Ouran High School Host Club

Oto prywatna szkoła średnia Ouran – miejsce, gdzie uczęszcza progenitura możnych tego świata, a przynajmniej Japonii. Ale jest jeden wyjątek, który nazywa się Haruhi Fujioka. Haruhi nie ma absolutnie nic wspólnego z „bogatymi smarkaczami”, a stypendium w szkole Ouran zostało zdobyte dzięki ciężkiej pracy i doskonale zdanym egzaminom. Najprawdopodobniej wszystko potoczyłoby się zwykłym trybem – Haruhi zdaje egzaminy wstępne, Haruhi trzyma się na uboczu szkolnego życia i szkolnych wydarzeń, Haruhi dzięki wytężonej pracy kończy elitarną szkołę… Tak by się pewnie stało, gdyby pewnego pięknego dnia jedynym spokojnym miejscem, gdzie można by się pouczyć bez marudzących nad głową współuczniów, nie była zamknięta zwykle trzecia sala muzyczna. Niestety, na nieszczęście (a może na szczęście) drzwi okazały się otwarte. A wewnątrz zaszło coś, co diametralnie zmieniło życie kilku osób…

Ouran Koukou Host Club na pierwszy rzut oka wygląda jak kolejna komediowa szkolna seria shoujo. Mamy bowiem grupę chłopaków (przystojni, młodzi, inteligentni, utalentowani), którzy postawili sobie za cel „umilanie szkolnego życia wszystkim pięknym dziewczętom, które znajdują się wokół nich”. Należą do najbogatszych rodzin w kraju, nie mają w związku z tym żadnych zmartwień, a na dźwięk nazwiska przynajmniej dwóch z nich drżą najtwardsi wojownicy. Sama szkoła natomiast, oprócz oczywiście nauki, zaspokaja wszystkie zachcianki uczęszczających do niej uczniów – od zaopatrzonej w wykwintne dania stołówki, poprzez wszelakie szkolne imprezy kulturalno­‑rozrywkowe, po rozwijanie własnych zainteresowań w klubach tematycznych.

Właśnie taki klub założył jeden z uczniów, Tamaki Suou. Konkretnie: Klub Towarzyski Szkoły Ouran, w którym dziewczęta w towarzystwie kilku przystojnych kolegów mogą miło spędzić czas na herbatce. Oraz powzdychać do wspomnianych powyżej panów, prezentujących, jak na przyzwoity fanserwis przystało, praktycznie wszystkie typy bishounenów. A że zazwyczaj panie wzdychają do określonych typów męskiej urody, każdy z panów w klubie posiada odpowiednią specjalizację. Mamy więc tu założyciela klubu i jednocześnie jego prezesa, „Księcia z Bajki na Białym Rumaku”, Tamakiego Suou, którego komplementy powodują, że panny mdleją z zachwytu. Wiceprezesem klubu jest niejaki Kyouya Ootori, Szara Eminencja, z nieodłącznym laptopem lub notatnikiem, odpowiedzialny za promocję, zarządzanie i organizację wszelkiego rodzaju klubowych wydarzeń. Do klubu należą także dwaj trzecioklasiści: uwielbiający słodycze Mitsukuni „Honey” Haninozuka, błękitnooki i blondwłosy aniołek, budzący w garnących się do niego paniach instynkty „poniekąd” macierzyńskie, oraz towarzyszący mu jak cień małomówny olbrzym Takashi Morinozuka. Para ta może na pierwszy rzut oka sprawiać dziwne wrażenie, zwłaszcza, że Mori często służy Honey'owi jak podpora, ewentualnie słupek do wspinaczki, lub do przytulania się ku uciesze żeńskiej widowni. Praktycznie typowy związek seme – shota, tak uwielbiany przez niektóre panie. No dobrze, a co z tymi, które preferują „zakazane” typy miłości? Dla ich oczu przeznaczone są pokazowe występy pt. „Miłość braci Hitachiin” w wykonaniu bliźniaków Hikaru i Kaoru. Przecież trzeba wyjść naprzeciw oczekiwaniom gości, prawda? A że jednocześnie dla obu panów inscenizowanie tego typu scenek to chleb powszedni i wyśmienita zabawa? To tym lepiej.

Do kompletu brakuje nam jedynie głównej bohaterki,Haruhi (bo właśnie o niej tutaj mowa) jest najprawdopodobniej jedną z najbardziej udanych postaci dziewczęcych, jakie możemy znaleźć w produkcjach ostatnich lat. Twardo stąpająca po ziemi, racjonalna, sarkastyczna i, o dziwo, zachowująca się normalnie w towarzystwie całego stada przystojniaków, nie popadająca przy tym w egzaltację i nie miotająca się w wielokącie uczuciowym.

Avatary	Galeria	Postacie z anime

• Pobierz folder
• Zachomikuj folder