17 Rany kamieni - Rozdzial 17.mp3
-
1. Za zamkniętymi drzwiami -
2. Na skraju załamania -
3. Pozwól mi wrócić -
3. Wilkołak (superprodukcja) -
4. Dylemat -
5. Dublerka (lektor) -
7. Uwięziona -
9. Berdo -
Agata Górska i Sławek Tomczyk -
B. A Paris -
Boček Evžen -
Celina Stefańska -
Chmielarz Wojciech - Wyrwa (A) -
Chmielarz Wojciech - Zbędni -
Chrześcijaństwo. Amoralna religia -
Cykl - Przedksiężycowi -
Cykl o Jakubie Mortce -
Cykl-Krystyna Lesińska -
Donato Carrisi -
Gorzka Mieczysław -
I. Wiosna zaginionych (A. Kańtoch) -
Igor Brudny -
II. Lato utraconych (A. Kańtoch) -
III. Jesień zapomnianych (A. Kańtoch) -
Kańtoch Anna -
Kod HIMLERA -
Langer -
Moss Marcel - Dom do wynajęcia -
Paderborn -
Paderborn(1) -
Paris B.A. - Uwięziona (A) -
Piotrowski Przemysław -
Piotrowski Przemysław - 4. Zaraza -
Piotrowski Przemysław - Smolarz (tom 6) -
Pliki hało Kod -
Poza seriami -
Samotnia (A. Kańtoch) -
Seria Bezimienny -
Stephen King - Worek kości -
Terapeutka -
Tom 01. Przemysław Piotrowski - Piętno -
Tom 02. Przemysław Piotrowski - Sfora -
Tom 03. Przemysław Piotrowski - Cherub -
Tom 04. Przemysław Piotrowski - Zaraza -
Trylogia gliwicka -
Wojciech Chmielarz -
Wojciech Chmielarz- Prosta sprawa -
X Wojciech Chmielarz - Żmijowisko -
Zawrzykraj Tatiana - Ostatnie pożegnanie -
Zwykła przyzwoitość
![obrazek](http://s.lubimyczytac.pl/upload/books/194000/194281/188783-352x500.jpg)
Czyta: Filip Kosior
Czas: 9 godzin 51 minut
Gatunek: Kryminał
Tonący w deszczu krajobraz pozbawiony zarówno życia, jak i konkretnych kształtów. Płaskie wrzosowiska, upstrzone kępami drzew, mokradła” – to pejzaż Chemii śmierci, pierwszego bestsellera Simona Becketta z genialnym antropologiem sądowym doktorem Davidem Hunterem.
„Wszędzie wokoło leżały ludzkie ciała w różnym stanie rozkładu” – to Trupia Farma, sceneria Szeptów zmarłych.
„Targana sztormem, odcięta od świata i sparaliżowana śmiertelnym strachem wysepka” – to Zapisane w kościach.
I znowu W wołaniu z grobu: ponure torfowiska i wrzosowiska, i mgła…
I teraz Rany kamieni. I słońce, pola, pszeniczne łany, strumyk, zagajnik… Wszystko zastygłe w bezruchu. Obezwładnia nas upał. I osacza cisza. W ten idylliczny krajobraz wjeżdża luksusowym audi na oparach benzyny narrator. Ale to nie doktor Hunter. Nie wiemy – i prawie do końca się nie dowiemy – kim jest. Wiemy, że ucieka. I że się boi. Panicznie się boi. A my razem z nim. I o niego. Choć wcale nie wiemy– i prawie do końca się nie dowiemy – czy jest ofiarą, czy może mordercą…
Rany kamieni - tu wszystko jest inne: bohater, sceneria, tylko Beckett jest taki sam:
Mistrz wyrafinowanej prozy, oszczędnych środków, bogatego języka, plastycznych opisów. Mistrz emocji, mistrz nastroju, strachu i tajemnicy.
Ale tym razem poszedł dalej i inną drogą. Tu sam narrator, wszyscy i wszystko jest tajemnicą. Każda scena rodzi zagadkę. Każde wyjaśnienie rodzi jeszcze trudniejsze pytania. Tajemnice osaczają. Napięcie i niepewność rośnie. I strach, który chwycił za gardło w pierwszej scenie, zacieśnia swój uścisk i dławi.
To głęboka, mądra, pełna zadumy nad losem i naturą ludzką powieść ubrana w formę literackiego thrillera psychologicznego.
Ktoś ucieka… przez pola gdzieś we Francji. W zagajniku parkuje luksusowe audi. W strumieniu usiłuje zmyć krew z fotela, z pasa i rąk… Zaciera wszelkie ślady. Zabiera plecak i odchodzi. I zabiera coś jeszcze…
W nieznośnym upale wśród obezwładniającej ciszy i w paraliżującym słońcu idzie przed siebie. Tylko dokąd? Tego nie wie. Nie ma pieniędzy, żadnych planów, za to ma siniaki na twarzy. Dowiadujemy się, że jest Anglikiem. Widzimy, że jest inteligentny i wrażliwy. Domyślamy się, że jest młody. Wiemy, że musi się ukrywać…
W desperacji wchodzi do ogrodzonego drutem kolczastym lasu i dociera do wyglądającej na opuszczoną farmy. Prosi o wodę młodą tajemniczą kobietę z dzieckiem na ręku…
Nie spodziewa się, jak szybko i w jakich dramatycznych okolicznościach będzie mu dane tu wrócić. I w jak deliryczno-surrealistycznej scenerii, przywodzącej na myśl scenerię największych XIX i XX-wiecznych mistrzów prozy, będzie uwięziony - a może ocalony.
To brzydko-piękne odcięte od świata miejsce i jego zagadkowi mieszkańcy są wielką mroczną tajemnicą. Choć w tej nieodgadnionej dziwności wszystko i wszyscy są aż do bólu prawdziwi – w swoich słabościach, porywach szlachetności, w swoich zbrodniach i karach…