kirua

***WITAM PIĘKNIE*** Kto dziś pamięta te dawne lata? w bzach i jaśminach schowana chata. Na dachu złote słomy poszycie pod oknem malwy w pełnym rozkwicie. Skrzypiący żuraw, stągwie drewniane sztachety w płocie nie malowane. Garnki gliniane, pościele lniane echo kijanek, wcześnie nad ranem. I polne kwiaty, zioła, jagody sad antonówek pięknej urody. Poziomki w lesie, dorodne grzyby teraz też mamy - ale na niby. A wieczorami koncerty żabie zielona rzęsa na dzikim stawie. Wąsate raki na szczypcach grały smaku fenolu nie wyczuwały. Na łąkach konie i mleczne krowy dzwoniły pęta, oraz podkowy. Słodka to była dla nich niewola nie znały strachu plagi Ebola. W sadzawce, stawie, zwyczajnym rowie gdzie smukłe trzciny, dzikie sitowie. Mleko chłodzili w blaszanych kanach na wierzchu pyszna, żółta śmietana. Na liściach chrzanu bochenki chleba krzyżem znaczone - prośba do nieba. Siwa kapusta z grochem i kaszą kraszona była sadłem, kiełbasą. W oberżach lało się stare wina nie oszczędzano nawet węgrzyna. Cne śliwowice i pitne miody oraz dziewice średniej urody. Wciąż na kopciuszki był popyt wielki które traciły z nóg pantofelki. Dzisiaj pod lasem stoi ich szereg i gubią majtki - nie pantofelek. Jeśli chcesz wiedzieć co mgła osłania starodruk sięga aż do zarania. Wtedy ludziska świat szanowali kromka upadła - wnet całowali. A teraz pełne śmietniki chleba kwitnącą pleśnią - skarga do nieba. A ludzie szemrzą, że ciągle mało może przypomnieć by się przydało? POZDRAWIAM SERDECZNIE I ŻYCZĘ DUŻO BŁOGOSŁAWIEŃSTWA BOŻEGO DOBRANOC

WITAM Mój Chlebie Święty, tutaj chylę czołem. Świętością Ziemi i Nieba Aniołem. Mocą wieczysty na ziemi zagonie, I wiecznym szczęściem, tam przy Bożym Tronie. We krwi i pocie, utrudzonych znojem, W sercu i ziemi niezmiennym pokojem. Na wiecznej warcie, którym już nie stało, I tu na ziemi, Ciebie ciągle mało. W każdej postaci i każdym momencie, Chlebie powszedni- w Świętym Sakramencie. Pokornym w pracy, daj szczęśliwość Nieba, Gdy uwielbienie dla Nieba i chleba. Całuję kłosy i dłoń spracowaną, Ostatnim chwastem, które one ranią. I chylę czoło w intencjach do Nieba, Obrońców wiary, powszedniego chleba. Okruchem chleba obdziel dzień, By nigdy nam nie brakło. Aby był obcy głodu cień, I żadne z nas nie łakło. POZDRAWIAM SERDECZNIE ŻYCZĄC BŁOGOSŁAWIONEGO DNIA SZCZĘŚĆ BOŻE