joachim2

Prezent
Ulubiony
Wiadomość

Mężczyzna joachim

widziany: 27.03.2023 19:43

1989
3737
30607
889

38387 plików
519,2 GB

Opis został ukryty. Pokaż opis

Foldery

joachim2

@Przekroczyc horyzont zdarzen

1 tragiedia narodowa

	+1
	+3
	Transformacja

	Dziwne domy
	Gify
	Zamki

Ciekawostki i Roznosci

	+1
	+2

Dlaczego swiat jest spryskiwany

	Chemtrails w Polsce
	Nie rozmawiaj o pogodzie

Dokumenty

Atak na WCT

Bici, gwałceni, poniżani - niewolnicy XXI wieku

Dziwne przypadki medyczne

Katastrofy

Zdjecia

Kosmos

Legendy naszych Ojcow

List z Polski

Londyn plonie

National Geogra

Orwell przewraca sie w grobie

Wojciech Cejrowski

Wykopaliska

Z zycia dzikich plemion

Dzwoniace Cedry Rosji

	E-booki
	Pobutka Wedrussow

Film dla przyszlego Prezydenta Polski

Jak pozbyc sie palenia

Klamstwa w podrecznikach

Koniec swiata

	Filmiki
	Projekt Cheops

	+1
	+2

Nasza Ziemia jest plaska

Nowe zdrowie i zycie

Nowosc-Zbigniew Jan Popko

Nowy Porzadek Swiata

Pariodie

Parlamentarzysci

	+1
	+2
	Unia Europejska

	Taniec z gwiazdami
	wydanie z orgiami

Teledyski

UFOnauci

Uwaga sekty

	+1
	+2
	Opetanie przez diabla

Zachomikowane

Zarabianie

Znajomi

Ostatnio pobierane pliki

Julia Pietrucha i jej dwie siostry.zip

Doda i Błażej Szychowski w łóżku - podsłuch z sypialni....mp4

Doda i Błażej Szychowski w łóżku - podsłuch z sypialni - Sex.mp4

oglądaj online

3. SIEWCY ZLA (HITLERYZM, NIENAZWANY, WSTYD, OCENA TRZ....mp4

3. SIEWCY ZLA HITLERYZM, NIENAZWANY, WSTYD, OCENA TRZECH POZIOMOW CZLOWIEKA, ILUZJA DOSKONALOSCI 22.09.2011.mp4

oglądaj online

2. SIEWCY ZLA (ZABIJANIE WOLNOSCI, UKRYTE ZŁO, EZOTERY....mp4

2. SIEWCY ZLA ZABIJANIE WOLNOSCI, UKRYTE ZŁO, EZOTERYKA HITLERYZM, NIENAZWANY, WSTYD 22.09.2011.mp4

oglądaj online

Israel Kamakawiwo'ole - Somewhere over the rainbow (Co....mp3

Wenn dein herz sirtaki tanzt.mp3

1.SIEWCY ZLA (HITLERYZM, NIENAZWANY, WSTYD, POWINNOSC ....mp4

1.SIEWCY ZLA HITLERYZM, NIENAZWANY, WSTYD, POWINNOSC SIANIE...CHU, LĘK, ŁAPACZE, ZABÓJCY DUCHA I ŚWIADOMOŚCI WSTYD 22.09.mp4

oglądaj online

Rozwój duchowy zbawienie cz.1 WARSZTATY 12.2013.mp4

oglądaj online

Katherine Jenkins - Gravity.mp3

JS Katiusza.mp3

Kosmos

Galeria

sortuj według:
nazwa
typ pliku
rozmiar
data dodania

« poprzednia strona następna strona »

