Tajemnica Wodospadu 09 - Ślady w lesie - Johansen Jorunn.zip
-
!!! romanse nowe -
!!! romanse nowe 02 -
!!! romanse nowe 02(1) -
!!! romanse nowe(1) -
!!! romanse nowe(2) -
!!!nowe -
♥ romanse -
♥ polskie autorki -
♥ polskie autorki(1) -
♥♥♥Pisane Przez Życie♥♥♥ -
† 2021 Harlequin -
† 2022 Harlequin -
† 2023 Harlequin -
† 2023 Harlequin(1) -
1. Nowo dodane romanse -
Agnieszka Lingas-Łoniewska -
Amanda Quick -
Danielle Steel(1) -
dużo, Ebook -
e booki-każdy znajdzie cos dla siebie!! ) -
ebook ciekawe -
ebook, romanse -
e-booki -
Expressivo 1.5.1 pelna wersja PL -
full expressivo ewa pl -
Gorący Romans -
harleqiun saga wybrancy losu -
harleqiun saga zatoka goracych serc -
HARLEQUIN SATINE -
Harlequin 2014 -
Harlequin Desire -
HARLEQUIN SUPER ROMANCE HISTORICAL -
Harlequin Światowe Życie ekstra -
HARLEQUIN-GORACY ROMANS EXTRA -
Królowe Wikingów - całość 9 -
May Grethe Lerum - Córy Życia 1-35 KOMPLET -
Merete Lien Zapomniany ogród - całość 15 -
polscy autorzy -
Potęga Magii -
Rodzinne sekrety -
Romans Historyczny -
romans historyczny(1) -
ROMANS HISTORYCZNY(2) -
ROMANSE HISTORYCZNE -
ROMANSE HISTORYCZNE(1) -
Ród Coltonów -
Saga wiatr nadziei -
SERIA TEMATYCZNA RÓD COLTONÓW -
Sylvia Day -
Wiatr Nadziei 1-39 KOMPLET!!!
Amalie i Tannel znajdują w lesie rannego Jensa Sorlie. Ma on na sobie pelerynę, ale czy rzeczywiście jest postacią w kapturze? Amalie w wielu widzeniach widziała Olego na marach, dlatego boi się o jego życie. - Niedługo umrę - szepnął. - Wyrządziłem ci niejedną krzywdę. Ale to ta choroba... - Wiem - odparła lekko schrypniętym głosem, z trudem przełykając ślinę. Teraz musi być silna dla niego. - Tak bardzo pragnąłem tego dziecka, które nosiłaś pod sercem. Pragnąłem też ciebie, chciałem zdobyć twoje serce. - Ole otarł łzy. - Możesz odejść do niego Amalie. Jeśli chcesz żyć z Mittim, zwolnię cię z przysięgi...
Amalie nie zdołała powiedzieć Mittiemu, że jest zaręczona z Olem. Dowiedział się o tym od innych, a ona z bólem patrzyła, jak bardzo go to zraniło. Ole tymczasem zrobił się zazdrosny i podejrzewa, że Amalie nadal kocha Mittiego. Odkłada ślub i prosi narzeczoną, by zdecydowała, czego właściwie pragnie. W holu doszły ją przyciszone głos, otworzyła drzwi do saloniku i już miała wejść, gdy nagle stanęła jak wryta. Wewnątrz, przy okrągłym stoliku, siedział Ole, a naprzeciwko Mitti! Nie mogła się pomylić. W oczach Olego płonęła zazdrość, a Mitti najwyraźniej czuł się nieswojo w towarzystwie lensmana. Na widok obu mężczyzn żołądek Amalie skurczył się boleśnie. Skąd się ten Mitti wziął? Przecież może wszystko zepsuć.
