Giono Jena - HUZAR NA DACHU - WPŚ.rtf
-
► Le Roi Danse, Goebel -
1.1. Nowy początek -
1.2. Podręcznik dla nauczycieli -
1.4. Nowe kontinuum czasu -
1.5. Pokój -
1.6. Oświecający trening umysłu -
2.1. Sukces przemiany -
2.2. Regeneracja poprzez komórki macierzyste -
2.3. Powtórne Przyjście -
2.5. Komórkowy trening umysłu -
3.2. Teleportacja i kwantowe splątanie -
3.3. Muzyczny Festiwal Cudów -
3.4. Świętowanie ponownych narodzin -
4. Inne -
alcesta -
antologia mistyków franciszkańskich -
audiobooki -
Barańczak Stanisław - Wiersze zebrane -
Bartoli Sacrificium -
Beck James - Trzy światy Michała Anioła -
Bolesław Leśmian - Poezja (Marek Kondrad) -
CD -
chojnacka -
Cień wiatru (alek745) -
Cixin Liu - Ciemny las (lara43) -
Cixin Liu - Problem trzech ciał (lara43) -
Dwa utwory na kwartet smyczkowy (arielxful) -
Edward Stachura -
Fabiani Bożena - Gawędy o sztuce XIII-XV wiek -
Farinelli · Porpora - Arias (Jaroussky) -
handel triumf czasu i rozczarowania -
house of cards -
House of Cards sezon 5 -
House of Cards Sezon 5 Lektor PL -
iwan groźny -
Kurs cudów -
Leśmian Bolesław - Wiersze -
Miłosz Czesław - Poezje -
Miłosz czyta Miłosza -
Muzyka sakralna -
sezon 1 -
sezon 2 -
sezon 3 -
sezon 4 -
Szymański Paweł -
Szymański, Paweł -
Victoria - Officium Defunctorum - Herreweghe -
Wanda Warska 4 cd -
Z Pamiętnika Młodej Lekarki -
Zaratustra
![okładka](http://images67.fotosik.pl/728/9dad10fab800461b.jpg)
Andrzej Wydrzyński - Kładka w ciemność świata
Całą wstępną partię powieści czytałem z prawdziwym zachwytem i jeśli cokolwiek przeszkadzało mi w tej pełnej satysfakcji, to tylko niepokój, czy i dalej, aż do końca, będzie tak dobrze. Myślę, że i dalsze jej strony prowadzące wątek Teresy i Klaudii należą do najciekawszych, jakie w naszej prozie ostatnio powstały. Również i wszystkie wątki uboczne czy epizody — znakomite: pierwszy przełożony bohatera (Wykan), Garbek, Filip, mały kelner, kierowca ciężarówki. Pełen uznania dla przekonywającej konstrukcji, dla narracji, dla znakomitych dialogów, a przede wszystkim dla prawdziwości myśli, uczuć i realiów... Jest rzeczą zastanawiającą, jak przy całej nowoczesności środków artystycznych powieść Wydrzyńskiego głęboko tkwi swymi istotnymi korzeniami uczuciowymi i myślowymi w tradycjach polskiego „maksymalizmu"; myślę, że gdyby dr Judym liczył sobie w roku 1953 lat dwadzieścia kilka, to byłby akurat podobny do Piotra z tej powieści... Istotny wydaje mi się fakt, iż pełna i myślowa, i artystyczna racja jest po stronie autora, gdy postanowił tak pokierować sprawami swego bohatera, jak to uczynił... Myślę, że Wydrzyński chciał napisać nie inną powieść, lecz tę właśnie, którą napisał i której życzę jak najszybszego ukazania się w wydaniu książkowym. Jerzy Andrzejewski (1953)