191 KB
16 wrz 10 15:04

640biale_karly_nasa_credit_david_a.hardy_i_pparc..png

Układ podwójny zawierający dwa białe karły pokazuje zaskakująco regularne wybuchy powtarzające się co dwa miesiące - informuje najnowszy numer czasopisma "Monthly Notices of the Royal Astronomical Society".
Jednym z ciekawszych typów gwiazd podwójnych są układy kataklizmiczne, które zawierają masywny, odewoluowany i gęsty składnik, taki jak gwiazda neutronowa czy biały karzeł oraz zwykłą gwiazdę palącą wodór w swoim jądrze. Znacznie rzadszym przypadkiem tego typu układów są układy podwójnie zdegenerowane zawierające dwa białe karły (zwane często układami typu AM CVn). O ile zwykłych układów kataklizmicznych znamy w naszej Galaktyce grubo ponad tysiąc, układów typu AM CVn znamy tylko 20. Jednym z nich jest KL Dra, który zawiera dwa białe karły o masach odpowiednio 1 i 0.6 masy Słońca. Białe karły same w sobie są obiektami bardzo małymi (a przez to bardzo gęstymi), bo ich rozmiary są porównywalne z rozmiarami naszej Ziemi. Sam system jest bardzo ciasny, bo dystans dzielący obie gwiazdy wynosi tylko 200 tysięcy kilometrów czyli mniej więcej połowę odległości Ziemia-Księżyc. Bliskość obu gwiazd powoduje, że cięższy składnik ściąga materię z lżejszego. Materia ta nie opada bezpośrednio na cięższą gwiazdę, lecz tworzy wokół niej dysk akrecyjny.
Najnowszy numer czasopisma "Monthly Notices of the Royal Astronomical Society" przynosi artykuł autorstwa grupy astronomów kierowanej przez Gavina Ramsay'a z Armagh Observatory. Przedstawia on wyniki obserwacji KL Dra przeprowadzone przy pomocy 2-metrowego teleskopu Liverpool oraz satelity NASA o nazwie Swift.
W układach kataklizmicznych, które zawierają zwykłą gwiazdę, obserwuje się wybuchy związane z pojaśnieniami dysku, w którym materia przechodzi ze stanu neutralnego do zjonizowanego. W zwykłych układach donorem jest jednak normalna gwiazda, która zawiera głównie wodór, przez co dysk jest wodorowy. W układzie dwóch białych karłów dysk zawiera głównie hel. Hel wymaga znacznie wyższej temperatury do przejścia ze stanu neutralnego do zjonizowanego, przez co zachowanie takiego dysku jest zupełnie inne. W dotychczas znanych układach tego typu obserwuje się stany wysokie i stany niskie, powtarzające się z mniejszą regularnością niż w zwykłych układach kataklizmicznych.

Obserwacje KL Dra pokazują jednak, że jej dysk jaśnieje o czynnik 10 raz z zadziwiającą regularnością i okresem około 2 miesięcy. To pierwsze tego typu zachowanie w tej klasie obiektów - nic więc dziwnego, że stanowi dla astronomów zagadkę. Dokładne wyjaśnienie jego mechanizmu fizycznego nie jest znane. Naukowcy planują więc kolejne kampanie obserwacyjne, aby wyjaśnić ten ciekawy problem (PAP).

dodany przez: joachim2

197 KB
16 wrz 10 15:00

the_sun.640..png

Dzięki zastosowaniu najnowocześniejszych technik, naukowcy z NASA stworzyli satelitę, której zadaniem będzie uchwycenie obrazu i aktywności Słońca w bardzo wysokiej jakości.
Satelita Solar Dynamics Observatory (SDO), ma zostać wystrzelona w przestrzeń kosmiczną 9 lutego 2010roku. Naukowcy spodziewają się, że uchwyci obraz Słońca w jakości HD i prześle go na Ziemię z prędkością 130 megabitów na sekundę (gdyby porównać to do ściągania mp3, w ciągu 1 dnia uzyskalibyśmy 500 tysięcy utworów).

„Będziemy obserwować Słońce w odstępach co 10 sekund, zarejestrujemy każdy niuans jego aktywności.” - informuje Dean Pesnell z Goddard Space Flight Center w Greenbelt, Maryland (USA). Obserwatorium satelitarne składa się z kilku układów. Athmospheric Imaging Assembly (AIA) złożony jest z czterech teleskopów, z których każdy posiada zestaw odpowiednich filtrów. Pracuje zarówno w zakresie światła widzialnego, a także UV i podczerwieni. Wraz z dodatkowymi urządzeniami: eksperymentem zmienności ekstremalnego promieniowania ultrafioletowego (Extreme Ultraviolet Variablity Experiment - EVE) i systemem obrazowania hemisfery i magnetyzmu (Helioseismic and Magnetic Imager – HMI) stanowią pełen mechanizm obserwacji i zapisu informacji.
Przy użyciu powyższych elementów, oprócz zdjęć, zebrane zostaną również dane o właściwościach fizycznych, chemicznych i zjawiskach zachodzących wewnątrz gwiazdy.
Według Dean’a Pesnell’a, potencjał satelity SDO i zgromadzonych przez nią danych jest przeogromny.

