Download: lubin_11046.jpg
Uprawa Łubin wymaga stanowisk słonecznych, ciepłych, zacisznych zakątków. Podłoże winno być lekkie, głęboko uprawione o odczynie zasadowym do lekko kwaśnego, umiarkowanie zasobne w składniki pokarmowe. Nie zaleca się podłoża zbitego i nazbyt wilgotnego. W okresie przedłużającej się suszy, należy uzupełniać brak wody, w przeciwnym razie liście będą więdnąć. Rozmnażanie łubinu dokonujemy poprzez nasiona (zebrane jesienią) wysiewane wiosną. Nasiona dojrzewają w I poł. sierpnia. Przed siewem poleca się je moczyć przez kilkanaście godzin, co znacznie przyspieszy kiełkowanie. Należy pamiętać, że wiele odmian mieszańcowych nie dziedziczy cech rodzicielskich, dlatego chcąc je zachować rozmnażamy dane odmiany poprzez podział lub ukorzenianie niekwitnących sadzonek pędowych. Stosując tę drugą metodę mamy pewność, że uzyskamy roślinę o takich samych cechach jak roślina mateczna. Po przekwitnięciu, w sytuacji, gdy nie potrzebujemy nasion, przycinamy roślinę, aby pobudzić ją do ponownego, jesiennego kwitnienia. Zabieg cięcia nie może się zakończyć całkowitym usunięciem, wszystkich liści, należy pozostawić najmłodsze. Poza tym warto wspomnieć o brodawkach, występujących na korzeniach. Nie obawiajmy się ich, nie są one oznaką choroby, ale czymś zupełnie naturalnym, wykorzystywanym przez roślinę do gromadzenia azotu. Zastosowanie Łubin trwały jest znakomity do ogrodów o charakterze wiejskim, naturalistycznym, upiększy rabaty bylinowe, ubarwi trawnik, oraz może być wykorzystany do obsadzania pojemników i na kwiat cięty. Okres kwitnienia Czerwiec- lipiec Zimowanie Mrozoodporny