Kasia-Nati

Moja kochana Córeczko, Synku 💗

Ty byłeś pierwszym. Pierwszym, którego tuliłam w ramionach z niepewnością, ale też z miłością, jakiej nigdy wcześniej nie znałam. Byłeś tym, z którym dorastałam — nie tylko jako mama, ale jako człowiek.Uczyłam się wszystkiego przy Tobie: jak kochać bez granic, jak się nie poddawać, jak wstawać po każdej porażce. Widziałeś mnie w chwilach słabości, kiedy nie wiedziałam, czy robię wszystko dobrze. Czasem to Ty byłeś moim oparciem — maleńkim ramieniem, które nieświadomie dźwigało moje zmęczenie i wątpliwości. Wszystko, czego się uczyłam, uczyłam się z Tobą i dla Ciebie. To nie zawsze było idealne. Czasem pewnie bolało. Czasem popełniałam błędy. Ale zawsze dawałam z siebie wszystko, co potrafiłam — i całą siebie Tobie. To Ty nauczyłeś mnie, czym jest prawdziwa miłość. Bezwarunkowa. Cicha. Głęboka. Dziś patrzę na Ciebie z dumą i wzruszeniem. I mam nadzieję, że gdy spojrzysz wstecz na te nasze wspólne początki, zobaczysz nie tylko chaos i potknięcia, ale też kobietę, która Cię kochała od pierwszego oddechu i nigdy nie przestała. Jestem nieskończenie dumna z tego, że mogę być Twoją mamą. I mam nadzieję, że Ty też jesteś dumny/dumna, że jesteś moim dzieckiem.

Z miłością Mama 💗

Zabierz mnie
do krainy wiecznych marzeń
gdzie sny bawią się kolorami…..
Tęcza oddaje swój uśmiech……
Szczęście
składa delikatne pocałunki
na białych stokrotkach
błyszczących kroplami rosy……
Miłość
owinęła się obłoczkami
patrząc
błękitnymi oczami,
w których odbija się czułość
a tęsknota maluje obraz-
Twoim sercem…

Zadziwiające ile złego może pomieścić człowiek. Ile czarnych dziur, spalonych mostów, kiepskich dróg i ślepych uliczek. Zadziwiające ile razy można się potknąć, upaść. Ile razy tarzać w kałuży własnych słabości, obietnic bez pokrycia, rozczarowań. Zadziwiające ile łez można wypłakać i nocy nie przespać. Ile razy można oberwać po tyłku, po duszy, po sercu. Ile razy można zrobić z siebie ślepca albo błazna. Zadziwiające ile razy można stać nad przepaścią złudzeń. Ile przetrwać burz, końców świata i przykrych słów. Zadziwiające ile razy można się pomylić, źle skręcić, wybrać nie te drzwi. Ile szans przegapić, przemilczeć, przeczekać. Ile ponieść strat. W ludziach. Zadziwiające, że tak dużo złego można w sobie zmieścić a mimo to nadal się uśmiechać. Nocami marzyć a za dnia próbować sklejać poniszczone skrzydła, by kiedyś dotrzeć w miejsce, do którego ciągle wyrywało się głupie serce.

Jesteś blisko chociaż nie dostrzegają Cię moje oczy a uszy nie słyszą!
Jesteś z bezgłośnych, najgłośniejszą ciszą, której akordy na pięciolinii mego bycia wiszą……
Z najodleglejszych kroków najbliższą obecnością pośród mego bycia mroków…..
Z najciemniejszych przestrzeni najjaśniejszym światłem wśród mego bycia cieni…..
Jesteś blisko, w każdej myśli,w każdym oddechu PRZYJACIELU!

Nie ma plików w tym folderze