Montignac Michael

Przez większą część zawodowej kariery Michel Montignac związany był z przemysłem farmaceutycznym. Na początku lat osiemdziesiątych pracował w dziale rozwoju i badań naukowych jednego z amerykańskich koncernów. Rozpoczął wtedy zbieranie informacji na temat żywienia i zachorowalności na cukrzycę. Szczególnie zainteresowały go badania prowadzone w latach 1976-1977 oraz 1981 przez P.A. Crapo, naukowca z Uniwersytetu Stanford. Ich wyniki pokazały, że wbrew powszechnemu mniemaniu węglowodany nie mają identycznego wpływu na nasz organizm. Spożyte produkty o takiej samej zawartości cukru podnosiły stężenie glukozy we krwi do innego poziomu. Dotyczyło to zarówno węglowodanów prostych, jak i złożonych. Crapo zasugerował, że dieta oparta przede wszystkim na pokarmach podnoszących w nieznacznym stopniu poziom glukozy we krwi może okazać się cennym narzędziem w leczeniu glikemii cukrzycowej.

Michel Montignac, który wprawdzie nie był diabetykiem, ale cierpiał z powodu nadwagi, postanowił sam wypróbować tę dietę, zauważywszy, że 85% cukrzyków to ludzie otyli. W ciągu trzech mięsięcy udało się mu stracić około 15 kilogramów, bez ograniczania kaloryczności spożywanych posiłków. Zachęcony sukcesem, postanowił kontynuować badania nad nowym sposobem odżywiania się. Dowiedział się, że równolegle z badaniami Crapo, kanadyjski naukowiec David Jenkins stworzył skalę potencjałów glikemicznych poszczególnych pokarmów w odniesieniu do umownej wartości standardowej. Jako punkt wyjścia wybrał glukozę, przypisując jej indeks glikemiczny wynoszący 100.

Od roku 1986 Michel Montignac wydał wiele książek i publikacji, w których zaproponował nową metodę odchudzania, opartą na koncepcji indeksu glikemicznego, pomagającego osobom otyłym wybierać odpowiednie produkty węglowodanowe, ułatwiające zgubienie zbędnych kilogramów i pozostanie szczupłym. Wiedząc, że nie wszyscy rozumieją język naukowy, unikał stosowania w swych książkach skomplikowanej terminologii, dzieląc po prostu węglowodany na złe, których należy unikać i dobre, mające pozytywny wpływ na organizm.

Metoda Montignaca spotkała się z ostrą krytyką dietetyków – tradycjonalistów, którzy nazywali ją manichejską i pozbawioną sensu. Widząc, że specjaliści od żywienia błędnie zinterpretowali wprowadzony przez niego podział na złe i dobre węglowodany (który powstał jedynie po to, by ułatwić konsumentom podejmowanie prawidłowych decyzji), Montignac postanowił włączyć do swoich książek opis naukowych podstaw stworzonej przez siebie metody.

Autor stał się pionierem wykorzystania koncepcji indeksu glikemicznego w walce z nadwagą.

• Pobierz folder
• Zachomikuj folder