Jest rok 1865, Norwegia. Amalie, ośmioletnia dziewczynka, przypadkiem widzi, jak zakapturzony mężczyzna wrzuca do wodospadu młodą kobietę. Wspomnienie tego wydarzenia prześladuje ją latami. Kim była ofiara? Dlaczego została zamordowana? I czy morderca nadal czai się gdzieś w pobliżu? Dziesięć lat później Amalie zakochuje się w chłopcu o imieniu Mitti. Młodzi spotykają się potajemnie, gdyż rodzice dziewczyny nie zgadzają się, by ich córka związała się z ubogim Finem. Wybrali dla niej innego kandydata na męża... Amalie leżała na brzegu rzeki, tuż obok wodospadu, ukryta przed Złym. Przywarła do ziemi, widząc, jak ciało kobiety odbiło się od stromej ściany, a potem runęło w dół, rozbryzgując wodę. Dziewczynka czuła pulsowanie w skroniach, pot zalewał jej oczy, ze strachu nie mogła się ruszyć. Mignął jej jeszcze skraj sukni nieszczęsnej kobiety, a potem wszystko zniknęło w głębinie.
Amalie próbuje jak najlepiej opiekować się młodszą siostrą Sofie, lecz dziewczynka niekiedy sprawia kłopoty. Wiele osób uważa, że nie zachowuje się całkiem normalnie. Życie Amalie nie ułatwia fakt, że do Tangen przybywa w odwiedziny brat bliźniak Olego i zostaje tu na dłużej. Któregoś dnia Amalie wybiera się do Furulii. Ku swemu przerażeniu zauważa przed domem powóz doktora. Okazuje się, że jej matka leży na łożu śmierci.
Narzeczona Trona zostaje ciężko ranna, a o napad na nią podejrzewana jest Tannel. Tron gorzko żałuje, że informacje, które przekazał lensmanowi, doprowadziły do uwięzienia jego ukochanej. Czyżby utracił ją już na zawsze? Tannel rozejrzała się po niewielkiej izdebce będącej jej celą. Znów się rozpłakała. Została uwięziona. Tymczasem Tron, którego ona tak kochała, bez skrupułów doniósł na nią lensmanowi. Jeśli ją kiedykolwiek stąd wypuszczą natychmiast wróci do domu i nigdy już nie zawita do Kongsvinger. I raz na zawsze zapomni o Tronie.
Szalejąca burza zmusza Amalie do przenocowania w domu Olego. W nocy budzą ją tajemnicze hałasy. Czy to Majna próbuje ją przestraszyć? Zrozpaczona zaczyna szukać Olego. Ostatnie drzwi były otwarte. Cicho wśliznęła się do środka. Pokój był duży, zobaczyła przerzuconą przez krzesło koszulę. Na ogromnym łóżku leżał Ole i spał. - Ole - wyszeptała. Żadnej odpowiedzi. - Ole - powiedziała głośniej. Ole nie odpowiadał.
SERIA: Tajemnica Wodospadu Życie z Haraldem nie wygląda tak, jak Tannel sobie wyobrażała. Mężczyzna odebrał jej dziecko i trzyma ją pod kluczem w sypialni. Wkrótce Tannel zaczyna obmyślać plan ucieczki. Tymczasem Amalie jest w ciąży, a Ole obiecuje, że skończy z piciem. Pewnego wieczoru otrzymuje kolejną przestrogę. Głos ostrzega ją, że postać w kapturze jest blisko. Następnego dnia Amalie i Tron jadą konno przez las... Tron gwałtownie wstrzymał konia, aż uniosła się wokół chmura kurzu. Amalie napięła lejce i podjechała do niego. - Widziałem tam tego człowieka w kapturze! - wykrzyknął Tron. - Szedł w stronę wodospadu. - To nie może być ten sam człowiek, którego ja spotkałam jako dziecko - rzekła Amalie. - To takie dziwne. Czy to możliwe, że jest ich kilku?
Mitti musi wyjechać z Fińskiego Lasu. Amalie wie, że mogą się spotkać jeszcze tylko jeden jedyny raz, podczas tańców w noc świętojańską. Choć Olemu na pewno to się nie spodoba, dziewczyna umawia się z Mittim. Niespodziewanie pojawia się tajemniczy nieznajomy z nożem u pasa. Gdy znów się rozejrzała, zauważyła, że wiele osób przygląda się im podejrzliwie. Nagle poczuła, że ktoś dotknął jej pleców. Odwróciła się i zobaczyła przed sobą zamglone oczy Fina. - Czy huldra poświęci mi jeden taniec? - zapytał. Próbował trzymać się prosto, lecz chwiał się w tył i w przód. Ten człowiek musiał wlać w siebie naprawdę dużo alkoholu. Zakrawało na cud, że jeszcze nie leżał nieprzytomny.