DjVuBrowserPlugin.exe

Joyce Carol Oates - Córka grabarza

Schwartzowie, uciekinierzy z faszystowskich Niemiec, osiadają w małym miasteczku w USA. Ojciec, były nauczyciel, jest upokorzony posadą grabarza - jedyną, jaką oferuje mu nowa ojczyzna. Prześladowana przez mieszkańców rodzina emigrantów przeżywa tragedię, w wyniku której Rebecca, córka grabarza, podejmuje zdumiewającą pielgrzymkę do serca Ameryki. Jej odyseję, której przystanki wyznaczają erotyczne ryzyko i odważna autokreacja, wieńczy "amerykański” triumf. "Urodziłaś się tutaj, więc nic ci nie zrobią”, wróżył Schwartz córce... i miał rację.

John Barth - Bakunowy faktor

Amerykańskie "Dzikie Pola" nad Zatoką Chesapeake zaludniają w powieści Bartha piraci i oszuści, księża i prostytutki, Indianie i plantatorzy, poeci i politycy, awanturnicy i emigranci religijni. Na wszystkich patrzymy oczyma samozwańczego poety, Ebenezera Cooke'a, a obyczaje seksualne księżniczki Pocahontas poznajemy, odcyfrowując dziennik kapitana Smitha. Oczom bardziej wyrafinowanego czytelnika nie ujdzie dyskretny pastisz literacki, bogactwo stylów i słownictwa, postmodernistyczna swawola, filozoficzna polemika z mitem nowej Ziemi Obiecanej europejskich emigrantów, mitem początków dziejów i "ojców założycieli".

Arkadij i Gieorgij Wajner - Ewangelia według kata

Wydana w 1991 roku rozrachunkowa "Ewangelia według kata" przynależy do wielkiej literatury rosyjskiej, z językiem - barwnym, plastycznym, żywym - na miarę Gogola i Tołstoja, a równocześnie brutalnym, jak brutalna jest przedstawiona rzeczywistość. To wstrząsająca, do bólu realistyczna "spowiedź" stalinowskiego kata - cynicznego, inteligentnego mordercy-filozofa, który relację z kazamat Łubianki przeplata cytatami z największych myślicieli. Są tu sceny niesamowite: sekcja zwłok Stalina, kiedy struchlali anatomowie boją się użyć skalpela, czy przesłuchania lekarzy Żydów oskarżonych o wytrucie kremlowskiej czołówki. Defiluje przed nami cała dzika Ruś ze swoją tatarską przeszłością i cuchnącą wódką i "odekołonem" teraźniejszością - nieludzkimi czasami, w których - żeby przeżyć - trzeba zapomnieć o swoim człowieczeństwie.

Michał Bułhakow - Niezwykłe przygody doktora. Proza autobiograficzna

Niezwykłe przygody doktora i wczesne nowele są przesycone autobiografizmem. To nie tylko proza fabularna osnuta na przeżyciach z lat dziesiątych i początku dwudziestych , gdy Bułhakow praktykował jako lekarz w Kijowie i na prowincji , podczas wojny domowej walczył w szeregach białej armii, debiutował jako pisarz , zmagał się z wyniszczającym go nałogiem morfinizmu , drwił z absurdów sowieckiej rzeczywistości. To także felietony i dzienniki z lat 1922-1925: Pod jarzmem , Listy do władz, uwidaczniające bezsilne próby twórcy, by wydostać się spod presji reżimu oraz Zapiski nieboszczyka - jedno z wielu dzieł odzwierciedlających bułhakowowską fascynację teatrem.

Graham Swift - Ostatnia kolejka

W podlondyńskim pubie spotykają się przyjaciele zmarłego Jacka Doddsa, po czym wyruszają w drogę, by wypełnić jego ostatnią wolę - wsypać jego prochy do morza. Autor z prawdziwym mistrzostwem kreśli portrety psychologiczne postaci. Niejasne zrazu wątki stopniowo się klarują; zagmatwana przeszłość jednostek układa się w historię trudnej przyjaźni grupy ludzi. Rozsypując prochy Jacka, bohaterowie powieści uświadamiają sobie nie tylko kruchość i nieuchronny kres ludzkiego życia, ale i to, że należy ono do tych, którzy po nas pozostają.