spotkać na ścieżce samotności samotnego,
przyjąć jego kwiat . pozwolić losowi na dotknięcie ręki,
zapuka serduszko, spojrzeć ku niemu , wyszeptać, DZIĘKI, DZIĘKI.

Być chwilą szczęśliwą , spotkaniem przy drinku, w oparach papierosowego dymu, to życiowa złuda,
spotkać szczęście szukając w śród piękna , może tam się uda.
W twoich słowach do mnie pisanych jest nutka nostalgii, za tym , by doznać szczęścia ,
dotknąć miłości i jego ciepła

Słowa codziennie są fotografią dnia, szarego , bez kwiatów i ich zapachów ,
ja Tobie cudowna dziewczyno maluje obraz inny,
gdzie tylko kwiaty, serca ,serca. to miłości znaków.

Bolesław z obrazem do Ciebie gdzie same malowane kwiaty, które w serce chowa ,
szeptem mówi, cudowne są dla mnie Twoje słowa
Szeptem, szeptem wymawiam te , które moje serce mówi tylko Tobie
Słuchaj ich , słuchaj i zachowaj w pięknie w sobie.

Knipser 2010 02 26

172 KB
27 lut 10 8:27

Pieknie jest usmiechać sie do ciebie.jpg

mam dla Ciebie najpiękniejsze słowa i uśmiech

155 KB
23 lut 10 20:10

cień.JPG

Piszę do Ciebie wiersze i wysyłam jak list polecony

Piszę do Ciebie wiersze i wysyłam jak list polecony
Radosne krople z roześmianych oczu płyną po mej twarzy...
Ręką zamaszyście piszę piękne wyrazy , bo mogą się zgubić
A w jednej myśli mej chcę słowami cały świat wyrazić.

Gdy zamaszyście macham piórem nie odchodzę od marzeń ani chwili
Bo ta chwila, ten nastrój we mnie , to tak jakbyśmy przy pisaniu razem byli
Piszę mój list do Ciebie, dodaje kwiaty, zamieniam słowa w wiersze
Myślami gonię po pięknym , by zabrać i Tobie dodać jeszcze.

Piszę , piszę , gonię w przestrzeni słowa , błądzę gdzieś myślami
Barwą zaznaczam litery, literki, znaczę je miłosnymi łzami
Oświetlam siebie , swoje wnętrze pięknym , ni żadnym smutnym cieniem
Byś czytając mnie, moje ciepłe słowa wzdychała radosnym westchnieniem

Pisze listy, listy , zamieniam je w poezję nie bez przyczyny
By płynęło do Ciebie słów wiele, a nie list jedyny
Ozdabiam moje listy , wiersze tak by barwy z nich spływały
By nadzieja, marzenia, spragnienia by oczy i serce je poznały

Gdy wiele słów napiszę , a oczy i ręce me zmęczone
Dusza ma i serce wciąż w sobie są szalone
Zmęczony tworzeniem piękna które wciąż moją dusze otacza
Gaszę świecę , przymykam oczy, w pięknie się zatracam

W tej błogiej ciszy, beż światła z płomienia świecy, ciemność zalega
W sobie słyszę piękno, to muzyka , muzyka rozbrzmiewa
Za oknem ratuszowy zegar, uderza w kurant- oznajmia, mija piękna godzina
Po policzkach radosna łza , to moje do Ciebie wiersze, to ich wina

2010 02 22 (B. Zaja)

...

2 komentarze

120 KB
14 lut 10 7:02

wyszczekam dla Ciebie życzenia od mego pana.jpg

Moje imię Walentynka-małą suczką jestem
mój pan życzenia Tobie wysłać zechce
Nauczył mnie mój pan pięknego szczekania
by spotkały dziś Ciebie same piękne doznania
Prosił mnie mój pan bym wyszczekał życzenia dla Ciebie
by było tam Twoje zdrowie, szczęście osobiste
żeby na Twojej drodze,nie było ostrych kamieni
by była jasność w pastelach , jak w niebie
Słyszysz moje szczekanie, to ciepły głos mego pana
który uśmiecha się do Ciebie z samego rana
Widzę go jak w dłoni trzyma piękne kwiaty by dać je Tobie
ten bukiet, pachnący, doniosę trzymając go w swej mordce.
Jestem małą suczką Walentynką , sierść ubarwiona w ciapki
przytul mnie, zamiast mego pana, całuję liżąc Twoje łapki.

