Wielkie Wezwanie Serca Jezusa Do Narodu Polskiego. Rozalia Celakówna i jej misja - Zygmunt Dobrzycki, Sykstus Szafraniec (wyd.2007) tył.jpg
-
⦿ Maria z Agredy -
● Do Matki Bożej Rozwiązującej Węzły (2015) -
● Matka Elżbieta Róża Czacka (1986) -
● Przyczyna wrzenia światowego (wzn.z 1921) -
⇨ Polska przedwojenna -
⇒ Fikcja literacka -
⇒ María z Ágredy - Służebnica Boża (2) -
⇒ Maryja w objawieniach -
⇒ Módlmy się -
⇒ Św. Maria Goretti -
⇒ Życie duchowe -
➡︎ Żydostwo -
Bestie końca czasów - Henryk Pająk (wyd.2001) -
Bitschnau, ks. i ojciec Otto (1825 -1905) -
cd. Spis - Żywoty świętych Pańskich (1937) -
Conrad J. Korzeniowski -
Conrad Joseph -Smuga cienia -
Crawley-Boevey, o. Mateo (1875-1960) -
Debroise, François-Michel -
Galeria 1 (Żywoty Świętych Pańskich) -
Galeria 1 (Żywoty Świętych Pańskich-1908r.) -
Galeria 2 (Żywoty Świętych Pańskich) -
Grozes Ojciec -
Gualandi, Armando -
Günther-Schwarzburg, Władysław (1885-1974) -
Gwynne, Howell Arthur (1865-1950) -
Henryk Pająk -
Hildebrand, Dietrich von (1889-1977) -
Jezus Chrystus - Najświętsze Serce -
Jezus Chrystus - naucza -
Jezus Chrystus - Odrodzenie -
Jezus Chrystus - Ukrzyżowanie -
Jezus Chrystus - Wszyscy Święci -
Jezus Chrystus - Zwycięzca śmierci i piekła -
Kazania na Górze Oliwnej -
Laurentin, René (1917-2017) -
Leszczyński, Jan - Ojciec Prokop (1812-1895) -
Literatura polska -
Maria od Jezusa z Agredy (1602-1665) -
Matka Boża - Dzieciątko Jezus -
Msza Łacińska - Naświętszy Sakrament -
Nowy Testament -
Pająk, Henryk (1937- -
Siwak, Albin (1933-2019) -
Skarga, ks. Piotr (1536-1612) -
Stabińska, Jadwiga -
Stare ryciny -
Stępień, o. Maksymilian -
TRZECIA WOJNA ŚWIATOWA – Henryk Pająk -
Wszyscy Święci z Jezusem na miesiąc listopad
![obrazek](http://nspj.jezuici.pl/wp-content/uploads/2012/08/wielkie-w.jpg)
Rozalia Celakówna i jej misja
Autorzy: O. Zygmunt Dobrzycki OSPPE ▪︎ O. Sykstus Szafraniec OSPPE
Kategoria: Literatura katolicka: poł. XX w.
Data zakupu: brak
Cena zakupu: brak
Cena z dostawą: brak
O książce:
Tytuł: Wielkie wezwanie Serca Jezusa do Narodu Polskiego
Podtytuł: Rozalia Celakówna i jej misja
Autorzy: O. Zygmunt Dobrzycki OSPPE, O. Sykstus Szafraniec OSPPE
Redakcja: Sylwia Kaczmarek, Anna Matusiak
Projekt okładki: Andrzej Sochacki
© Wydawnictwo WAM, Księża Jezuici 2007
Miejsce/Rok wydania: Kraków / 2007
Wydanie: trzecie (wznowienie 2008,2009, 2010, 2012)
ISBN 978-83-7318-974-4
NIHIL OBSTAT wydania pierwszego:
In Claro Monte, 19 VII 1962, l.dz. 151/62/G
P. Ludovicius Nowak
Prior Generalis
IMPRIMATUR:
Ks. Bp Stefan Barela
Częstochowa, 19 VII 1962 r., Nr 3390
NIHIL OBSTAT:
Przełożony Prowincji Polski Południowej Towarzystwa Jezusowego
ks. Mieczysław Kożuch SJ, prowincjał, Kraków, 10 października 1955 r., l.dz. 204/1/95.