dodany przez: joachim2

139 KB
16 wrz 10 14:56

gwizady_eso640..png

Astronomowie odkryli najmasywniejsze znane gwiazdy, w tym taką o masie w momencie narodzin około 320 razy większej niż masa Słońca. To dwukrotnie więcej niż limit wynikający z przewidywań teoretyków.
Zespół astronomów kierowany przez Paula Crowthera z Uniwersytetu Sheffield (Wielka Brytania) użył do obserwacji Bardzo Dużego Teleskopu VLT należącego do Europejskiego Obserwatorium Południowego. Naukowcy korzystali też z archiwalnych danych z Kosmicznego Teleskopu Hubble'a (NASA/ESA). Badanymi obiektami były dwie młode gromady gwiazd: NGC 3603 oraz RMC 136a (oznaczana też R136). Pierwsza z nich leży w odległości 22 tysięcy lat świetlnych od Słońca, natomiast dystans do drugiej wynosi 165 tysięcy lat świetlnych.
Astronomowie znaleźli w tych gromadach kilka gwiazd kilkadziesiąt razy większych i miliony razy jaśniejszych od Słońca. Po przeanalizowaniu modeli ewolucji gwiazd okazało się, że niektóre z nich musiały narodzić się z masami przekraczającymi 150 mas Słońca. Rekordzistką jest gwiazda R136a1 z gromady R136 - ma masę około 265 mas Słońca, a w momencie swoich narodzin miała aż 320 mas Słońca.

dodany przez: joachim2

136 KB
16 wrz 10 14:51

tarantula_eso640..jpg

Astronomowie korzystający z należącego do ESO teleskopu VISTA wykonali bardzo szczegółowe zdjęcie Mgławicy Tarantula, wraz z rejonami tworzenia się gwiazd. Sfotografowane obiekty znajdują się w sąsiedniej galaktyce Wielkim Obłoku Magellana.
VISTA to największy na świecie teleskop do przeglądów nieba, ma aż 4,1 metra średnicy, pracuje w podczerwieni i należy do Europejskiego Obserwatorium Południowego ESO. Pracuje w Chile w Obserwatorium Paranal, gdzie panują jedne z najlepszych na świecie warunków klimatycznych do prowadzenia obserwacji astronomicznych. VISTA może być też traktowany jako wielki cyfrowy aparat fotograficzny, jego matryca ma 67 megapikseli.

Sąsiednie galaktyki, Wielki oraz Mały Obłok Magellana, są celem jednego z przeglądów prowadzonych instrumentem VISTA. Przegląd ten nosi nazwę VISTA Magellanic Cloud Survey. Obejmie obszar nieba o powierzchni 184 stopni kwadratowych, co odpowiada powierzchni prawie tysiąckrotnie większej niż tarcza Księżyca w pełni. Stanowi jeden z sześciu dużych przeglądów na niebie południowym zaplanowanych w ciągu pierwszych pięciu lat działania teleskopu.
Na zaprezentowanym zdjęciu w centrum widać rejon gwiazdotwórczy 30 Doradus, zwany też Mgławicą Tarantula. W środku mgławicy położona jest gromada RMC 136 z najmasywniejszymi znanymi gwiazdami. Po lewej znajduje się gromada gwiazd NGC 2100, po prawej można dostrzec pozostałość po supernowej SN1987A. Poniżej środka znajduje się seria rejonów gwiazdotwórczych, w tym NGC 2080, zwany też "Mgławicą Głowy Ducha" oraz gromada gwiazd NGC 2083.

dodany przez: joachim2

258 KB
16 wrz 10 14:51

tarantula_foto..png

(źródło: ESO/M.-R. Cioni/VISTA Magellanic Cloud survey )

Zdjęcie Mgławicy Tarantula jest dostępne pod adresem: http://www.eso.org/public/archives/images/screen/eso1033c.jpg (PAP)

dodany przez: joachim2

286 KB
16 wrz 10 14:47

czart1640.(1).png

Europejskie Obserwatorium Południowe ESO zaprezentowało spektakularne zdjęcie masywnej gwiazdy WR 22 i jej otoczenia w Mgławicy Carina. WR 22 należy do najmasywniejszych znanych gwiazd.
WR 22 to gwiazda o masie zdecydowanie większej niż masa Słońca, bo aż siedemdziesięciokrotnie. Jest składnikiem układu podwójnego, dlatego jej masa mogła zostać w łatwy sposób wyznaczona przez astronomów.
Tak masywne gwiazdy żyją szybko i umierają młodo. Mają bardzo intensywne promieniowanie i poprzez wiatry gwiazdowe rozprzestrzeniają materię naokoło siebie. Nazywane są gwiazdami Wolfa-Rayeta, od nazwisk dwóch francuskich astronomów, którzy w XIX wieku zidentyfikowali pierwsze tego typu obiekty. Gwiazdy Wolfa-Rayeta należą do najmasywniejszych gwiazd we Wszechświecie.
Gwiazda WR 22 widoczna jest na niebie w południowej konstelacji Kila. Położona jest w odległości 5000 lat świetlnych od Słońca. Związana jest z Mgławicą Carina (NGC 3372), której część stanowi kolorowe tło zdjęcia.
Zaprezentowane zdjęcie wykonano w Obserwatorium ESO La Silla w Chile za pomocą instrumentu Wide Field Imager, pracującego na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESO. Gwiazda Wolfa-Rayeta WR 22 znajduje się w centrum zdjęcia. Pole widzenia obejmuje 0,55 x 0,55 stopnia, co w odległości, na której znajduje się mgławica, odpowiada obszarowi 72 x 72 lata świetlne. (PAP)

