People Can Fly ( producent )
Dreamcatcher / The Adventure Comp. ( wydawca )
gry akcji ( FPS )
25 lipca 2006 ( światowa data premiery )
obecnie brak planów wydania ( data wydania w Polsce )
25 lipca 2006 ( data premiery w USA ) (NTSC)
XBX zobacz na: PC
tryb gry: single / multiplayer nośnik: 1 DVD
tryb multiplayer: Internet / link-kabel liczba graczy: 1-16
wymagania wiekowe: 18+

Debiut deweloperski polskiego teamu People Can Fly, który zyskał uznanie zarówno w Europie, jak i za oceanem. Strzelanina FPP, w której bohater przedziera się przez 19 wielkich poziomów wypełnionych po brzegi sługami zła, by na samym końcu zmierzyć się z samym księciem ciemności – Lucyferem.

„Painkiller”, debiut deweloperski polskiego teamu People Can Fly, zyskał duży rozgłos wśród miłośników strzelanin FPP. Gra zdobyła uznanie nie tylko w Europie, ale także za oceanem, gdzie wiele renomowanych serwisów wystawiło jej bardzo wysokie noty. Po okresie katowania tytułu przez brać PC-tową przyszedł czas na użytkowników konsol, a konkretnie Xboxa.

Bohaterem „Painkillera” jest niejaki Daniel Garner, pechowy uczestnik wypadku drogowego. W wyniku kolizji ponosi śmierć na miejscu, lecz na tym zdarzeniu historia się nie kończy, lecz dopiero zaczyna. Po gwałtownym zejściu dusza Garnera ani nie wpadła w łapy szatana, ani nie zapukała do bram nieba. Niestety, Daniel nie zazna spokoju przed wypełnieniem zadania. Został bowiem wybrańcem, wojownikiem mającym stanąć do walki przeciwko samemu księciu piekieł – Lucyferowi. Zanim jednak dobierze mu się do skóry, musi zaliczyć 19 wielkich poziomów wypełnionych po brzegi sługami diabła: demonami, nieumarłymi, kapłanami ciemności, rycerzami zombie itd.

Przed rozpoczęciem zabawy gracz wybiera jeden z czterech poziomów trudności, określających głównie liczebność i zachowanie się nieprzyjaciół. Na niskich poziomach wrogów jest niewielu i nie są zbyt rozgarnięci, ale na wyższych są liczniejsi i znacznie mądrzejsi. Przygwożdżeni ogniem, potrafią się wycofać, przegrupować i zaatakować większymi siłami. Wyposażenie Garnera jest adekwatne do szerzonej demolki: pięć rodzajów broni, z których każda posiada dwa tryby prowadzenia ognia. Dodatkowo gracza wspomagają odnalezione zbroje, skrzynki z amunicją, czaszki rozszerzające możliwości broni, złoto itd. Z zabitych wrogów ulatują dusze, które należy zbierać (regenerują energię), a za każdą zgromadzoną setkę bohater przeistacza się w demona zniszczenia, zmiatającego wszystko na swej drodze. Przejście poziomów w pewien określony sposób nagradzane jest złotymi lub srebrnymi kartami Tarota, będącymi kolejnymi „wspomagaczami”, rozbudowującymi możliwości wybrańca i dającymi mu dodatkowe moce.

Oprawa graficzna „Painkillera” wykreowana została na autorskim silniku PAIN Engine. Lokacji jest wiele i są bardzo zróżnicowane (cmentarz, katakumby, katedra, więzienie, bagno, zamek, stacja kolejowa, ruiny, miasto na wodzie, piekło i inne), uwagę przyciągają wysokiej jakości tekstury, dynamiczne oświetlenie i cieniowanie oraz szereg innych ciekawych efektów. Bardzo dobrze wyglądają postaci, zbudowane z 3-4 tysięcy polygonów (bossowie mają nawet 8 tysięcy). Proces animowania oraz programowania fizyki oparto na silniku Havok 2.0, użyto również popularnej ostatnio technologii ragdoll, odpowiedzialnej m.in. za kolizje i realistyczne upadki ciał.

Jak w każdej strzelaninie FPS, tak również w „Painkillerze” zaimplementowano tryb multiplayer. W kilku standardowych trybach można toczyć boje w czterech na jednym telewizorze (podzielony ekran) lub nawet do 16-tu w sieci (usługa Xbox Live).