Elizabeth Thornton

Abbie Vayle już dawno straciła szansę na wyjście za mąż, bynajmniej nie dlatego, że czegoś jej brakuje. Wręcz przeciwnie, jest coś, czego ma stanowczo za dużo: szare komórki.
Życie starej panny wcale jej jednak nie doskwiera, ba, po tym, jak ekscentryczna ciotka zostawiła Abbie majątek, który umożliwia jej wygodną - i samodzielną! - egzystencję, jest z niego bardzo zadowolona. Ma swoje książki, ma przyjaciół, zwłaszcza jednego przyjaciela - Hugh Templara, miłego wykładowcę z Oksfordu, który podobnie jak ona jest zafascynowany starożytnym Rzymem. I kto by pomyślał, że w życiu tej dwudziestokilkuletniej starej panny może się jeszcze coś zmienić?
A jednak... Stary egzemplarz "Iliady", który przypadkiem dostaje się w ręce Abby podczas pobytu w Paryżu, przewraca jej życie do góry nogami. Jej brat zostaje porwany; ścigają ją wywiady - angielski i napoleoński - i Bóg wie kto jeszcze, a Hugh Templar z mola książkowego zamienia się w gladiatora. Abbie odkrywa w swoim najlepszym przyjacielu cechy, których wcale by się po nim nie spodziewała.

Kiedy zatwardziały kawaler, zmieniający kochanki jak rękawiczki, spotyka kobietę, która tak bardzo boi się uzależnienia od mężczyzny, że nie chce wychodzić za mąż, właściwie powinien się tylko cieszyć.
A jednak hrabia Kendal nie jest zbyt szczęśliwy, gdy Debora Weyman po spędzonej z nim nocy upiera się przy swej niezależności, i to wcale nie dlatego, że noc ta - mimo wyraźnie niesprzyjających okoliczności - jej się nie podobała. Postawa Debory jak na czasy, w których przyszło jej żyć - przełom XVIII i XIX wieku - jest zgoła nietypowa. Czy hrabiemu uda się pokonać opór Debory i skłonić ją do tego, by zachowała się jak "kobieta honoru"? Czy Deborze uda się pokonać duchy przeszłości i zaufać mężczyźnie, którego pokochała?