kto nigdy nie żył - 2006(1).avi
-
FootFetish -
Footsie Babes -
Japońskie filmy -
ładowane przeze mnie -
Magda Mołek -
Naho Ozawa -
Nana Konishi -
Nana Natsume -
Nana Ogura -
Nana Sakura -
Natsuki Komada -
Natsuni Mitsu -
Nazuna Otoi -
Nene -
Noa Kasumi -
Nylon -
Ona loda robi mu bo lubi -
Ray Aoi -
Reina Matsushima -
Rie Sakura -
Rin Hitomi -
Rin Sakuragi -
Risa Kasumi -
Risa Kasumi 2 -
Risa Kouda -
Risa Misaki -
Rola Satoh -
Ryo Uehara -
Saki Koto -
Saki Takaoka -
Saori Hara -
Sasa Handa -
Shizuku Tsukino -
Soara -
Sola Aoi -
street girls2 -
strret girls1 -
Sumire Aida -
Tina Yuzuki -
Tsubomi -
Wall -
widoczki -
xxx -
Yu Ayanami -
Yu Hazuki -
Yua Aida -
Yuka Maeda -
Yuma Asami -
Yume Kimino -
Yuri Saduki
![obrazek](http://gfx.filmweb.pl/po/96/68/209668/7190258.2.jpg?l=1207826292000)
![Okładka obrazek](http://gfx.filmweb.pl/po/22/23/262223/7180693.2.jpg?l=1197862335000)
![NOWOŚĆ obrazek](http://www.edenet.pl/gify/gifs/napisy/nuev0065.gif)
![Okładka obrazek](http://gfx.filmweb.pl/po/35/00/173500/7109773.2.jpg?l=1196443449000)
![</h1](http://i.aeri.pl/f/7/7369/p/14970.jpg)
DRAMAT,ROMANS,MUZYCZNY
Dwoje nieco samotnych i opuszczonych ludzi, zagubionych na ulicach gwarnego Dublina. On jest ulicznym grajkiem, zbyt niepewnym, by za dnia grać przechodzącej pośpiesznie obok publiczności swoje piosenki; robi to tylko wieczorami. Ona jest emigrantką z Czech, sprzedaje róże, sprząta mieszkania i marzy o własnym fortepianie. Oboje mają niezwykły talent muzyczny, złamane serca i olbrzymią chęć, aby odmienić swoje życie. W błyskawicznie rozwijającym się i coraz bardziej bogacącym Dublinie, który zmienia się pod wpływem boomu ekonomicznego, oni oboje są outsiderami, szamoczącymi się ze swoją muzyką i uczuciami. Ich przypadkowe spotkanie odmieni życie obojga. Odkryją, że dzielą pasję do muzyki i talent. W ciągu zaledwie kilku dni, zainspirują się nawzajem do spełniania swoich marzeń. Zdecydują się na nagranie płyty, inaczej spojrzą na swoje życie, odnajdą stracone uczucia. W muzyce odnajdą łączącą ich więź. A wszystko zaczyna się od jednej smutnej piosenki, śpiewanej późnym wieczorem na Grafton Street oraz niebieskiego, zepsutego odkurzacza...