-
4 -
146 -
292 -
14
11528 plików
6566 GB
Ostatnio pobierane pliki
- sortuj według:
Trwało to zaledwie kilka sekund. Kiedy stojąca przed kominkiem w swoim salonie Anke Evertz nagle zamieniła się w żywą pochodnię, na ratunek było już za późno. Choć brzmi to dziwnie, ze spokojem zaakceptowała myśl, że umiera. Z oparzeniami trzeciego stopnia została przewieziona do kliniki. Przez dziewięć dni leżała w śpiączce, a rodzina i lekarze przygotowywali się na najgorsze. Nie mogli przeczuwać, że Anke odbywa właśnie podróż życia. Opuściła swoje ciało i – prowadzona przez świetlistą obecność, którą dziś nazywa swoim nauczycielem – udała się do światów duchowych. Uwolniona od ziemskiej powłoki mogła przyjrzeć się swojemu życiu, uświadomić sobie znaczenie prawdziwej miłości i zanurzyć się w źródle stworzenia. Ze wszystkich cudów, jakich doświadczyła w ciągu tych dziewięciu dni, za największy uznała odkrycie niezwykłości swojego fizycznego ciała, które dotąd traktowała dość obojętnie.
Żywe i niezwykle poruszające świadectwo heroizmu człowieka, który jako lekarz, pedagog i pisarz w pełni poświęcił się dzieciom.
„Czy byłabym szczęśliwsza, mając inne życie?” – zdaje się stale pytać Ernaux, prowadząc nas przez kolejne dekady swej biografii, które w mistrzowskim laboratorium jej prozy stają się zarazem biografią całego pokolenia. Od czasów niedostatku po lata kapitalistycznego przesytu. Od powojennej młodości, kiedy rytm życia w małym normandzkim miasteczku wyznaczały święta religijne, po dorosłość, kiedy z religijną gorliwością czytało się Simone de Beauvoir. Od wstydu wychowania w robotniczej rodzinie po wstydliwe przyjemności klasy średniej. A wszystko to na tle wielkiej historii, której motywem przewodnim było wyzwolenie. Wyzwolenie polityczne, wyzwolenie seksualne, wyzwolenie z klasowych ograniczeń. Ernaux mierzy się z zagadnieniami rewolucji obyczajowej, postępującego konsumpcjonizmu i sekularyzacji, przywołuje przełomowe momenty dla historii Francji i Europy. „Chciałabym te liczne obrazy siebie, rozdzielone, niezsynchronizowane, połączyć nicią opowieści o swojej egzystencji od narodzin w czasie II wojny światowej aż do dzisiaj. O istnieniu poszczególnym, lecz jednocześnie wtopionym w historię pokolenia”.
Czy da się uciec od swojego pochodzenia? Jak pragnienie awansu społecznego wpływa na kolejne pokolenia? I czy nasze życie mogą kształtować ci, którzy odeszli, zanim się urodziliśmy?
Biały to pierwsza niebeletrystyczna książka Ellisa, tak samo jednak jak jego wcześniejsze powieści przepełniona wściekłością i gniewem. Tym razem gniew skierowany jest przeciwko poprawności politycznej i hipokryzji amerykańskiej lewicy. Żeby nie było zbyt łatwo, obrywają tu niemal wszyscy: pisarze, aktorzy, elity, aktywiści, czytelnicy, politycy - lista jest długa. Wątki autobiograficzne uwiarygadniają tę tyradę: Ellis poznał zepsucie elit od podszewki, dzięki czemu może pozwolić sobie na cyniczny czarny humor.
Włamanie do Warsztatów Doświadczalnych Zakładu Paliw Stałych przy Politechnice Warszawskiej przeszło bez większego echa. Tymczasem do kapitana Milicji Obywatelskiej, Janusza Naciejewskiego, telefonuje sam złodziej i opowiada o zleceniu złożonym przez eleganckiego mężczyznę. Zadaniem przestępcy było zabranie żółtej koperty z kasy ośrodka badawczego, gdzie wdrażana jest koncepcja produkcji paliwa rakietowego. Istnieje podejrzenie, że zleceniodawcą są służby wywiadowcze państw zachodnich.