Oprawa: miękka, foliowana
Format / Wymiary: 146 x 202 mm
Ilość stron: 240
Waga: 300 g
Fotografie: brak
Stan książki: nowa
Ocena: brak (lubimyczytać.pl)
Moja: 9/10 (życie mistyczki i świadectwo jej misji na drodze Intronizacji Jezusa Chrystusa na króla Polski)
Kategoria/Dział: Historia » biografia » katolicyzm
Gatunek: proza
Forma publikacji: Biografia, objawienia, przepowiednie, wypowiedzi, świadectwa
Tematy i słowa kluczowe: Rozalia Celakówna, życie, posłannictwo, przepowiednie, wstawiennictwa, uzdrowienia
Linki pomocne:
https://www.niedziela.pl/artykul/112793/nd/Wielkie-wezwanie-Serca-Pana-Jezusa-do
http://www.traditia.fora.pl/kult-nspj-chrystusa-krola-i-intronizacja,47/wielkie-wezwanie-serca-jezusa-do-narodu-polskiego,15647.html
Polecane książki i multimedia:
http://nspj.jezuici.pl/category/polecane-ksiazki-i-multimedia/
Inne pozycje pod hasłem "Rozalia Celakówna":
https://sanctus.com.pl/index/3/18/283/rozalia_celakowna/id
http://lubimyczytac.pl/szukaj/ksiazki?phrase=Rozalia+Celakówna&main_search=1
● Mistyczka z Jachówki. Doświadczenie nocy ciemnej w życiu duchowym Służebnicy Bożej Rozalii Celakówny (2015)
● Posłannictwo Rozalii Celakówny (komiks) (2010)
● Rozalia Celakówna. Apostołka Serca Jezusowego. Zarys dziejów duszy (1994)
● Rozalia Celakówna. Historia życia (2014)
● Rozalia Celakówna. Pisma (2008)
● Rozalia Celakówna. Wyznania z przeżyć wewnętrznych (2007)
● Służebnica Boża Rozalia Celakówna - życie i misja (2006)
● Trudna droga. Rozalia Celakówna Apostołka Miłości objawionej w Sercu Jezusa (2014)
● Wielkie wezwanie Serca Jezusa do Narodu Polskiego (2007)
Kategoria:
† TEMATYCZNIE ➞ CUDA, OBJAWIENIA, ORĘDZIA ⦿ Rozalia Celakówna
† TEMATYCZNIE ➞ DUCHOWOŚĆ, MISTYKA, WIARA ⇒ Wywiady, biografie, wspomnienia
† TEMATYCZNIE ➞ ŚWIĘCI, BŁOGOSŁAWIENI, MISTYCY, KLER ⇒ S.B. Rozalia Celakówna
Rozalia Celakówna zmarła w opinii świętości 13 września 1944 roku, a Pan Bóg nieustannie potwierdza jej wybraństwo, rozdając za jej przyczyną wiele łask. Ciało Rozalii spoczywa na Cmentuarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera XLVIII zach., mogiła 9). Wieloletnie starania i rozpoczęcie procesu kanonizacyjnego świętobliwej Rozalii doprowadziły do jego otwarcia przez Ks. Kardynała Franciszka Macharskiego, Metropolitę Krakowskiego 5 XI 1996 roku. Od tego dnia Rozalii Celakównie przysługuje tytuł Służebnicy Bożej.
Dnia 17 IV 2007 r. w kaplicy Domu Arcybiskupów Krakowskich odbyła się sesja publiczna zamykająca rozpoczęty 5 XI 1996 r. proces beatyfikacyjny Służebnicy Bożej Rozalii Celakówny na szczeblu diecezjalnym. Zgodnie z dekretem Arcybiskupa Metropolity Krakowskiego Stanisława Dziwisza z dnia 16 IV 2007 r. do występowania wobec Kongregacji ds. Kanonizacyjnych w Rzymie w dalszym procesie Sługi Bożej Rozalii jest uprawniona Prowincja Polski Południowej Towarzystwa Jezusowego.
Publikowana po raz trzeci książka "Wielkie wezwanie Serca Jezusa do narodu polskiego" ma przybliżyć czytelnikom postać Rozalii i jej niezmiernie ważną misję. Jednocześnie w związku z zakończonym procesem beatyfikacyjnym na szczeblu diecezjalnym i przekazaniem dokumentacji do Kongregacji ds. kanonizacji, trzeba prosić Jezusa o cud potwierdzający świętość i misję tej apostołki Bożego Serca. (pinakolada dopis: czy aż naprawdę "im" cudu trzeba?, a może to tylko brak wiary?) Nie jest to przypadek, że dalszy tok procesu został powierzony przez księdza kardynała Stanisława Dziwisza jezuitom, bo ich ważnym zadaniem jest szerzenie kultu Najświętszego Serca Jezusowego, a Rozalia odegrała i może odegrać w tej sprawie szczególną rolę. (pinakolada: oddawanie procesu jezuitom napewno nie napawa optymizmem)
(fragment od wydawcy)
Od września 1937 roku Rozalia otrzymuje szereg proroczych wizji, w których żądania Jezusa wobec Polski i świata zostały bardzo wyraźnie sprecyzowane. Od spełnienia tych żądań Bóg uzależniał los naszej Ojczyzny i innych narodów. Istotę tych objawień można sprowadzić do warunku: jeśli Polska chce ocalić siebie, musi uznać Jezusa swym Królem w całym tego słowa znaczeniu poprzez Akt Intronizacji. Ma być on dokonany przez cały Naród, a w szczególności przez władze państwowe i kościelne, które w imieniu Narodu mają wspólnie dokonać w sposób uroczysty tego Aktu. W następstwie za przykładem Polski pójdą inne narody i także one dokonają Aktu Intronizacji Jezusa na swego Króla. Wszystkie narody, które nie uznają Jezusa swym Królem, zginą.
