Rozdzial 13 - Strofy o swiecie.mp3
-
Bajki Buddyjskie -
Bajki, animacje -
Baranek Shaun -
Bön -
Buddah Tibetan Lounge Masters, Vol. 5 -
Buddhist Monks -
Był sobie człowiek -
Był sobie kosmos -
Było sobie życie -
Dhammapada - Audio -
Dokumentalne -
Eckhart Tolle -
Filmy z Dalajlama -
Filmy z Lama Ole Nydahl-em -
Filmy z Lopon Tseczu Rinpocze -
Koń turyński -
Man in Black Collection -
Medycyna , umysł -
Mistrz Dogen -
Odmienne Stany Świadomości -
Opowieść o życiu Milarepy - słuchowisko -
Order of drukpa kaygu - sacred tibetan music -
Rozmowy z Bogiem -
Rytualne śpiewy mnichów Tybetańskich -
Sacred tibetan music of bon tradition -
Seven Wonders of the Buddhist World -
Shaun - Championsheeps -
Shaun - sezon 1 -
Shaun - sezon 2 -
Shaun - sezon 3 -
Shaun - sezon 4 -
Shaun - sezon 5 -
Siedem dusz -
Świnka Peppa -
TADROL - wyzwolenie przez widzenie -
Tantra of Mahakala -
Teksty Mahayany -
The legend of Bagger Vance -
Tibetan buhatanese instrumental & folk music -
Tibetan chakra meditations -
Tibetan singing bowls -
Timmy Time - sez. 1 -
Timmy Time - sez. 2 -
Timmy Time - sez. 3 -
TOP 100 - NAJLEPSZYCH FILMÓW ŚWIATA -
Tybet -
Vajra Sky Over Tibet -
Wiosna, lato, jesień, zima i wiosna -
Words Of My Perfect Teacher -
Wybraniec
Jeśli podzielane przez buddystów różnych odłamów przekonanie o ograniczonej wartości, czy wręcz nieadekwatności, przekazu słownego w komunikowaniu treści poznania warunkującego ostateczne spełnienie skonfrontuje się ze słowną zawartością buddyjskich kanonów, można przeżyć swoisty wstrząs. Porażają rozległością. Najstarszy zachowany zbiór pism, zwany Tipitaką (Potrójnym koszem) albo, z racji jego języka, Kanonem palijskim, jedenastokrotnie przekracza objętość Biblii. Tipitaka to kanon pism therawady (sanskr. sthawirawada), tradycji „starych” (w znaczeniu: najstarszych uczniów Buddy, świadków jego nauczania). Większość składających się nań pism powstała w dramatycznych okolicznościach zagrożenia plagą głodu lub wojny na Śri Lance za panowania króla Wattagamaniego Abhaji w I w. pne. „Koszem środkowym”, najobszerniejszą częścią Kanonu jest Sutta Pitaka. Składają się nań sutty (sanskr. sutra), mowy głoszone i rozmowy prowadzone przez Buddę, a także jego wybitnych uczniów, zarejestrowane przez ich świadków. Są one pogrupowane w pięciu rozdziałach (nikaja) według swej długości (rozdziały 1, 2 i 5), związku tematycznego (3) oraz ilości omawianych tematów (4). W rozdziale ostatnim Khuddaka Nikaja pomieszczono utwory krótkie, za to w ilości, która czyni go najobszerniejszym z całej piątki. Co więcej, jego zawartość jest nieco odmienna w redakcjach Kanonu sporządzanych w różnych krajach therawady. Jest tak dlatego, że do utworów starych, współczesnych zamieszczonym w rozdziałach poprzednich, sukcesywnie dokładano pisma powstające później. Niektóre z nich odtwarzają treść starszych sutt, inne są całkowicie oryginalne, w jeszcze innych stare i nowe wątki są przemieszane. Do tych ostatnich zalicza się drugi utwór Khuddaka Nikaji, cieszący się szczególnym mirem pośród zwolenników therawady zbiór mądrościowych wersów nazwany Dhammapadą.
O powodzeniu Dhammapady zadecydował jej przystępny styl. Zwięzły w zestawieniu z rozwlekłością i monotonią sutt oraz niewyszukany w porównaniu ze scholastycznym wyrafinowaniem traktatów abhidhammy, buddyjskiej filozofii religijnej. Także jej treść na ogół nie nastręcza trudności ze zrozumieniem. Aby uczynić ja zrozumiałą nawet dla młodszych nastolatków opatrzono ją licznymi komentarzami w formie opowieści. Wielu wyznawców zna duże fragmenty Dhammapady na pamięć.
Pojęcie dhammy (sanskr. dharma) ma w buddyzmie wiele znaczeń. Gdyby pokusić się o zaprezentowanie ich w pewnym uproszczeniu w jednej definicyjnej formule, przedstawiałaby się ona mniej więcej tak: dhamma to objawiające Prawdę, odkryte i ogłoszone przez Buddę uniwersalne Prawo, określające warunki stawania się i ustawania Rzeczywistości Zjawiskowej, które może posłużyć jako Reguła Wyzwolenia, czyli osiągania Doskonałości. Z kolei pada oznacza krok, stopę i ślad. Tytułową Dhammapadę można zatem oddać jako Podążanie ku Prawdzie (Mądrości, Doskonałości) albo, mniej instruktywnie, ale zgodnie z przyjętą tradycją, jako Ścieżkę Prawdy (Mądrości, Doskonałości). Trzeba wszakże pamiętać, że chodzi o ścieżkę wewnętrzną, na której zmienia się przede wszystkim treść umysłu kogoś nią kroczącego. Sapiencjalne strofy składające się na niniejsze dzieło kierunek tych zmian pokazują, a tym samym są strażnikami niezrównanej Drogi Buddy.
Krzysztof Kosior
Zapraszamy do pobrania "Dhammapady" w wersji audio. Czyta Ksawery Jasieński.