59 KB
3 lut 10 18:00

Ile we mnie powabu, uroku......doc

Ile we mnie powabu, uroku...

'Ile we mnie uroku, tą piękność to, natura mi dała,
nie poskąpiła mi czaru, powabu bez mała.
Obleczono mnie w szaty , w ornaty, w sobole ubrano,
we mnie jest wszystko cudowne , barwne wieczorem i rano.
Nocą nie świece jak latarenka, chowam swą główkę, jak kulkę makową,
oplatam się zielenią , jak piżamą nocną
Stoję w śród innych , również pięknych jak ja sama,
ale tylko mnie dostrzegają, mnie tylko widzą, mówią DAMA
Wiem o tym, że jestem damą z wysokiego szlacheckiego rodu,
mam to zapisane w genach , w rodzinnych herbach,
w drzewie genealogii od góry do samego spodu.
Wywodzimy się z królewskich pałaców, gdzie na srebrach jadano,
wnosimy do życia, kultury , nauki, swoje piękne wiano.
Tak dzieje się od stuleci, zawsze w szeregu jako pierwsi,
idziemy do świata z pięknym ,lśniącym ,pachnącym - najlepsi.
Takie dostałam wychowanie, chodziłam do szkół wielu,
gdzie uczono mnie ukłonów, szarmanckich manier.
Wiem jak w każdej sytuacji mam i mogę się zachować
by nie przynosić wstydu , prostactwo pod dywan schować.
Najpiękniejszą jestem w porze wiosny i lata, rzadziej jesienią,
cały swój urok, powab i czar tracę zimą.
Gdy słonce u zenitu – rozpoczyna się moje cudowne życie,
otwieram się na świat w pełnym przepychu,
jak żagle fregaty , co po morzu płynie.
Cieszę oczy każdego, każdy pragnie mnie dotknąć,
ale ja się bronie kolcami , przed innymi - intruzami.
Wiem że jestem piękna nad podziw, nad światy,
ale też są małe co pachną , inne obok mnie kwiaty.
Nie maja takiego uroku jak ja róża sama,
one dają swe piękno zapachem, który oszałamia.
Wonne białe mieszczące się w dłoniach dzwoneczki konwalii,
są przyczyną ze je piękną subtelnością nazwali .
Czy mam zazdrościć małym dzwoneczkom w wonnych w bieli,
skoro ja sama , uchodzę za symbol piękna jak z nieba anieli.
Wiele obok mnie jest sióstr, ozdobnych w barwnych purpurach ,
owianych zapachami, owiniętych w tiulach.
Wszystkie my spełniamy rzecz oczywistą, dajemy oczom ludzkim
piękno, subtelność powonieniu, dłoniom rozkosze .
Jesteśmy wszystkie piękne w bukietach , lub zamkniętych w barwne kosze
Nic to ponad czasy, ja jestem piękną dalej rzecze róża,
inne kwiaty w zapachach się nurza.
Wieczorem gdy słońce kwiaty żegna i w wiatr nas ubiera ,
wielogłosowo, pachnąc maciejką chórem śpiewamy
Ja piękna róża- divą, śpiewam sopranem
Ludziom potrzeba wonnych zapachów i kwiatów, bukietów pięknych do rąk,
spełniamy to , my kwiaty szlachetne i te kwiaty z pól i łąk...

