Tonowari

...Ranek dziś mrozem już nie dygocze, niebo zakryte kudłatą rzęsą...Przyjdź do mnie wiosno, dniom przydaj złoceń, niechaj w kałużach smutki ugrzęzną. Dłużej nie zniosę z tobą rozłąki, ozdób kolorem szare ulice, rozwiej nostalgię, wykiełkuj słońcem, z zimowym czasem dokończ rozliczeń... Na nagich drzewach rozwieszaj liście, pąki śnieżyczek pokaż mi w trawie, radością rozpal skowronków przyśpiew, pogodnych myśli w duszę mi nawiej.. I seledynem wykończ krajobraz, różanych świtów rozściel aksamit, marzeniem zatańcz w kwietnych rapsodiach, by ton zimowy na dobre zamilkł... pozdrawiam najcieplej KAZIU

Uzależniłam się od spokoju, od wolności, od radości. Od przebywania we własnym towarzystwie i od tego, że nie muszę już nikomu niczego tłumaczyć, Uzależniłam się od bycia szczęśliwą bez kogoś lub z kimś albo pomimo kogoś. Uzależniłam się, dając sobie czas i przestrzeń, której pragnęłam dla siebie. Uzależniłam się od błyszczenia własnym światłem, od wybierania najpierw siebie. Nauczyłam się cieszyć deszczowymi dniami, tak samo jak i słonecznymi. Nauczyłam się zapominać o kalendarzu i uwierzyłam, że zawsze jest niedziela. Nauczyłam się kochać siebie i zapewniać stale o miłości do siebie, uśmiechać się i dziękować za wszystko. Zrozumiałam, że miłość do siebie to nie myślenie, że jesteś idealna, czy wiara w to, że jesteś fizycznie piękna, to nie próżność. Miłość do siebie jest wtedy, gdy rozpoznajesz prawdę. Kiedy rozpoznajesz swoje braki, ograniczenia, wady i akceptujesz siebie, kochasz siebie i jesteś szczęśliwa mimo wszystko. I od tego wszystkiego uzależniłam się stopniowo. 

Cudownego dnia KAZICZKU ‪‪‬​❤︎  Otwórzmy się na miłość do siebie..