Dziennikarz szuka tematu na reportaż w małym miasteczku nieopodal Ełku. Spotyka tam komendanta miejscowego posterunku Milicji Obywatelskiej. Sympatyczny mężczyzna wręcza mu swój pamiętnik, w którym opisał swoje początki na komendzie i zagadkę kryminalną, którą musiał tu rozwikłać. Dla Henryka Gawrysia oddelegowanie na prowincję po zakończeniu szkoły oficerskiej było zaprzepaszczeniem młodzieńczych marzeń. Trafił do miejscowości, gdzie dyrektor fabryki Elektron "pilnuje lepiej niż milicja". Mimo że Adam Sodyr trzęsie okolicą, ktoś próbuje go zabić. Młody oficer musi odkryć, kto za tym stoi.
Dla pracowników warszawskiego salonu jubilerskiego to miał być zwykły letni poranek. Jednak mimo usilnego dobijania się do drzwi zakładu nikt im nie otworzył. Wezwana milicja znalazła w środku kilka trupów i ustaliła znikniecie asortymentu o wartości 2 milionów złotych. Do śledztwa przystępuje kapitan Tokarski. Szybko odkrywa, że liczne tropy wzajemnie się wykluczają i rozwiązanie sprawy nie będzie tak proste, jak mogłoby się wydawać.
Wrocław, lata 60. XX wieku. Robotnicy rozbierający szczątki kamienicy natrafiają na ludzkie zwłoki z odciętymi palcami u obu rąk. Początkowo wydaje się, że to upiorna pozostałość po wojnie. W miarę postępów śledztwa prowadzonego przez milicjantów i Zakład Kryminalistyki okazuje się jednak, że trup ma nie więcej niż 4 lata. Niewielka powieść opisuje praktyki śledcze ówczesnej Milicji Obywatelskiej.
Współczesny polski turysta zgłębia historię budowy piramidy faraona Chufu. Jak to możliwe, że mimo prowadzonych w latach 60. przez amerykańskich naukowców prześwietleń budynku, wciąż nie odnaleziono komory grobowej i sarkofagu faraona? Oprócz wątku sensacyjnego, powieść zawiera wiele informacji dotyczących historii starożytnego Egiptu oraz odnośniki do innych publikacji na ten temat.
Gdy pani Maria Bolecka wracała tego pochmurnego dnia z pracy do mieszkania przy ul. Mokotowskiej, sądziła, że jej największym zmartwieniem będzie opadająca pończocha. Gdy kobieta weszła do bramy, by poprawić garderobę, tuż przed nią na ulicy zatrzymał się samochód. Z auta wysiadł łysiejący mężczyzna w brązowym garniturze. Obok niego pojawił się jegomość w jasnym płaszczu i szarej czapce i zadał pierwszemu potężny cios w głowę, po czym uciekł. Kapitan Janusz Tokarski rozpoczyna śledztwo, bazując na zeznaniach pani Marii.
To nie była spokojna przejażdżka. Podczas podróży pociągiem na trasie Warszawa-Katowice major Wyganowicz przypadkiem podsłuchuje, jak dwóch tajemniczych mężczyzna umawia się na spotkanie w budapesztańskiej restauracji. Kiedy po ich spotkaniu znajduje notatkę z podanymi szczegółami, nie waha się - mimo sprzeciwu zwierzchników - zmienić celu swojej podróży. Na miejscu odkrywa działalność grupy, która próbuje wykraść polską myśl technologiczną. Przestępcy szybko orientują się, że ktoś ich śledzi, i robią wszystko, by pozbyć się niewygodnego świadka. Wyganowicz próbuje ujść z życiem i rozbić szajkę, a przy okazji smakuje węgierskiej kuchni i wdaje się w płomienny romans.
Anton Miller nie ma w życiu lekko. Od siedemnastego roku życia, gdy uciekł z domu, toczy nierówną walkę ze światem o pieniądze i uznanie. Jako żołnierz Legii Cudzoziemskiej stacjonował w Wietnamie i Algierii, był biznesmanem w Zurychu i przemytnikiem papierosów do Włoch oraz alkoholu do Szwecji. Przyjazd do Kapsztadu to dla dojrzałego mężczyzny ostatnia szansa na sukces. Miller próbuje zbić fortunę na pokładach rudy wolframowej. Wszystko, co ma do dyspozycji, to nieprzeciętna pamięć, błyskotliwy intelekt oraz onieśmielająca elegancja.
