Hans - Joachim Zillmer - Kłamstwo Ewolucji.pdf
-
01 Gleisplans Zeuke -
02 Modele TT z katalogów -
1 x 1 des Anlagenbaus -
1957 Zeuke-Bahnen Spur 0 Katalog -
1959-60 Zeuke -
1961-62 Zeuke -
1963 Zeuke -
1963-64 Zeuke -
1965-67 Zeuke -
1967-68 Zeuke -
1969 Zeuke TT-Hobby Faltblatt -
1969-70 Zeuke -
1971 Zeuke -
1972-73 BTTB -
1978 Zeuke TT-Hobby Faltblatt -
1979 BTTB -
2010 -
2012 -
2017 -
2018 -
2019 -
Anlagenbau und Planung -
Brandls Traumanlagen -
DDR-Modellbahnkataloge strona -
Extra & Exklusiv -
Foto -
Metallwaren Stadtilm 1957 -
Metallwaren Stadtilm 1959 -
Metallwarenfabrik Stadtilm 1963 -
model kolej -
Modellbahn Bibliothek -
Piko Modellbahn Ausgabe 1957 -
Piko Modellbahn Ausgabe 1967 -
Piko Modellbahn Ausgabe 1970 -
Piko Modellbahn K 61 1961 -
Piko Modellbahn Lehrbuch 1955 -
PIKO w PDF -
Piko-Modelleisenbahnwagen 1960 -
S -
Special -
Spezial -
Super systemów -
The Mud -
TT w jpg -
Vorbild und Modell -
Zeuke TT-Hobby Faltblatt 1969 -
Zeuke TT-Hobby Faltblatt 1978 -
Zeuke-Bahnen Spur 0 Katalog 1957 -
Zeuke-TT-Bahnen Katalog 1959-60 -
Zeuke-TT-Bahnen Katalog 1967-68
Gdyby Merlin pojawiał się tylko w towarzystwie rycerzy Okrągłego Stołu, nie byłby interesujący dla naszych rozważań o Stonehenge. Ten wszechstronny czaqrodziej jest wszakże obecny również na stronach dzieła "Historia Regnum Britanniae" pióra mnicha Geoffreya of Monmouth. Wedle Geoffreya Merlin przybył na dwór brytyjskiego uzurpatora Vortigerna. Ten subtelny władca kazał zamordować potajemnie podczas narady 460 przedstawicieli szlachty. A gdy toporem ścięto mu głowę, jego następca, król Aureliusz kazał ofiarom mordu wystawić pomnik. [...] Król posłuchał rady Merlina, wysłał do Irlandii całą armię, która jednak skapitulowała, ujrzawszy olbrzymie kamienie. Dopiero merlinowi udało się dzięki zaklęciu przenieść kamienie do Stonehenge
Badane osoby - mężczyźni i kobiety - mówiły pod wpływem hipnozy, że "utaczano" im materiał genetyczny. Wiele kobiet powiedziało, że istoty pozaziemskie pozbawiały je płodu, a później pokazywały "maleńkich potomków" - nie były to jednak istoty ludzkie, lecz "jakieś mieszańce". Czasem całe rodziny wywabiano na dwór "dziwnymi światłami".
Relacje ze spotkań z przedstawicielami obcych cywilizacji z Kosmosu - współczesne i dawne, znane z historii, legend czy baśni - zostały zestawione przez autora z miarodajnymi opiniami na ten temat najpoważniejszych badaczy UFO.
Napisanie tej książki wymagało odwagi, jej przeczytanie wymaga odwagi nie mniejszej. Uczeni wezmą ją na indeks dzieł, o których lepiej nie mówić, gdyż jej tezy i dowody nie pasują do mozolnie zlepionej mozaiki skostniałej już wiedzy szkolnej...
Podania Azteków i Majów - najpotężniejszych kiedyś ludów Meksyku - mówią niedwuznacznie o bogach ich przodków, o bogach, którzy po przybyciu na Ziemię działali jako nauczyciele. Podania te opisują, że z nieba spadł ogień i że wielki potop o mały włos nie unicestwił rodzaju ludzkiego.
Czy Układ Słoneczny eksplodował miliony lat temu?
Czy pas asteroid jest pozostałością po planecie, która wybuchła?
Czym były mitologiczne „wojny bogów”?
Co naprawdę opisują sumeryjskie teksty o zniszczeniu Tiamat przez Marduka?
Czym były „Tablice Przeznaczenia”?
W Układzie Słonecznym istnieją ślady dawnych katastrof i kataklizmów, których dotychczas nikt przekonująco nie wyjaśnił. Większość mitów z całego świata mówi o wybuchu jednej z planet. Niektórzy badacze są zdania, że ta eksplozja dała początek ziemskiej cywilizacji. Joseph Farrell twierdzi, że przyczyną eksplozji była wojna toczona w kosmosie.
Kto walczył i o co?
Porównując artefakty pozaziemskiego pochodzenia i starożytne teksty z najnowszymi koncepcjami współczesnej fizyki, autor dowodzi, że na planetach Układu Słonecznego istniały wysoko rozwinięte prastare cywilizacje, które w zamierzchłej przeszłości prowadziły kosmiczne wojny. I odtwarza szczegółowo przebieg międzyplanetarnego konfliktu, w którym użyto broni o niewiarygodnej niszczycielskiej sile...
