-
4 -
146 -
293 -
14
11236 plików
6405,92 GB
Ostatnio pobierane pliki
- sortuj według:
Gorzka powieść z życia warszawskich salonów epoki komunizmu. Ile ówczesnych znakomitości mogło rozpoznać się wśród bohaterów tej zatrzymanej przez cenzurę książki?
Wielowątkowa powieść kryminalna Leopolda Tyrmanda, której akcja toczy się na początku lat 50. XX wieku w Warszawie - wielu punktach charakterystycznych dla powojennego życia miasta.
„Tyrmand warszawski” to zbiór felietonów Leopolda Tyrmanda o Warszawie. Teksty te nigdy dotąd nie były wydane w formie książkowej. Autor drukował je głównie w „Stolicy”, ale także w „Tygodniku Powszechnym”.
Powieść skrojona po mistrzowsku. Wartka, choć kameralna akcja, błyskotliwe dialogi, barwne niejednoznaczne postacie. A wszystko rozgrywa się na tle malowniczego portowego miasteczka, Darłowa, zanurzonego w powojennej atmosferze niepewności i strachu w obliczu nowej władzy, likwidującej krok po kroku prywatną własność. W centrum zaś dwoje bohaterów przypadkowo zainteresowanych tym samym zaginionym dziełem sztuki: tryptykiem Eryka Pomorskiego.Ona – historyk sztuki z Warszawy, on – człowiek bez imienia, zwany Nowakiem, właściwie znikąd, dziennikarz, myślący o ucieczce z komunistycznego kraju i potajemnym wywiezieniu obrazu. Miłość komplikuje wszystko, tym bardziej, że chwilami można odnieść wrażenie, iż cicha zawzięta rywalizacja między zakochanymi zniweczy ledwo rodzące się uczucie.Tyrmand stworzył bohaterów, których przeżycia budzą u czytelników rosnące z kartki na kartkę pragnienie – aby im się powiodło, aby potrafili przełamać wszelkie bariery, a kapryśny los nie pokrzyżował ich planów…
"Pokój ludziom dobrej woli..." to zbiór nigdy dotąd nie publikowanych w formie książkowej tekstów Leopolda Tyrmanda drukowanych w latach 1946 - 1963 w prasie polskiej. W Przekroju ("Pokój ludziom dobrej woli..." oraz "Ziutek nie chce spekulować"), Tygodniku Powszechnym ("Zatoka dobrych kąpieli" oraz "Żegluga na jachcie - Cudowne zmęczenie Nr 3"), a także w Dziś i jutro ("Błyskawicę słychać w Olsofiordzie"), Przeglądzie kulturalnym ("Kolacja") czy Dialogu (projekt scenariusza "Niebo"). Opowiadania, jak większość prozy Tyrmanda, można odczytywać jako zbeletryzowane fragmenty jego biografii. W pierwszym okresie, po powrocie do Polski, pisarz wracał do swoich przeżyć wojennych. Potem coraz bardziej angażował się w otaczającą go rzeczywistość. Wraz z tą zmianą odchodził od formy realistycznej na rzecz pastiszu i pure nonsense'u. Ale niezależnie jaki temat obierał, zawsze było to pisanie wbrew regułom. Może dlatego do dziś tak znakomicie się go czyta.
Komplet opowiadań Leopolda Tyrmanda.
Tytułowy bohater prozy Leopolda Tyrmanda jest 23-letnim kelnerem pracującym w 1943 roku hotelu we Frankfurcie nad Menem. W hotelu, oprócz Polaka Filipa, pracowali także Francuzi, Włoch, Holender, Belg, Czech i Niemcy za młodzi by iść na front. Obsługiwanie gości tego wytwornego hotelu to sposób na przetrwanie tych młodych ludzi. nie brakuje im jedzenia, dobrych alkoholi, papierosów, mają czas na odpoczynek, żyją jakby wojny nie było, choć to wojna sprawiła, że muszą wykonywać pracę której nienawidzą. Stąd walczą z hitlerowcami w osobliwy sposób: rozkochują w sobie niemieckie dziewczyny, plują do kawy dyrekcji, robią przekręty na kartkach żywnościowych.
W książce tej jest wszystko, czego można chcieć się dowiedzieć o życiu w socjalizmie. Oczywiście życiu inteligenta. A szczególnie inteligenta Warszawiaka. Na kartach „Dziennika 1954” spotkamy Herberta, Jasienicę, Kisiela, Turowicza, by wspomnieć tylko tych, których wspominać warto. Poznajemy też prozę i poezję bytowania młodego pisarza, świetnego obserwatora, znakomitego stylisty, którego wkrótce pozbyto się z Polski na stałe.