Grupa znajomych spotyka się przy brydżu. Niewinna rozrywka ma tragiczny finał - jeden z graczy umiera. Wezwana na miejsce Milicja ma ustalić, czy to efekt nieszczęśliwego wypadku czy morderstwo z zimną krwią. W toku śledztwa okazuje się, że każdy uczestnik gry miałby powód, by zabić swojego towarzysza zza stołu.
Do słynnej moskiewskiej galerii Tretiakowskiej przybywa zdolny malarz, który pracuje nad kopiami obrazów Chagalla. Po ukończeniu dzieła malarz znika, a wiszące w ramach obrazy okazują się falsyfikatami. Niedługo później odnalezione zostaje ciało mistrza pędzla. Rosyjska milicja rusza w pościg za zabójcą malarza. W trakcie śledztwa inspektor Karsawin przemierzy kraje bloku wschodniego (Rosję, Polskę, Czechosłowację, Węgry) i nie pozostanie obojętny wobec uroku panny Zosi.
W listopadowy deszczowy wieczór sierżant Stefan Kalisiak wydaje ostatnie dyspozycje pracownikom komisariatu i wychodzi do domu. Noc na warszawskich Bielanach upływa spokojnie, w każdym razie patrole nie notują żadnych wykroczeń. Wtem nad ranem na posterunek wpada przerażona kobieta - na jej posesji, przy żywopłocie leży ciało mężczyzny w milicyjnym płaszczu. Na miejscu potwierdzają się najgorsze przypuszczenia - to sierżant Kalisiak, nieżywy, bez broni. Rozpoczynają się gorączkowe poszukiwania sprawców zbrodni i kradzieży.
Na dancingu w nadmorskim kurorcie pojawia się atrakcyjna blondynka. W tym samym miejscu odpoczywa sześciu funkcjonariuszy milicji. Kobieta zwraca ich uwagę, robią zakład o to, skąd pochodzi i jaki jest prawdziwy kolor jej włosów. Odpowiedzi na nurtujące pytania udaje się zdobyć na gruncie prywatnym. Wieczór kończy się alkoholową ucztą. Jak się później okazuje - to był ostatni raz, kiedy kobietę widziano żywą. Nad brzegiem Bałtyku odnajdują się jej rzeczy, ale nie ma śladu ciała. Może porwał ją sztorm, a może ktoś dopuścił się na niej przestępstwa?
Zima w pełni, ciemne, śnieżne popołudnie. Ludzie wracający z pracy dostrzegają po drodze leżącą postać przysypaną śnieżnym puchem. To zwłoki niezwykle atrakcyjnej kobiety. Do akcji wkraczają major Kaczanowski i podporucznik Tomaszewski. W toku śledztwa poznają bujną przeszłość denatki i próbują rozeznać się w skomplikowanych relacjach, jakie łączyły ją z wieloma mężczyznami. Czy któryś z zawiedzionych adoratorów posunął się aż tak daleko?
W Zabiegowie na Śląsku zostają zamordowane cztery osoby - żul, handlarka, badylarz i kolejarz - których z pozoru nic nie łączy. Okazuje się jednak, że nieprzypadkowa jest chronologia zabójstw - trupy padają w kolejności alfabetycznej. Śledczy z Milicji Obywatelskiej próbują wytropić seryjnego mordercę, zanim dopadnie kolejną ofiarę. Do pomocy funkcjonariuszom zostaje oddelegowana młoda milicjantka Barbara Śliwicka. Kobieta szybko odkrywa, że każda z zamordowanych osób skrywała mroczny sekret.
5.0 1 głos
-
0 -
0 -
0 -
0
34 plików
22,47 GB
Chomikowe rozmowy
Pokaż wszystkie
Pokaż ostatnie
Barnaba1954 napisano 7.05.2026 16:32
WITAM SERDECZNIE.
Marzenia są piękne, choć to tylko marzenia. Kwitną radością są duszy ukojeniem, nawet gdy nierealne dodają siły życiu, wtedy myśli znikają czarne a radość wychodzi z ukrycia. Żyjemy marzeniami bo ich potrzebujemy, serce nimi zapełniamy bo wszyscy je kochamy. Są pięknie uskrzydlone czarem miłości zaszczepione. Pozostaną na zawsze miłości towarzyszką, choć tak niewielką to jednak osłodą. Marzenia się nie starzeją, młodości nie tracą. Bywają ulotne nawet niezniszczalne. Są nadzieją dla wszystkich na życie realne....
DELL_2026 napisano dzisiaj o 05:53