dodany przez: joachim2

197 KB
16 wrz 10 14:42

640-droga_mleczna..png

Samuel Arbesman, socjolog z Harvardu stworzył uproszczoną mapę Drogi Mlecznej (pokazującą m.in. pozycję Układu Słonecznego względem pozostałych części naszej galaktyki). Nie byłoby w tym nic dziwnego, jednak... badacz postanowił wykorzystać do swojej prezentacji schemat londyńskiego metra.

Każda z oznaczonych osobnymi kolorami odnóg "metra" na mapie odzwierciedla jedno z ramion naszej galaktyki, a stacje odpowiadają położeniu konkretnych miejsc w Drodze Mlecznej. Każdy z tych "przystanków" metra jest tak naprawdę oddalony od nas o tysiące lat świetlnych. Samuel Arbesman wyjaśnia, że przygotował tę niecodzienną kosmiczną mapę po to, aby w przystępny sposób przybliżyć ludziom rozległą i złożoną strukturę Drogi Mlecznej.
Posłużył się popularnym, przejrzystym i absolutnie oczywistym dla wielu Europejczyków schematem linii londyńskiego metra zaprojektowanym przez Harry'ego Becka w 1931 roku.
Pytany o to dlaczego na mapie nie ma punktu oznaczonego "JESTEŚ TU", naukowiec argumentuje, że w ten sposób łatwiej jest odbiorcy uświadomić sobie, że wcale nie znajdujemy się w centrum wszechświata.
Samuel Arbesman przyznaje, że nie jest astronomem ani astrofizykiem (zajmuje się socjologią obliczeniową) i jest jak najbardziej otwarty na komentarze, sugestie i krytykę, które mogą poprawić jego galaktyczne "metro".

dodany przez: joachim2

122 KB
16 wrz 10 14:39

galaktyka640..png

Europejskie Obserwatorium Południowe ESO zaprezentowało zdjęcie galaktyki, w której zachodzą intensywne procesy formowania się gwiazd. W galaktyce występuje też "superwiatr" rozciągający się na dziesiątki tysięcy lat świetlnych.
NGC 4666 należy do galaktyk ze szczególnie intensywnymi procesami gwiazdotwórczymi, określanych jako galaktyki typu "starburst". Naukowcy sądzą, że przyczyną gwałtownych procesów narodzin gwiazd są oddziaływania grawitacyjne pomiędzy NGC 4666, a jej sąsiednimi galaktykami. Jedną z takich sąsiadek jest NGC 4668, widoczna w lewym dolnym rogu zdjęcia. Astronomowie obserwują w NGC 4666 rozległy wypływ gazu z galaktyki w przestrzeń, który można nazwać "superwiatrem". Przypuszczalnie występuje on na skutek kombinacji wybuchów supernowych i silnych wiatrów z masywnych gwiazd. Wiatr wychodzi z centralnego obszaru galaktyki i ma skalę kilkudziesięciu tysięcy lat świetlnych. Nie widać go na zaprezentowanym zdjęciu w zakresie widzialnym, gdyż emituje on promieniowanie głównie zakresach rentgenowskim i radiowym.

Właśnie wcześniejsze obserwacje rentgenowskie były powodem dla którego wykonano zaprezentowaną fotografię galaktyki NGC 4666. Obserwacje rentgenowskie prowadził teleskop kosmiczny XMM-Newton, a zdjęcie w widzialnej części widma wykonano, aby lepiej zrozumieć naturę obiektów astronomicznych wykrytych na zdjęciach rentgenowskich.
Galaktyka NGC 4666 jest położona 80 milionów lat świetlnych od Ziemi. Jej zdjęcie wykonano instrumentem Wide Field Image zainstalowanym na 2,2-metrowym teleskopie MPG/ESO w Obserwatorium Las Silla w Chile. (PAP)