"Ta książka nie ma pretensji naukowych, ani publicystycznych, ani dziennikarskich. Ma pretensje literackie. Mimo to nie jest ani beletrystyką, ani literackim esejem. Jest ona pamfletem na komunizm, zamierzonym przejaskrawieniem istniejącej rzeczywistości.Uważam komunizm za najgorszą plagę jaka spotkała ludzkość i żywię głęboką nadzieję, że książka ta odzwierciedla moje uczucia w odpowiednim stopniu. Czy znaczy to, że pamflet wykrzywia prawdę? Ani trochę. Komunizm jest zjawiskiem, wobec którego obiektywizm, jako metoda wyjaśniająca, jest śmieszny w swej nieporadności. Uważam, że pamflet jest jedyną — przynajmniej na razie — metodą prawidłowego wyjaśniania komunizmu. Moim zdaniem, książka moja jest prawdziwsza od setek obiektywnych rozpraw i pewny jestem, że miliony ludzi zgodzą się ze mną.Życie w komunizmie jest piekłem, ale nie dla wszystkich. Jest piekłem dla ludzi dobrej woli. Dla uczciwych. Dla rozsądnych. Dla chcących pracować z pożytkiem dla siebie i dla innych. Dla przedsiębiorczych. Dla tych, którzy chcą coś zrobić lepiej, wydajniej, ładniej. Dla tych, którzy chcą rozwijać, wzbogacać, pomnażać. Dla wrażliwych. Dla prostolinijnych i skromnych. Natomiast dobrze prosperują w komunizmie głupcy nie dostrzegający własnej marności i śmieszności. Doskonale powodzi się służalcom, oportunistom i konformistom; wiedzie im się tym lepiej, że mogą nie robić nic, albowiem i tak nie sądzą, że należy coś robić w zamian za serwilizm — czują się zwolnieni z wszelkiej odpowiedzialności co wzmaga ich znakomite samopoczucie." Leopold Tyrmand
Atrakcyjna, zadowolona z życia doskonale opłacanej sekretarki Justyna żyje od wypłaty do wypłaty – planując między tymi datami wizyty w luksusowych perfumeriach, ekskluzywnych butikach i u najlepszego fryzjera w mieście. Jej życie wydaje się być piękne i beztroskie – ukochany mężczyzna nie oczekuje objęcia przez nią roli pani domu, dzieciom niczego nie brakuje. Dopiero gdy zupełnie nieoczekiwanie, z dnia na dzień traci pracę, jej życie zmienia się diametralnie. Justyna skonfrontowana z innymi niż skuteczne zapobieganie zmarszczkom problemami, próbuje na nowo ułożyć życie sobie, dzieciom oraz – ukochanemu, który niespodziewanie pokazuje swoje prawdziwe oblicze.
5.0 1 głos
Szokująco mroczna i uzależniająca. Fascynujący nowy thriller psychologiczny Harriet Tyce, autorki światowego bestsellera „Krwawa pomarańcza”.
Alison ma wszystko: kochającego męża, córkę i kwitnącą karierę – właśnie będzie po raz pierwszy bronić mordercy. Dlaczego więc zaryzykuje wszystko dla kogoś, kto nie okazuje jej grama szacunku? Ktoś zna sekret Alison. Ktoś, kto chce, aby zapłaciła za swoje czyny i kto nie spocznie, dopóki nie zrujnuje jej życia.
Statek kosmiczny Zorza Polarna od ponad stu lat znajduje się w drodze na planetę Gemina – bliźniaczą siostrę Ziemi. Rosalita, siedemnastolatka z Republiki Terra, wiedzie zwykłe, nudne życie, aż do momentu, gdy los stawia przed nią okazję nie do odrzucenia: dzięki zdobyciu stypendium naukowego w tonącej w przepychu Złotej Republice młoda Terranka otrzymuje szansę na lepszy los. Początki nie są łatwe, jednak gdy wszystko zaczyna się układać, to, co wkrótce ma nadejść, zmieni jej życie o 180 stopni.
Bywa, że jedno błahe wydarzenie potrafi zaważyć na całym życiu – zmienić wszystko na dobre lub na złe. Ale czy na pewno? Może determinacja i upór czasem wystarczą, by pokonać przeszkody na pierwszy rzut oka niemożliwe do sforsowania?
Kontynuacja losów bohaterów "Kropli życia".
Wioletta pracuje jako kelnerka w Lunie, pubie tłumnie odwiedzanym przez istoty nadprzyrodzone, bezwstydnie kradnące wszystko, co się da i pod byle pretekstem wszczynające bójki. Pewnego dnia w wyniku niefortunnego zbiegu okoliczności wchodzi w posiadanie eliksiru należącego do wpływowej wampirzycy, hrabiny Kraus. Kierowana ciekawością, postanawia go wypróbować i w efekcie następnego ranka budzi się z potwornym bólem głowy i amnezją, ale za to bez bezcennej fiolki. Wiedząc, że prędzej czy później dołączy do grona podejrzanych, dziewczyna rozpoczyna wyścig z czasem. Po drodze przyjdzie jej stawić czoła nie tylko wampirzym klikom, niesfornym klientom pubu i skrzyżowaniu psa z krokodylem, ale także, co gorsza, próbującej za wszelką cenę wyswatać ją mamie.
