Rusalki_s.jpg
-
1) Emisja 23.08.1919-07.02.1920 -
1919 emitowane w 1924 -
1925 -
1929 -
1930 -
1931 -
1932 -
1934 -
1936 -
1939 -
1940 -
1941 -
Bank Emisyjny w Polsce -
Bank Polski -
Corka kapitana okrętu - Irena Szczepańska -
Darlehnskasse Ost (Kowno 1918) -
Emisja 1914-1918 -
Emisja 1918-1924 -
Emisja 1919 -
Emisja 1922 -
Emisja 1923 -
Emisja 1924-1939 -
Emisja 1944 seria -nie obowiazkowym- -
Emisja 1944 seria -obowiazkowym- -
Emisja 1945-1977 -
Emisja 1948.07.01-1965.10.29 -
Emisje p. II Wojny Światowej -
Generalne Gubernatorstwo -
Generalne Gubernatorstwo Warszawskie -
Iny Lorentz -
Jerzy Jankowski -Monarsze sekrety -
Madonny w polskich kościołach -
Ministerstwo Skarbu -
O -
Obrazy Koronowane -
Okupacja Terenów wschodnich -
Olson Lynne & Cloud Stanley -
Opowieści -
Polska Rzeczpospolita Ludowa -
Polskie banknoty 1918 - 2005 -
Popławska Halina -
PRL-u banknoty -
Propaganda PRLu -
Reichskreditkassen -
Sandemo Margit -
Seria-Generał- -
Seria-Jenerał- -
Tajemnica czarnych rycerzy -
Wydanie Banku Polskiego na Emigracji -
z)Emisje po 1989
Malczewski urodził się w Radomiu, w starej, ale pozbawionej majątków ziemskich rodzinie szlacheckiej. Ród Malczewskich z Malczewa wydał także sławnego niegdyś poetę Antoniego Malczewskiego (ta gałąź rodziny samowolnie zmieniła herb Tarnawa na Abdank). Jego ciotką była znana mistyczka Wanda Malczewska. Z rodziny pochodził także generał WP i minister spraw wojskowych z czasów przewrotu majowego Juliusz Tadeusz Tarnawa-Malczewski. Jacek po kądzieli spokrewniony był z Jadwigą Łuszczewską, Karolem Szymanowskim i Jarosławem Iwaszkiewiczem.
Do 13. roku życia wychowywał się pod okiem rodziców, Juliana i Marii z Korwin Szymanowskich. Ojciec był generalnym sekretarzem Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego guberni radomskiej, matka córką b. oficera wojsk napoleońskich Aleksandra, który ku rozpaczy "towarzystwa" ożenił się z panną służebną swych rodziców imieniem Brońcia. W roku 1867 rodzice wysłali Jacka do majątku wuja Feliksa Karczewskiego w Wielgiem. 4 lata później 17-letni Malczewski przeprowadził się do Krakowa, gdzie uczył się w gimnazjum oraz został wolnym słuchaczem Szkoły Sztuk Pięknych, a następnie (na prośbę Jana Matejki) opuścił gimnazjum i studiował tylko w SSP. W październiku 1875 wyjechał na dalsze studia do Paryża. Do pracowni Matejki powrócił jesienią 1877. W 1880 zwiedził Włochy, odwiedził Lwów, a potem Podole. W 1884 trafił do pałacu w Rozdole Karola Lanckorońskiego i wziął udział w zorganizowanej przez niego wyprawie archeologicznej do Azji Mniejszej. Z Karolem Lanckorońskim połączyła Malczewskiego wieloletnia przyjaźń.
Od 1884, od momentu śmierci ojca, w malarstwie Malczewskiego pojawił się powracający motyw śmierci. W 1885 wyjechał do Monachium, a w 1887 ożenił się z córką krakowskiego aptekarza Marią Gralewską. Z tego związku na świat przyszły dzieci: w 1888 córka Julia, a 24 października 1892 syn Rafał (później także malarz). W latach 1894–1897 zaczął tworzyć obrazy symbolistyczne. Był artystą znanym, cenionym i nagradzanym. Angażował się w działalność pedagogiczną w SSP i na kursach im. Baranieckiego ucząc malarstwa kobiety, które wówczas nie miały prawa studiować w SSP. W 1897 został jednym z założycieli Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" (obok Teodora Axentowicza, Józefa Mehoffera, Stanisława Wyspiańskiego). W 1898 bardzo głęboko przeżył śmierć matki, a w 1900 po konflikcie z Julianem Fałatem opuścił krakowską ASP. Poza uczelnią pozostawał 10 lat organizując w tym czasie wiele wystaw swoich prac (Lwów 1903), podróżując między innymi ponownie do Włoch.
W 1910 rektorem ASP został Teodor Axentowicz, Malczewski powrócił na stanowisko profesora, aby w 1912 zostać rektorem ASP. Funkcję tą pełnił do wybuchu I wojny światowej. Początek wojny spędził w Wiedniu. Do Krakowa powrócił w 1916. Od 1918 zaczął zdawać sobie sprawę, że jego malarskie wizje należą do przeszłości. Rozpoczął obrachunek z własnym życiem. Powstał wówczas wzruszający cykl obrazów "Moje Życie", coraz częściej malował autoportrety. W 1921 ustąpił z funkcji profesora ASP. W 1921 został odznaczony Orderem Polonia Restituta IV klasy, jubileusz 70-lecia życia i 50-lecia pracy malarskiej obchodził organizując wystawy swoich obrazów w Krakowie, Lwowie, Warszawie i Poznaniu. W latach 1923–1926 mieszkał w XIX-wiecznym dworze w Lusławicach, założył tam szkółkę malarską dla utalentowanych dzieci wiejskich. W 1923 namalował tryptyk "Mój pogrzeb". W 1927 otrzymał nagrodę artystyczną miasta Warszawy, a w 1929 uhonorowany został Wielkim Złotym Medalem na Wystawie Krajowej w Poznaniu. Pod koniec życia artysta stracił wzrok. W Krypcie Zasłużonych na Skałce pochowano go zgodnie z ostatnim życzeniem we franciszkańskim habicie tercjarskim.
Najsłynniejsze obrazy:
Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu
* Śmierć Ellenai i ponownie 1907 r.
* Wigilia na Syberii (1892)
* Melancholia (1890–1894)
* Błędne koło (1895–1897)
* Hamlet polski. Portret Aleksandra Wielopolskiego, 1903, olej na płótnie, 100 x 149 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie
Cykl obrazów "Zatruta studnia" z lat 1905–1906. Cykl obrazów "Polonia" z lat 1914–1918. Znaczna kolekcja dzieł malarza (68 obrazów i szkiców oraz 18 rysunków i akwarel), obejmująca wszystkie okresy jego twórczości, znajduje się w Galerii Sztuki we Lwowie.
Był malarzem, który pozostawił po sobie najwięcej autoportretów. Najbardziej znane to "Autoportret w białym stroju" z 1914, "Autoportret w zbroi" z 1914, wcześniejszy "Autoportret z hiacyntem" z 1902 i wreszcie "Pożegnanie z pracownią" z 1913.
W 1979 w hołdzie malarzowi Polskie Linie Oceaniczne nadały nowo wybudowanemu statkowi imię "Jacek Malczewski"
(http://pl.wikipedia.org/wiki/Jacek_Malczewski)