dodany przez: joachim2

142 KB
16 wrz 10 14:36

spirala_esa_640..png

Zdjęcie wykonane przez Teleskop Kosmiczny Hubble'a i pokazane na stronie Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) ukazujące słaby spiralny twór, rozpętało dyskusję astronomów na temat natury tego obiektu.
Kilka lat temu Advanced Camera for Surveys umieszczona w ognisku Teleskopu Kosmicznego Hubble'a (HST) wykonała zdjęcie fragmentu nieba w konstelacji Pegaza, znajdującego się w okolicy miejsca zajmowanego przez podczerwone źródło IRAS 23166+1655. Zdjęcie ukazało zagadkowy, spiralny kształt. W momencie jego pierwszej publikacji przeszło zupełnie bez echa. Dyskusja na jego temat rozgorzała na dobre dopiero kilka dni temu, gdy pojawiło się ono na stronie Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) poświęconej dwudziestoleciu odkryć generowanych przez HST.
Obiekt w kształcie idealnej spirali ma bardzo małą jasność powierzchniową i nie jest galaktyką spiralną, bo znajduje się w odległości około 3000 lat świetlnych od nas. W roku 1983 obiekt został zaklasyfikowany przez satelitę IRAS jako źródło promieniowania podczerwonego.
Dzisiaj wydaje nam się, że rozumiemy zjawisko, które ukazały nam zdjęcia wykonane przez HST. Jego źródłem jest umierająca gwiazda niewiele cięższa od Słońca, która przygotowuje się do etapu ewolucji zwanego mgławicą planetarną. Zanim całkowicie odrzuci ona swoje zewnętrzne warstwy i odsłoni gorące jądro, obiekt wyrzuca materię w mniejszych ilościach, niejako przepowiadając większe wyrzuty, które nadejdą w przyszłości. W przypadku IRAS 23166+1655 wyrzucona materia jest bardzo bogata w węgiel, co powoduje przysłonięcie blasku samej gwiazdy i przesunięcie emisji światła do podczerwieni.
Dlaczego jednak echa świetlne mają kształt spirali? Zagadkę pozwoliły wyjaśnić zdjęcia wykonane 10-metrowym teleskopem Keck II. Okazało się, że umierająca gwiazda jest składnikiem układu podwójnego, którego okres orbitalny wynosi 800 lat. Złożenie prędkości wyrzutu materii z gwiazdy z prędkością jej ruchu orbitalnego powoduje powstanie tej przepięknej spirali, którą możemy podziwiać na zdjęciach z HST. (PAP)

dodany przez: joachim2

483 KB
16 wrz 10 14:33

intro_640..bmp

Wszystko, co zawsze chciałeś wiedzieć o kosmosie, ale bałeś się zapytać.

O narodzinach Wszechświata, jego życiu i tajemnicach oglądaj w każdy poniedziałek, o godzinie 22:30 na kanale Discovery Science. Wybierz się w fascynującą podróż po dalekim kosmosie i dowiedz się Jak działa Wszechświat. Zajrzyj w samo serce gwiezdnych tworów i poczuj siłę, jaką dysponują!

"Jak działa Wszechświat?" (ang. How the Universe Works)

Premiera: poniedziałek, 20 września, godz. 22:30

dodany przez: joachim2

87 KB
16 wrz 10 14:30

prof_woszczyk150..bmp

Andrzej WOSZCZYK, prof. zw. dr hab., Prezes TNT

Andrzej Woszczyk urodził się w Chorzelach na Mazowszu w dniu 2 marca 1935 r. Po maturze w Sierpcu w 1951 r. studia wyższe odbył na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu uzyskując magisterium z astronomii w 1955 r. Pierwsze jego badania dotyczyły gwiazd zmiennych. Jego praca doktorska, obroniona w 1962 r. na UMK, dotyczyła badań widma komety Mrkosa. Natomiast rozprawa habilitacyjna (1971 r.) dotyczyła analizy spektroskopowej atmosfery Marsa i wyznaczenia profilu topograficznego Marsa i była wykonana w Teksasie (USA) w programie przygotowań NASA do misji kosmicznej Viking. Późniejsze jego prace dotyczyły badania komet i atmosfery Wenus, gwiazd nowych, gwiazd magnetycznych i innych gwiazd osobliwych oraz poszukiwania planetoid. Odbył długoterminowe staże naukowe w Belgii, Francji i USA. Był organizatorem Obchodów i Międzynarodowych Kongresów Kopernikowskich w 1973 r. i 5 innych międzynarodowych konferencji astronomicznych w Toruniu i wydawcą materiałów kongresowych z Sympozjum poświęconego badaniom ciał Układu Planetarnego. Jest też m. in. współautorem podręcznika akademickiego astrofizyki obserwacyjnej oraz autorem książki o instrumentach astronomicznych. Promował 14 doktorów astronomii. Nominację profesorską uzyskał w 1984 r.

