e-booki

Dar jest według wielu krytyków najwybitniejszą rosyjskojęzyczną powieścią Vladimira Nabokova (1899-1977), niektórzy nawet nazywają ten utwór największą dwudziestowieczną powieścią rosyjską w ogóle. Jest to książka o człowieku szczęśliwym. Czyni go takim talent, dar obserwacji i wrażliwości, poczucie własnej rangi pisarskiej i wreszcie odwzajemniona miłość. Powieść jest zarazem hołdem złożonym literaturze rosyjskiej, jak również inteligentną i bezwzględną polemiką z niektórymi jej nurtami. Znaleźć w niej można również coś w rodzaju programu artystycznego Nabokova, a także jeden z najbardziej kompletnych zarysów jego przekonań metafizycznych. Przede wszystkim jednak Dar to skomplikowany i wspaniale funkcjonujący mechanizm literacki, nieustannie zwodzący czytelnika, naprowadzający go na fałszywe tropy - po to, by dać mu całą pełnię i głębię satysfakcji estetycznej.

Wybór Zofii to dramat związku dwojga bohaterów, ludzi opętanych przeszłością i starających się uciec przed nią w miłość. Ale miłość jest tu tak samo bezwzględna i okrutna jak życie, miłość nie tylko nie jest ocaleniem, ale skazuje na śmierć.
Bohaterowie Styrona osobno mieli szansę, we dwoje mogą tylko umrzeć, zanim jednak dojdzie do podwójnego samobójstwa, autor przeprowadzi nas przez mekę życia bohaterów i mękę ich miłości.

Dwudziestodziewięcioletnia Elena jest managerem w agencji reklamowej w Mediolanie. Życie zawodowe dobrze jej się układa, a związek z mężem - rozczarowuje. W małżeństwo wkrada się rutyna, brakuje w nim pasji i namiętności. Podczas konferencji Elena poznaje pewnego mężczyznę. Od samego początku traktuje go inaczej niż pozostałych, jednak poukładana osobowość nastawiona na życie rodzinne nie pozwala jej zaryzykować i rzucić się w pozamałżeńską relację. Przeżywa rozterki, by ostatecznie odważyć się i zapukać do drzwi mieszkania nieznajomego. Od tego czasu do jej codzienności wkradają się namiętność i pożądanie, zmieniając ją całkowicie w pewną siebie, usatysfakcjonowaną kobietę. Ta erotyczna znajomość będzie równie fascynująca, co niszcząca.

Książka ks. Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego to efekt prowadzonych przez autora w archiwach IPN badań dotyczących inwigilacji krakowskiego Kościoła przez UB i SB. Jej celem jest opisanie i zrozumienie postaw duchowieństwa katolickiego wobec działań komunistycznej bezpieki. Działania te były różne w różnych okresach PRL-u. Od zastraszania, gróźb czy szantażu przechodzono do metod bardziej subtelnych, próbując wciągać duchownych we współpracę poprzez rozmowy, perswazję, obietnice rozmaitych życiowych udogodnień. Zdecydowana większość księży potrafiła oprzeć się zarówno zastraszaniu, jak i pokusom. Wśród tych, którzy wyrazili zgodę na współpracę, wielu potrafiło ją po jakimś czasie zerwać.