Autor : knipser ( 2010 02 03 )

159 KB
3 lut 10 8:06

wymyśliłem Ciebie wymyśliłem.JPG

Dlaczego Ciebie przy mnie nie ma

Stworzyłem Ciebie piękną , cielesna z moich pragnień
Namalowałem barwami z mojej wyobraźni
Nie dotykasz ziemi , tańcząc rękami zwiewnymi
Tańczysz na łące mych tęsknot i marzeń
Sylwetką leciutką i zwiewną pełną pięknych skojarzeń

A ja błądzę, błądzę za Tobą, jak ślepiec o lasce
Wzrokiem z zamkniętymi oczyma
szukającym barwnych konturów ciebie tańczącej
w wirujących wstęgach, w muślinach

Wsłuchany w ciszy Twego głosu i
fruwających w tańcu szarf pogłosu

Miłowanie moje jest szaleńcze
Zniewalające, namiętne, piękne

Jesteś w mych wyobraźniach pięknymi nutkami
Pragnę to piękno przeżyć swoimi zmysłami
I wiem ,ze będą długie chwile tęsknoty
I wiem , ze w ciszy serca doznam rozkoszy

Chcę z Tobą , wymyślona –kwiaty podaje jak pięknej damie
Czy pójdziesz ze mną?... Pod ramię
Będziemy szli Plantami
Alejami, alejami

Wiem, to jest mój piękny sen , nie jawa
Ani internetowa zabawa
To są pragnienia mojej samotnej młodości
O niespełnionej miłości
To są dorosłe dziś marzenia
Ciebie stworzyłem ,dlaczego Ciebie przy mnie nie ma?

Zadziałała Twoja telepatia , przywołałaś mnie tęsknotą
stoję w Twoich drzwiach, z kwiatem i czuje się miernotą
Jak mogłem tak pięknemu stworzeniu jak Ty sama
pozwolić żyć ode mnie z dala
Widzę Ciebie nowymi oczyma, delektuję się Twoja urodą
pragnę u Ciebie pozostać, na zawsze, nawet pod Twą stopą
Bo wiem, po latach latania po świecie, że
być i kochać Ciebie ,to szczęście przy takiej jak TY kobiecie

208 KB
31 sty 10 9:17

Piękne dłonie - poezję tworzą...jpg

Twoje piękne dłonie

Na dłoni twej jakże delikatnej
gdzie linia piękna mieszka z linia życia
wypielęgnowana dłoń , kształtne palce
dobrze byłoby w niej na stale zamieszkać

Wziąć twoje ręce w moje obie -
iść z nimi przez koleje życia
Spoglądać na świat przez linie papilarne
garnąć do siebie i twych dłoni ciepło letnie

Na dłoni twej o kształtach boskich
barwa różowa , piękna , pełna życia
całuje ja , ona się w motyla zmienia
jest piękna alabastrowa.

Na Twojej dłoni widać to co przed nami
dziś zima sroga, idzie wiosna barwnymi krokami
Już szepczą drzewa, krzewy , powitania skore
by wszystko wokoło zapachniało lasem, borem

By Twoja dłoń , ta subtelna w swej formie
dotkną mogła promieni słońca
Trzymam twe ciepłe dłonie w miłości
Świat to widzi i umiera z zazdrości

Pieścić w swych dłoniach Twoje piękno
Iść, iść z nimi przez życia ,dróżką , mostem
Krzyczeć ku niebu , jestem wybrańcem boskim

Dzień w noc przechodzi zawsze samotnie
pozostawia wspomnienia
Ja trzymam Twe piękne dłonie jak zieleń jak światło
by moje uczucie ku Tobie nigdy nie zgasło

Zakochałem się w twych pięknych dłoniach,
Pokochałem ich zapachy , ścieżki żyłek niebieskich
Oczu od nich nie mogę oderwać , te dłonie , dłonie
Zapisuje je w swych oczach jak na filmowej błonie

Twe ciepłe, pachnące dłonie ,zapachem kuszą jak motyla nektar słodki
Tak jak on, pokochałem je , tak jak on , to piękno, ten kształt boski
Obie Twe piękne dłonie , stanowią Ciebie cząstkę małą,
poprzez tą cząstkę , pokochałem Ciebie całą ....

