Moje prace w PS

・✿ Lu­bię gdy pochy­lasz się na­de mną z zat­roskaną miną gdy upadam… In­nych daw­no już przy mnie nie ma zos­ta­wili mnie, pobiegli czer­pać życie pełny­mi garściami…… Ty siadasz obok, roz­sta­wiasz wszys­tkie far­by świata i jed­nym po­ciągnięciem pędzla cały mój smutek w soczystą zieleń zamieniasz..・✿

Usiądź obok mnie bez słowa dotknij mej dłoni niech poczuję na policzku Twój oddech MARTUSIU ☻

・✿ Wdzięczność otwiera pełnię życia. Sprawia, że to, co mamy, wystarcza. Zamienia opór w akceptację, chaos w porządek, konfuzję w klarowność. Może zamienić posiłek w ucztę, mieszkanie w dom, obcego w przyjaciela. Wdzięczność nadaje sens przeszłości, przynosi pokój dzisiaj i tworzy wizję jutra.・✿

Dobry wieczór MARTUSIU ♡ Cudownych chwil na cały weekend życzę. Pozdrawiam ◡̈

Są takie momenty w życiu, kiedy wszystko się rozpada. Plany tracą sens. Ludzie zmieniają twarze. Słowa przestają brzmieć tak samo. I wtedy – choć wcale tego nie chcemy – zaczynamy widzieć wyraźniej. W najcięższym czasie nie uczysz się siły. Siła już w Tobie była. Uczysz się prawdy. O tym, kto stoi obok naprawdę, a kto tylko wtedy, gdy świeci słońce. O tym, kto potrafi zostać w ciszy, kiedy nie masz już nic do zaoferowania poza łzami. O tym, że nie każdy uśmiech był życzliwością. I nie każda obietnica była szczerością. To bolesne przebudzenie. Ale też najcenniejsze. Bo kiedy opadają iluzje, zaczyna się dojrzałość. Kiedy pęka serce, otwierają się oczy. Kiedy tracisz złudzenia – odzyskujesz siebie. Najtrudniejsze okresy nie przychodzą, żeby Cię zniszczyć. Przychodzą, żeby oczyścić Twoje życie z ludzi, którzy byli w nim tylko na chwilę. I może właśnie dlatego – choć kosztują tak wiele – są początkiem czegoś prawdziwego. Jeśli jesteś teraz w takim czasie… nie uciekaj od tej lekcji. Ona pokazuje Ci więcej, niż myślisz.

Cudownych chwil na cały dzień. Udanego startu w nowy tydzień MARTUSIU ・✿

・✿ Mówili: Powinnaś być cicha. Więc zamknęłam usta. Mówili: Powinnaś być mocna. Więc nie płakałam. Mówili: Powinnaś dawać. Więc oddałam wszystko, nie zostawiając sobie nic.

Potem przyszli inni. Mówili: Bądź sobą, ale nie za bardzo. Mów prawdę, ale nie tę, która uwiera. Bądź wolna, ale w granicach, które zaakceptują.

I nagle zobaczyłam – że więzienia nie budują ściany, ale słowa. Że łańcuchy nie leżą na rękach, ale w głowie, ciasno oplecione wokół serca, szepczące cicho: Jeszcze nie teraz. Jeszcze nie możesz.・✿

Cudownych chwil na resztę dnia MARTUSIU ❀࿐