Joseph P. Farrell – fizyk, badacz tajemnic przeszłości, autor książki Gwiazda Śmierci z Gizy, w której dowodzi, że Wielka Piramida była potężną bronią masowej zagłady
Słowacy i Czesi nazywają ją POLMESIAĆNA JASKYNA, albo po prostu jak w tytule - MASIAĆNA JASKYNA - co po polsku znaczy tyle, co Półksiężycowa lub Księżycowa Jaskinia. W literaturze światowej pisze się najczęściej o niej - Jaskinia o Metalowych Ścianach, bądź po prostu - Studnia, co jest o tyle nieprecyzyjne, że chodzi tu raczej o szyb, strome wyrobisko, a nie formację naturalną, jaką jest jaskinia czy grota jako taka. Według wszystkich badaczy i entuzjastów hipotez o istnieniu zamierzchłych cywilizacji czy Cywilizacji Pozaziemskich - Księżycowa Jaskinia stanowi ślad i dowód na to, że jakieś 20.000 lat temu na terenach dzisiejszej Europy Środkowej istniała cywilizacja Ery Syberyjskiej, tak dokładnie i plastycznie opisanej przez Roberta E. Howarda, albo też nastąpiło lądowanie przedstawicieli Innej Cywilizacji - ziemskiej (np. Szamballi, Agarty, podziemnej K'n-yan lub z legendarnej wyspy Atlantydy) bądź pozaziemskiej. W Polsce temat związany z owymi osobliwościami jako, że na całym świecie podobnych szybów istnieje wiele, jest raczej nieznany. Zainteresowanych odsyłamy do "Księgi tajemnic 2" Thomasa de Jeana, wydanej w Łodzi, w 1992r. przez "Pandora Books", gdzie tekst o Księżycowej Jaskini znajduje się na stronach 79 - 88. Kompetentni tatrzańscy przewodnicy oraz wielu łowców osobliwości, traktują Księżycową Jaskinię jedynie jako legendę bez pokrycia w faktach. Rzecz w tym, że do chwili obecnej nikomu nie udało się odszukać miejsca, o którym w swoim dzienniku pisze Antonin T. Horak, a jest to jedyne źródło z opisem Księżycowej Jaskini. W latach 1992-95 sprawą tą zajął się słowacki badacz, lekarz i ufolog dr Milos Jesensky, który udostępnił nam wyniki swoich poszukiwań i tak oto mamy okazję zaprezentować rezultaty jego pracy.
Fragment ksiazki:
"W 1828 r. brytyjski statek wypłynął z Liverpoolu i od kilku tygodni pruł lodowate wody północnego Atlantyku. Pewnego dnia pierwszy mat Robert Bruce odkrył w kajucie kapitana obcego człowieka. Nieznajomy pisał coś na tablicy. Bruce wiedział, że nie mógł on być członkiem załogi, i uznał go za pasażera na gapę. Oddalił się, aby sprowadzić kapitana, ale kiedy obaj wrócili do kajuty, nikogo już tam nie było. Znaleźli tylko pozostawioną wiadomość: "Weźcie kurs na północny zachód".
Statek został przeszukany od stępki po czubki masztów, ale żadnego pasażera na gapę nie zdołano znaleźć. Wtedy kapitan zwołał całą załogę i rozkazał każdemu z marynarzy napisać te same słowa, które pozostawił nieznajomy. Żaden jednak nie miał charakteru pisma choćby w najmniejszym stopniu przypominającego litery tajemniczej wiadomości. Zdarzenie było tak dziwne, że kapitan postanowił usłuchać wezwania. Statek zawrócił z drogi ku Nowej Szkocji i wziął kurs na północny zachód.
Wkrótce po zmianie kursu obserwator spostrzegł inny statek, uwięziony w lodach północnego Atlantyku. Gdyby jego załoga pozostała zdana tylko na własne siły, zginęłaby. Tylko nieoczekiwane nadejście pomocy uratowało uwięzionych w lodzie. Załoga i pasażerowie obcego statku przeszli na statek brytyjski i przy tej okazji Bruce zwrócił uwagę na pewnego człowieka, podobnego jak dwie krople wody do tajemniczego gościa. Poproszono go o próbkę pisma, i tym razem okazało się identyczne ! jak pismo, którym napisano instrukcję zmiany kursu.
Człowiek ten opowiedział, że kiedy statek uwiązł w lodach, pewnej nocy zasnął i we śnie zmienił miejsce pobytu; kiedy się przebudził, wiedział, że zostaną uratowani."
Po raz pierwszy ujawnione zdumiewające fakty dotyczące katastrofy UFO z 1947 roku.
W lipcu 1947 roku na pustyni w Nowym Meksyku rozbił się nie zidentyfikowany obiekt latający. Świadkowie widzieli nie tylko szczątki rozbitego statku kosmicznego, lecz także ciała humanoidalnych członków załogi. Jednak natychmiast po wypadku amerykańskie agencje rządowe zaczęły zacierać wszelkie ślady wydarzenia: utajniono akta, przez wiele lat ukrywano informacje i nadużywano klauzuli tajności dyktowanej wymogami bezpieczeństwa narodowego...