Pełnił funkcję kierownika Zakładu Astrofizyki i Astronomii gwiazdowej Instytutu Astronomicznego UMK, wice dyrektorem i dyrektorem Instytutu Astronomii UMK i kierownikiem Katedry Astronomii Centrum Astronomii UMK. Przez 4 kadencje pełnił funkcję prezesa Polskiego Towarzystwa Astronomicznego. Od 1995 r. jest redaktorem naczelnym, najpierw „Postępów Astronomii”, a od 1999 r. „Uranii-Postępów Astronomii”. Urania, to jedno z najstarszych polskich czasopism popularnonaukowych (wychodzi od 1919 r.). Od 2003 r. jest prezesem Towarzystwa Naukowego w Toruniu. TNT to najstarsza polska organizacja naukowa na Pomorzu.

Międzynarodowa Unia Astronomiczna nadała jego imię (Woszczyk) planetoidzie nr 14382 (znajdującej się w głównym pasie planetoid, między Marsem a Jowiszem).

dodany przez: joachim2

159 KB
16 wrz 10 14:13

640kanibalizm_gwiazd_nasa_cxc_m..png

Na podstawie danych z NASA Chandra X-ray Observatory naukowcy potwierdzili istniejący pogląd o wzajemnym pożeraniu się gwiazd. Uzyskane zdjęcia udowadniają, że gasnące gwiazdy mogą w ten sposób przedłużać swój żywot. - informuje NASA

Astrofizycy zaobserwowali dziwną łunę wokół gwiazdy o nazwie BP Piscium (BP Psc), bardzo podobnej do naszego Słońca. Otaczający ją gazowo pyłowy dysk w niczym nie przypominał tradycyjnych pierścieni, charakterystycznych dla młodych gwiazd i planet. Szczegółowa analiza przyniosła zaskakujące informacje.

BP Psc należy do tak zwanych Czerwonych Olbrzymów, grupy jednych z największych i najstarszych ciał niebieskich. Obecność dysku sprawiała, że dotąd naukowcy błędnie sądzili, że jest to młoda gwiazda. Okazało się jednak, że dysk ten jest pozostałością po innej, młodszej od BP Psc gwiazdy, która została przez nią dosłownie wchłonięta.
Tego typu interakcja, stanowi niejako kanibalizmem wśród gwiazd. Stara, gasnąca gwiazda, ma tylko jedną możliwość uniknięcia śmierci – pochłonięcie młodej gwiazdy i przejęcie jej energii. Gwiazda tracąca swoje nuklearne paliwo rozszerza się i traci swoje zewnętrzne osłony, a docierając w pobliże innych ciał niebieskich wchłania je. Naukowcy spodziewają się, że w niedalekim (z perspektywy Wszechświata mającego 13,4 miliarda lat) Słońce, centralna gwiazda naszego Układu również zacznie się rozszerzać, jej powierzchnia pochłonie Merkurego oraz Wenus i dotrze w okolice Ziemi. Stanie się wówczas kolejnym Czerwonym Olbrzymem, a życie na naszej planecie prawdopodobnie dosięgnie kres.

dodany przez: joachim2

385 KB
16 wrz 10 14:12

kanibalizm_gwiazd_nasa_x-ray..bmp

Obraz uzyskany przez NASA Chandra X-ray Observatory - widmo promieniowania X oraz obraz optyczny (X-ray: NASA/CXC/RIT/J. Kastner et al. Optical: UCO/Lick/STScI/M. Perrin et al)
Obserwacje gwizd w promieniach rentgena zwiększają dokładność pomiaru wieku gwiazd. Dane uzyskane w obserwatorium Chandra, specjalizującym się w analizie promieniowania X, wykazały, że emitowane przez BP Psc promieniowanie jest zbyt niskie, aby należało do młodej gwiazdy, a znacznie bardziej przypomina szybko wirujące Czerwone Olbrzymy Siłą sprawczą ogromnej aktywności magnetycznej pomiędzy starą gwiazdą a młoda, może być bardzo szybkie wirowanie. To ono najprawdopodobniej spowodowało przyciągnięcie młodej gwiazdy i ostatecznie jej pochłonięcie.

„Dla BP Psc był to bardzo energetyzujący posiłek” mówi Rodolfo Montez Jr. z Rochester Institute of Technology, współautor publikacji dotyczącej kanibalizmu BP Psc. „Zjawisko, które zaobserwowaliśmy, wskazuje, że gwiazdy takie jak Słońce mogą funkcjonować miliardy lat. Z tym, że ich eliksirem młodości są planety i gwiazdy, które bezwzględnie pożerają.” Dodaje David Rodriguez z uniwersytetu kalifornijskiego.

