Richard Dawkins - Bóg urojony.rar
-
10 gru -
10 luty -
1kwiecień -
2 maj -
2a maj -
2b maj -
3a czerwiec -
3a lipiec -
3b czerwiec -
3c czerwiec -
3d czerwiec -
3e czerwiec -
3f czerwiec -
3g czerwiec -
3h czerwiec -
4b lipiec -
4c lipiec -
4d lipiec -
4e lipiec -
4f lipiec Hak -
5a sierpień -
5b sierpień -
5c sierpień -
6a wrzesień -
6b wrzesień -
6c wrzesień -
6d wrzesień -
6e wrzesień -
6f wrzesień -
6g wrzesień -
6h wrzesień -
6i wrzesień -
6j wrzesien -
7a paz -
8 listopad -
9 listopad -
A Coruña -
books z Kaszczoru -
Hayley Westenra -
heros 5 -
Israel Kamakawiwo'ole -
Kaszczor 2010 -
Kaszczor 2011 -
Kaszczor 2012 -
krzys -
mieta -
piso oviedo -
podaje -
styczeñ 2012 -
styczeń
Magazyn "Discover" nazwał niedawno Richarda Dawkinsa "rottweilerem Darwina", w uznaniu jego bezpardonowej, a przy tym przekonującej obrony teorii ewolucji. Dla "Prospect" Dawkins jest jednym z trzech najwybitniejszych współczesnych intelektualistów znanych szerokiej publiczności (pozostali dwaj to Umberto Eco i Noam Chomsky).
W "Bogu urojonym" Dawkins nie pisze (przynajmniej nie bezpośrednio) o biologii. "Bohaterem" jego książki jest religia i relacje między nauką a religią. Dawkins z całą mocą swojej wiedzy, talentu i intelektu wprost i bezpośrednio odrzuca religię i wszelkie jej roszczenia. Zaczyna od tego, że ukazuje fałsz założeń logicznych wierzeń religijnych, a potem - między innymi - pisze o ewolucyjnych korzeniach teizmu. Dawkins nie oszczędza bogów we wszelkich ich postaciach - kieruje ostrze swej krytyki zarówno przeciw cierpiącemu na obsesję seksualną krwawemu tyranowi Starego Testamentu, jak i przeciw znacznie łagodniejszemu (acz wciąż nielogicznemu) "Boskiemu Zegarmistrzowi", "odkryciu" oświeceniowych myślicieli. Rozpoczyna swą krytykę od logicznej wiwisekcji najczęściej przywoływanych argumentów za istnieniem Boga i na ich podstawie wykazuje, że jakakolwiek Istota Najwyższa jest bytem w najwyższym stopniu nieprawdopodobnym. W kolejnych rozdziałach możemy przeczytać o tym, w jaki sposób religia - a raczej wszelkie religie (rozróżnienie między krzyżem, gwiazdą Dawida a półksiężycem ma dla Dawkinsa znaczenie drugorzędne) staje się obfitą pożywką dla wojen, niewyczerpanym źródłem bigoterii i dyskryminacji oraz narzędziem upośledzenia dzieci. Fascynującą lekturę stanowią rozdziały, w których Dawkins - tym razem jako biolog - poddaje miażdżącej krytyce dorobek nowych kreacjonistów, czyli (pseudo)naukowe ataki na ewolucjonizm.
Wniosek Dawkinsa jest jednoznaczny - religia (której kreacjonizm i różne teorie "inteligentnego projektu" są nieodrodnymi dziećmi) jest nie tylko nielogiczna. Jest szkodliwa, czasem wręcz śmiertelnie niebezpieczna, a obowiązkiem uczonego i humanisty jest zwrócić na ten fakt uwagę. Religie dość już narobiły zła, konkluduje Richard Dawkins, pora, by wreszcie nauka zajęła należne jej miejsce.
[CiS, 2007]