Moje prace w PS

Uzależniłam się od spokoju, od wolności, od radości. Od przebywania we własnym towarzystwie i od tego, że nie muszę już nikomu niczego tłumaczyć, Uzależniłam się od bycia szczęśliwą bez kogoś lub z kimś albo pomimo kogoś. Uzależniłam się, dając sobie czas i przestrzeń, której pragnęłam dla siebie. Uzależniłam się od błyszczenia własnym światłem, od wybierania najpierw siebie. Nauczyłam się cieszyć deszczowymi dniami, tak samo jak i słonecznymi. Nauczyłam się zapominać o kalendarzu i uwierzyłam, że zawsze jest niedziela. Nauczyłam się kochać siebie i zapewniać stale o miłości do siebie, uśmiechać się i dziękować za wszystko. Zrozumiałam, że miłość do siebie to nie myślenie, że jesteś idealna, czy wiara w to, że jesteś fizycznie piękna, to nie próżność. Miłość do siebie jest wtedy, gdy rozpoznajesz prawdę. Kiedy rozpoznajesz swoje braki, ograniczenia, wady i akceptujesz siebie, kochasz siebie i jesteś szczęśliwa mimo wszystko. I od tego wszystkiego uzależniłam się stopniowo. 

Cudownego dnia MARTUSIU ‪‪‬​❤︎  Otwórzmy się na miłość do siebie..

・✿ Długo myślałam, że miłość musi być głośna. Że powinna zawracać w głowie, przyspieszać puls i wywracać wszystko do góry nogami. Zajęło mi naprawdę wiele lat, żeby zrozumieć, że to nie o to chodzi.

Prawdziwa miłość nie męczy. Nie trzyma w napięciu. Nie każe się domyślać, zgadywać ani bać się jutra.

Dobra miłość uspokaja. Daje poczucie bezpieczeństwa, stabilności i tego, że nie musisz już walczyć. Możesz być sobą. Możesz oddychać. Możesz odpocząć.

I właśnie wtedy wiesz, że to jest to.・✿

Dobranoc MARTUSIU ✴︎✴︎✴︎