Czy kanibalizm wśród gwiazd jest zjawiskiem powszechnym czy sporadycznym wymaga jeszcze wielu obserwacji i badań. Publikacja, która ukazała się w bieżącym numerze Astrophysical Journal Letters, rozpoczyna kolejny etap badań kosmosu, w którym uczestniczyć będą astrofizycy z całego świata. Najważniejszym jego zadaniem będzie określenie przyszłości najbliższej i najważniejszej dla nas gwiazdy - Słońca .

dodany przez: joachim2

120 KB
1 wrz 10 10:18

NASA_7.jpg

Jak powstały pierwsze cząsteczki, z których zbudowane jest nie tylko ludzkie ciało, ale także gwiazdy świecące nad naszymi głowami? Czym tak naprawdę był Wielki Wybuch, który zadecydował o kształcie znanego nam kosmosu na kolejne 13 miliardów lat? Dowiedz się, Jak działa wszechświat? Przeżyj razem z Discovery Science fascynującą podróż do najskrytszych zakątków kosmosu.

Wszechświat to największe naturalne środowisko bytowania człowieka, to nasz Dom. Dla astronomów i fizyków to największe przyrodnicze laboratorium, w którym mamy wszystkie ekstremalne wartości parametrów fizycznych, takich jak odległości, ciśnienia, temperatury, pola magnetyczne, oddziaływania grawitacyjne i inne. Przeżyj razem z Discovery Science fascynującą podróż do najskrytszych zakątków kosmosu. Dowiedz się, Jak działa wszechświat? Jak powstały pierwsze cząsteczki, z których zbudowane jest nie tylko ludzkie ciało, ale także gwiazdy świecące nad naszymi głowami? Czym tak naprawdę był Wielki Wybuch, który zadecydował o kształcie znanego nam kosmosu na kolejne 13 miliardów lat?

dodany przez: joachim2

159 KB
1 wrz 10 10:18

NASA 195.jpg

Discovery Science

Discovery Science prezentuje najciekawsze zagadnienia z dziedziny nauki i technologii. Kanał przybliża największe projekty technologiczne, pokazuje interesujące kierunki badań, bawiąc przy tym widzów ciekawymi gadżetami i nowinkami. Discovery Science przedstawia przełomowe odkrycia i proponuje praktyczne zastosowania najnowszych technologii a wszystko w sposób zrozumiały, przyjazny, a czasami nawet zabawny. Śledząc Discovery Science widzimy, w jaki sposób nauka i technologia wpływają na nasze życie oraz jaką rolę mogą one odegrać w przyszłości. Oferta stacji pomaga widzom znaleźć odpowiedzi na pytania„ co?” „jak?” i „dlaczego?”, rzetelnie przekazując wiedzę. Kanał nadaje 24 godziny na dobę i dostępny jest na polskim rynku od 1999 roku. Oferta programowa stacji zawiera treści poświęcone tematyce ekologii, kataklizmom i największym katastrofom, współczesnej inżynierii i technologii, jak również znane i popularne serie z gatunku pop-science. Discovery Science wzbogaca wiedzę, przykuwa uwagę i bawi. Na kanale znaleźć można takie serie jak m.in. Brainiac, Spojrzenie w przyszłość, Jak to jest zrobione, Ekopolis.

dodany przez: joachim2

86 KB
1 wrz 10 10:18

Misja Cassini - Niezwykłe zdjęcia Tytana.pdf

dodany przez: joachim2

131 KB
1 wrz 10 10:18

kos071.jpg

Współcześni astronomowie są przekonani, że Wszechświat powstał w drodze Wielkiego Wybuchu, który zdarzył się 13,7 miliardów lat temu. Od tego momentu materia Wszechświata rozszerza się i im dalej znajduje się od „początku”, tym szybciej pędzi. Potrafimy już dzisiaj dotrzeć do bardzo wczesnych stadiów życia Wszechświata, zaledwie kilkaset tysięcy lat po Wielkim Wybuchu i do najstarszych galaktyk, oddalonych od nas o ok. 13 mld lat świetlnych. Wyznaczyliśmy już nawet wiek naszej Galaktyki –ma ona już 13,4 mld lat. Wciąż trwają jednak dyskusje na temat tego, jaki kształt ma ten „nasz” Wszechświat? Czy on jest sferyczny jak piłka, czy może płaski jak naleśnik? Ciągle nie wiemy, ile jest w nim materii i ile energii.

