theresa-anna

※※ WITAM MILUTKO ※※

❧… Niezgoda - Jean de La Fontaine... Gdy bogini Niezgoda powaśnia bogów I o, jabłko burzliwe wszczęła niepokoje, Precz musiała wędrować za niebios podwoje. Wtedy twór ziemskich rozłogów, Człowiek, przyjął ją uściskiem, Ją i jej brata z Tak-Nie-Tak przezwiskiem, I ojca To-Moje-Nie-Twoje. Wielki to zaszczyt ze strony Niezgody, Że schodząc z nieba na ziemię, Nas sobie podobała, a nie Antypody, Prostackie, obskurne plemię, Co żenią się bez księdza i bez notariusza, Więc ich niezgoda nie wzrusza. Gdziekolwiek na nią czekano z ochotą I pożądano jej piętna, Rozgłos kłopotał się o to, By ją sprowadzić; tedy biegła, skrzętna, Wprost na rozprawę, zawsze, by palił się dłużej. Rozgłos, zanim ją znalazł, musiał się nabiedzić, Gdyż zawsze była w podróży, Nigdzie stałej osiadłości. Jakaż to strata czasu gonić za nią wszędzie! Niechże sobie raz wreszcie siedzibę wymości, Skąd zapraszać się ją będzie, By na termin przyszła w gości. Lecz nie miała gdzie osiąść, w owym bowiem czasie Jeszcze nie było klasztorów panieńskich. Tedy wprowadziła się Pod znak Hymenu, do komnat małżeńskich ♈ CIEPLUTKO POZDRAWIAM I BUZIACZKI ZOSTAWIAM... TERESA... ◇◆