Download: Piotr Skotnicki - Żegnaj, Norwidzie.mp3
Cyprian Kamil Norwid, właśc. Cyprian Ksawery Gerard Walenty Norwid herbu Topór (ur. 24 września 1821 w Laskowie-Głuchach, zm. 23 maja 1883 w Paryżu) – polski poeta, prozaik, dramatopisarz, eseista, grafik, rzeźbiarz, malarz i filozof. Często uznawany za ostatniego z czterech najważniejszych polskich poetów romantycznych. Wielu historyków literatury uważa jednak taki pogląd za zbytnie uproszczenie, zaliczając jego twórczość raczej do klasycyzmu i parnasizmu. Przeważającą część swojego życia spędził za granicą, głównie w Paryżu, żyjąc w nędzy i utrzymując się z prac dorywczych. Twórczość Norwida, trudna do zrozumienia dla jemu współczesnych, została zapomniana po jego śmierci. Został odkryty ponownie dopiero w okresie Młodej Polski głównie za sprawą Zenona Przesmyckiego-Miriama (po części również młodego Władysława Stanisława Reymonta). Zapomniany przez świat, a przede wszystkim niedoceniony i niezrozumiany przez całe swoje życie, umierał na gruźlicę w zgorzknieniu i samotności. Tragedii dopełnia spalenie po śmierci Norwida wielu jego pism przez personel Domu Św. Kazimierza, podparyskiego przytułku dla ubogich polskich weteranów i sierot. Tam poeta spędził ostatnie lata życia rozpamiętując swe niepowodzenia, niespełnienia, zaprzepaszczenia… walcząc ze swoimi demonami.
Autor: Piotr Skotnicki
Reżyseria: Piotr Skotnicki
Realizacja akustyczna: Paweł Szaliński
Muzyka: Piotr Skotnicki
Obsada: Mariusz Bonaszewski (Norwid), Joanna Trzepiecińska (Maria Kalergis), Sławomira Łozińska (Matka przełożona), Jerzy Zelnik (Tomasz Olizarowski), Janusz Rafał Nowicki (Powstaniec listopadowy), Sławomir Orzechowski (Powstaniec styczniowy), Bartosz Obuchowicz (Robotnik) i inni.