Podstawowymi elementami Wszechświata są galaktyki – ich liczbę ocenia się na wiele miliardów. Galaktyki składają się głównie z gwiazd i materii międzygwiazdowej oraz próżni. Wiemy już jak są zbudowane gwiazdy i znamy ich proces życiowy. Gwiazdy są wielkimi kulami gazowymi, składającymi się głównie z wodoru i helu, są to również wytwórnie cięższych pierwiastków, z których zbudowany jest człowiek. Wiemy jak żyje nasze Słońce, i jak funkcjonuje nasz Układ Planetarny. Im więcej jednak wiemy, tym więcej powstaje nowych pytań, niepewności i tajemnic.

dodany przez: joachim2

168 KB
1 wrz 10 10:18

tap-inne051.jpg

dodany przez: joachim2

323 KB
29 lip 10 21:11

10[2].jpg

dodany przez: joachim2

487 KB
15 lip 10 11:39

zdjecie calego wszechswiata..bmp

Trudno sobie wyobrazić cywilizację, która mogąc teoretycznie tworzyć inne Wszechświaty, nie pokusiłaby się, aby w wykorzystać swoją wiedzę w praktyce. Może się więc okazać, że podobny scenariusz jest bardzo częstą i powszechną praktyką. Na przestrzenia miliardów lat, miliony wystarczająco zaawansowanych cywilizacji mogły tworzyć inne Wszechświaty, w których powstawały kolejne cywilizacje, tworzyły kolejne i tak w nieskończoność.

Czy byłaby to odpowiedź na odwieczne pytanie o Stwórcę? Niekonieczne. Pierwszy „oryginalny” Wszechświat też musiał się skądś wziąć.

dodany przez: joachim2

100 KB
15 lip 10 11:34

uklad sloneczny..jpg

dodany przez: joachim2

151 KB
15 lip 10 11:34

sonda Gaia w 2011r...jpg

dodany przez: joachim2

152 KB
15 lip 10 11:34

galaktyka andromedy..jpg

Astronomowie starają się poznać oraz zrozumieć tajemniczy, ale zarazem piękny świat gwiazd i galaktyk. W tym celu budują coraz większe teleskopy i przeróżne aparaty kosmiczne. „Podglądają” i „podsłuchują” ciała niebieskie, mierząc różne parametry promieniowania elektromagnetycznego oraz inne świadectwa „życia” Wszechświata, takie jak promieniowanie kosmiczne (czyli strumienie cząstek elementarnych), czy fale grawitacyjne. Starają się w ten sposób badać Wszechświat we wszystkich jego barwach i wszystkich jego stanach fizycznych. Im większym dysponują teleskopem, tym do słabszych, a więc bardziej odległych sięgają obiektów i więcej widzą w nich szczegółów.

Innymi słowy, im większym teleskopem dysponują astronomowie, tym głębiej sięgają w bezkresne czeluście Wszechświata i poznają Wszechświat w coraz to wcześniejszych stadiach rozwoju. Ponadto, aby zrozumieć odkrywane obiekty i stany fizyczne materii, uczeni muszą rozwijać idee i koncepcje teoretyczne, mówiąc wprost konstruować modele budowy obserwowanych obiektów i zjawisk. Takim modelem teoretycznym, który legł u podstaw współczesnej astronomii, był kopernikowski model otaczającego nas świata, w którym Słońce zajęło należne mu centralne miejsce wśród planet. Późniejsze badania wykazały, że Słońce jest tylko jedną z gwiazd i leży w miejscu niczym nieuprzywilejowanym, daleko od środka naszej Galaktyki.

dodany przez: joachim2

85 KB
15 lip 10 11:34

clashtrzy..jpg

dodany przez: joachim2

121 KB
15 lip 10 11:34

clashsiedem..jpg

dodany przez: joachim2

63 KB
15 lip 10 11:34

clashraz..jpg

dodany przez: joachim2

156 KB
15 lip 10 11:34

clashcztery..jpg

dodany przez: joachim2

43 KB
14 lip 10 0:01

planety wokol obcych slonc.jpeg

dodany przez: joachim2

52 KB
14 lip 10 0:01

planck_opis_640.jpeg

dodany przez: joachim2

15 KB
14 lip 10 0:01

obrbity sa eliptyczne.jpeg

dodany przez: joachim2

« poprzednia strona następna strona »

Dodaj plik

Pobierz folder
Zachomikuj folder

78 plików
27,23 MB

bezpośredni link do folderu

Chomikowe rozmowy

milo25 napisano 17.03.2021 22:39

SZUKASZ BAJKI DLA DZIECI ??? SERDECZNIE ZAPRASZAM😊😊😊 FOLDER BAJKI

Strefa_Usmiechu napisano 6.11.2021 21:50

Dobry Wieczór

Najnowsze Disco Polo LISTOPAD 2021 - sprawdzony świeży UPLOAD

FREE na całego Chomika (co Niedziele o 14:00)

Miłego weekendu Chomiczku :-)

wohiv13241 napisano 19.03.2022 15:37

Super chomik

Tiili napisano 20.05.2022 20:45

Witam, pozdrawiam i zapraszam do mnie Filmy, ciekawe Filmy Dokumentalne, Seriale, TV Show, Książki, Artykuły, Teledyski, Tapety, Emotki i wiele innych. obrazek