Teologia humoru - x.J.Tischner i x.T.Gadacz.mp3
-
# Beethoven, Ludwig van -
# Piłat Robert -
# Russell Bertrand -
# Shakespeare William -
# Twardowski Kazimierz -
## Poczekalnia ## -
6. KOMPUTER -
7. INNE -
B. Listkowska -
K. Wasilewska-Zembrzuska -
M. Meller -
M. Zembrzuski -
magister -
PEF - Powszechna Encyklopedia Filozofii -
R. Tichy -
rok 1972 -
rok 1973 -
rok 1974 -
rok 1975 -
rok 1976 -
rok 1977 -
rok 1978 -
rok 1979 -
rok 1980 -
rok 1981 -
rok 1982 -
rok 1983 -
rok 1984 -
rok 1985 -
rok 1986 -
rok 1987 -
rok 1988 -
rok 1989 -
rok 1990 -
rok 1991 -
rok 1992 -
rok 1993 -
rok 1994 -
rok 1995 -
rok 1996 -
rok 1997 -
rok 1998 -
rok 1999 -
rok 2000 -
rok 2001 -
rok 2002 -
rok 2003 -
rok 2004 -
rok 2005 -
rok 2006
![obrazek](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cb/Tischner.jpg/173px-Tischner.jpg)
W latach siedemdziesiątych stał się znaną postacią w życiu intelektualnym Polski. Okres ten zamknął w zbiorze esejów "Świat Ludzkiej nadziei", w których dyskutując z klasykami filozofii doby Oświecenia oraz egzystencjalistami (Sartre), wprowadził pojęcie Ja aksjologicznego. Kwestia dotyczyła szczególnie pojęć takich jak świadomość czy też wolność. W eseju Impresje aksjologiczne (1970) przedstawił opis źródłowego doświadczenia Ja jako elementarnej wartości, przeciwstawiając się Husserlowskiej koncepcji Ja transcendentalnego. W ten sposób, pozostając w ramach tradycji fenomenologicznej, zaczął wytaczać własną, oryginalną ścieżkę filozoficznej refleksji, która doprowadziła go później do filozofii dramatu i metafizyki dobra.
Natomiast w artykule Schyłek chrześcijaństwa tomistycznego (1970) zakwestionował prymat filozoficzny tomizmu, zarzucając mu ideologizację wiary i zasłanianie Objawienia. Od czasu sporu z tomizmem nie było w polskim Kościele żadnej istotnej debaty, w której Tischner nie brałby udziału, a wiele z nich sam inicjował. Teksty z pierwszego okresu jego twórczości zawarte są w książkach Świat ludzkiej nadziei (1975) oraz Myślenie według wartości (1982). Pod koniec lat siedemdziesiątych w książce Polski kształt dialogu (1979) podjął również polemikę z marksizmem.
W artykułach zebranych w książkach Nieszczęsny dar wolności (1993), W krainie schorowanej wyobraźni (1997) oraz Ksiądz na manowcach (1999) wyrażał swoje poglądy w kwestii budowania nowego ładu społecznego, politycznego ale przede wszystkim etycznego. Kontynuował również pracę stricte filozoficzną. Dzieła, w których zawarł swoją własną, oryginalną filozofię, to przede wszystkim Filozofia Dramatu (1990) oraz Spór o istnienie człowieka (1998).