Od huku pocisków drżą położone wśród gór wioski. To tam mieszkają one – niezłomne kobiety, do których o pomoc zwraca się dowództwo włoskich wojsk. Część z nich to jeszcze dzieci, część już staruszki, wszystkie jednak co rano w wojskowych magazynach pakują do koszy prowiant, leki i amunicję i ruszają ścieżkami ku górskim szczytom, które pokonać umieją tylko one. Wojna odebrała im wszystko łącznie z przyszłością, tłamsząc je w teraźniejszości przesyconej ubóstwem i trwogą. Lecz mimo niebezpieczeństw czających się na każdym kroku, mimo białych diabłów – strzelców wyborowych armii wroga – którzy trzymają je na muszce, one wspinają się godzinami, brodząc w śniegu, by wesprzeć walczących żołnierzy. To Tragarki, które w piekle alpejskiego frontu dźwigają nie tylko życie.
Evelyn Hardcastle będzie umierać każdego dnia, aż do momentu, gdy ktoś odkryje, kim jest jej zabójcą.
Nikomu nie żal pięknych kobiet
Nie jest to zwykła biografia, a może nawet nie jest nią w ogóle. W tej złej historii dobrze opowiedzianej, jak pisała o swoim życiu Agnieszka Osiecka, jestem tylko przewodnikiem po miejscach, które uznałam za znaczące. Wysłuchałam rozmów Agnieszki samej z sobą i starałam się słowem wyreżyserować spektakl z zapisanego życia, bo jak mówiła, wszystko, co piszę, jest o mnie. Rozmawiałam też z wieloma jej przyjaciółmi, bez pomocy których ta książka nie mogłaby powstać. Dzięki Agacie Passent, która umożliwiła mi zapoznanie się ze złożonym w depozycie Muzeum Literatury archiwum matki, mogę przedstawić czytelnikom fragmenty niepublikowanych dotąd pamiętników, listów zapisków, piosenek i wierszy. To, co napisała Agnieszka Osiecka, jest w tej książce najważniejsze.
Członkowie wyprawy gwiezdnej zostają wybudzeni ze snu przez "Awatara" - superkomputer, który na podstawie analizy milionów możliwości (wraz z rozwojem scenariuszy ich konsekwencji), uznał, że statek ulegnie niebawem nieuchronnej katastrofie. Skonsternowana załoga uświadamia sobie, że pobudka miała na celu jedynie zapewnienie im "świadomej śmierci". Wszystko wskazuje na to, że wydarzenia, które nastąpią za chwilę, będą okrutne i bolesne. Na przekór niedającym nadziei analizom komputera ludzie próbują odwrócić bieg wydarzeń.
Finlandia, zapomniane miasteczko gdzieś w głębi kraju. Wydawać by się mogło, że nic nie może zakłócić spokoju jego mieszkańców – życie biegnie tu beztrosko i stosunkowo przewidywalnie. Wszystko wywraca się do góry nogami, kiedy w jego okolicach niespodziewanie spada… wielki meteoryt. Sumka, jaką można zgarnąć za jego sprzedaż, przekracza najśmielsze oczekiwania mieszkańców. Przy pomyślnych wiatrach mogliby bowiem otrzymać za niego nawet kilka milionów euro. Postanawiają pilnować go dzień i noc, aby nikt inny nie wpadł na pomysł wzbogacenia się na meteorycie. Niestety, okazuje się to trudniejsze, niż początkowo można było to przypuszczać, i podczas warty lokalnego pastora, Joeala Huhta, dochodzi do włamania na teren miejsca, gdzie uderzył meteoryt.
-
0 -
0 -
0 -
0
97 plików
65,13 GB
Chomikowe rozmowy
Pokaż wszystkie
Pokaż ostatnie
Barnaba1954 napisano 7.05.2026 16:32
WITAM SERDECZNIE.
Marzenia są piękne, choć to tylko marzenia. Kwitną radością są duszy ukojeniem, nawet gdy nierealne dodają siły życiu, wtedy myśli znikają czarne a radość wychodzi z ukrycia. Żyjemy marzeniami bo ich potrzebujemy, serce nimi zapełniamy bo wszyscy je kochamy. Są pięknie uskrzydlone czarem miłości zaszczepione. Pozostaną na zawsze miłości towarzyszką, choć tak niewielką to jednak osłodą. Marzenia się nie starzeją, młodości nie tracą. Bywają ulotne nawet niezniszczalne. Są nadzieją dla wszystkich na życie realne....
