Download: Kruszyński - t.1 - Pięcioksiąg - przeszukiwalny.djvu
Pięcioksiąg (z komentarzami) w przekładzie ks. dra Józefa KRUSZYŃSKIEGO, profesora Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, rok 1937
Profesor swobodnie posługiwał się imieniem Bożym JAHWE. Co ciekawe, w komentarzu do Księgi Wyjścia 3:14 napisał o imieniu JEHOWA:
14. Jestem który jestem... Mówiliśmy już o tem imieniu, objaśniając Gn 2(4) utaj mamy przedstawioną jego formę opisową, czyli etymologiczne znaczenie. Heb. ehje aszer ehje — jestem który jestem, oznacza Byt absolutny, istotę, która sama, niezależnie od innych czynników istnieje — istnieje na podstawie siebie, jako Istota Najwyższa — Byt Absolutny. Por. Dt 4(35) Iz 45(6) Ap 1(4) To określenie, ubrane w formę rzeczową, jest wyrażone zapomocą czterech liter (spółgłosek) w alfabecie hebrajskim: JHWH, tak zw. Nomen tetragrammaton. Temu wyrazowi dano te same samogłoski, które posiada imię Boże Adonaj, stąd dokładna wymowa posiada brzmienie Jehowa. Na początku 19 w. uczeni wprowadzili wymowę Jahwe, której się stale trzymamy. Z tem imieniem jest związane specjalne pojęcie religijne, a mianowicie: Bóg wierny, dotrzymujący obietnic i Bóg jedyny zgodnie z pojęciami monoteizmu. Gdy się więc mówi „Jahwe”, zawsze się ma na myśli Boga prawdziwego, to jest Stwórcę nieba i ziemi. Imię to nigdy nie może być użyte na określenie bóstwa pogańskiego. W porównaniu z Elohim jest ta różnica, że Elohim jest nazwą ogólną, natomiast Jahwe specyficzną. Jahwe, jako imię Boże, było znane i przedtem, obecnie nastąpiło wyjaśnienie, jak powinno być pojmowane ściśle w znaczeniu teologicznem.