116 KB
15 sty 10 22:31

w płomieniu świecy, wspomnienia.jpg

Zloty płomień świecy

Płomień , zloty płomień świecy
zapalonej nocą, tworzy krąg świetlisty
Wokół pustka ..... cisza, ta niesłyszalna
Wracają wspomnienia, moja dusza się otwiera

W oddechu wspomnień , płomyk lekko drga
to tęsknoty, to marzenia , to stara i nowa droga
Droga która szedłem w mrok, dziś jasna żwirowa
droga którą pragnę iść , na niej miłości i życie od nowa

W płomieniu topie tęskny wzrok, uciekam do przyszłości
zostawiam dziś stare, czynie nowy krok ku jasność
Jasność płomyka , jego kolor zloty, wyznaczy mi...
wyznaczy , wyznaczy drogę do piękności

W tym pięknie pławić ręce będę swe , po łokcie
Chce znaleźć szczęścia łut, lecz miłości po krocie
Powiedz mi płomyku zlotem malowany
spełnia się me marzenia, tęsknoty w sercu chciane

Płomyk oddechem moim karmiony, chyli go w ukłony
Kłania się płomyk na znak zgody ze zostanie spełniony
Ileż ciepła daje mały płomyk świecy, ile pastelowej jasności
Można przy nim w ciszy marzyć, pragnąć, kochać bez litości

W tej ciszy z samotnym płomykiem przed oczyma
Widzę siebie , widzę , matkę, siostrę, ojczyma
Widzę tych których kocham i kochałem, dziś w zaświatach
Widzę w płomieniu moja żwirowa drogę , idę nią na koniec świata..

Autor – knipser
Data 2010 01 15

113 KB
14 sty 10 21:27

Muzyka w ciszy słyszana.JPG

Muzyka, pieśni,fujarka pastuszka - to poezja

1 komentarz

216 KB
8 sty 10 9:09

Mam malą chatke w górach.jpg

Mam małą chatkę w górach

Mam w górach chatkę mała, stoi na ostrym zboczu
Są tam pokoje , kuchnia łazienka i cala reszta
Jest duży pokój ,z wyjściem na taras który jest z boku
Jest ogród, drzewa owocowe .krzewy, łąka, i tam mieszkam
Domek i ogród ogrodzony parkanem z kutego żelaza

Brama dla auta, ozdobna furtka która zaprasza gości
Za domkiem las , pełna ściana soczystej zieleni
W lesie źródełko , z niego strumyczek do ogrodu spływa
Jest i studzienka tam źródlana woda spoczywa

Do mojej chatki droga stromym zboczem się wije
z rzecznych kamieni , skalnych głazów , ubitej ziemi
Dojechać nią trudno , zimą nie sposób, śniegu po szyję
Na nogach jak tragarz pod górę, gdy dojdę to ledwo żyję

A kiedy już jestem sam w mojej chacie - wtedy jest słonce
Krzątam się ,pięknym żyje układam słowa, bom poeta
Ze wszystkich stron pięknych widoków tysiące
Pragnie się, chce się , to wszystko opisać w sonetach

Z tarasu widok na tafle jeziora , w ogrodzie cudne kwiaty
Szczyty gór , na niebie obłoki, barwne latają szybowce
Czuje wtedy radość , że lecę z nimi nad światem
Chce wtedy krzyczeć -radośnie, do nieba , do zbawcy

Z mego domku widzę , wstęgę drogi , wokół zasiane pola
oglądam ich koloryt , żółte rzepaku, złote jęczmienia
Zachwycać się pięknym , cudnym, to z woli boga
Przyjmuje z pokorą, to co wokół mego istnienia

Gdy noc zapada , gdy widać sierp księżyca
a gwiazdy rozświetlą niebo spoglądając w głąb jeziora
Wszystko staje się inne, czarowne ,i pięknym zachwyca
Wtedy olśniony , mówię sobie do snu nie pora

Okrywam się barwną wstęgą, myśli w westchnieniach zatapiam
Serce i me myśli przekuwam na piękne słowa
Patrzę w niebo , tam same brylanty, w myśli je schowam
Z nimi mi po niebie i wodzie jeziora wędrować

Znużony nocnym czuwaniem, zasypiam, kleją się oczy
budzę się w cieple , nade mną złote słonce , obłoki
witam je z uśmiechem nie będę się z nim droczyć
Mój mały świat, ten dom, ogród, pragnę w szczęściu utopić

Bolesław - knipser	Dla Ciebie	Dokumenty
Galeria	kenia46	Moje zdjecia
Otwarte drzwi dla gości	Prywatne	zachomikowane
zimowe pejzaże