(...) Praca nad sobą
Rozalia w wieku dziecięcym miała usposobienie dość porywcze; nie była skłonna do posłuszeństwa, które było dla niej niekiedy jakby "torturą"; czuła się zawstydzoną i upokorzoną, kiedy jej zwracano uwagę. Dzięki starannemu wychowaniu, które otrzymała od rodziców, wcześnie sama zaczęła pracę nad sobą.
Jako sześcioletnie dziecko zrobiła postanowienie, że będzie grzeczna, posłuszna i pilna w nauce, by nie sprawić przykrości Panu Jezusowi i rodzicom. Po kłótni z rodzeństwem, po nieposłuszeństwie względem rodziców przełamywała się z wielkim wysiłkiem i z płaczem przepraszała. Kiedy jej stawiano niesłuszne zarzuty, wszystko burzyło się w niej i wrzało. Siłą woli tłumiła wybuch gniewu i by pomóc sobie, niepostrzeżenie opuszczała izbę; wracała uspokojona wewnętrznie. Stopniowo wyrabiała w sobie usposobienie łagodne i ciche.
W wieku 18 lat przeczytała uważnie życiorys św. Franciszka Salezego. Książka ta stała się dla niej dźwignią. Kiedy czytała o tym, jak on walczył ze swoją naturą, usłyszała głos wewnętrzny: Jeżeli on mógł przy pomocy Mej łaski tak się wyrobić duchowo, czemu byś ty nie mogła? Pracuj, módl się, a łaski Mej nie braknie tobie. W tej chwili jakaś nieznana siła wstąpiła do jej duszy: zrobiła postanowienie, że dla miłości Pana Jezusa będzie się przełamywać przy pomocy Jego łaski, chociażby miała umrzeć. I bardzo często, kiedy spotykało ją upokorzenie, kiedy w jej sercu wrzało, kierowała swą myśl ku krzyżowi Zbawiciela, by nie powiedzieć ani jednego słowa. Milczenie to opłacała wielkim wysiłkiem: oblewał ją pot, oczy zachodziły krwią.
Niekiedy miała ochotę pójść na zabawę; była żywa i z początku pociągało ją towarzystwo. Matka nie stawiałaby silnego sprzeciwu w tej sprawie, ojciec jednak był wrogiem zabaw. Wiesz, dziecko - mówił do córki - nie wiem co ci dam, jeżeli nigdy nie pójdziesz na zabawę.. Rozalia korzystała ze sposobności,prosiła o pieniądze i wyjeżdżała, przeważnie do Krakowa: do OO. Redemptorystów do spowiedzi. Czuła się szczęśliwą, że może z siebie złożyć ofiarę. Z początku jednak było jej przykro: czuła się tak, jakby ją trzymano w więzieniu.
Aby ukochać Pana Jezusa, czytała trzy książki - jak je sama nazwała: 1) Najświętszy Sakrament - to żywe, gorejące miłością Serce Jezusowe, 2) Najświętszą Pannę Maryję i 3) Krzyż Pana Jezusa. To stanowiło jej "ukochaną lekturę".
Często zastanawiała się, co czynić, by zostać świętą. Po długich godzinach rozważań i modlitw dochodziła stale do jednego wniosku: miłość. Aby zostać świętą, trzeba kochać Pana Jezusa do szaleństwa, do zupełnego zapomnienia siebie: spalić się jako ofiara na ołtarzu miłości.
Do tej miłości, do przepojonych nią wyrzeczeń i ofiar, do natchnionych nią słów i czynów, do gorejących nią modlitw pobudzał ją i wiódł słodki, tajemny, władczy głos wewnętrzny.
Rozalia kochała przyrodę: zachwycała się jej pięknem, a z jego blasków wznosiła się do praprzyczyny wszechrzeczy, do Boga. Widziała w nim Jego wszechmoc, Jego miłość i dobroć. Często wychodziła na łąki, szła na zalesione "wierchy" i tam sama z Bogiem rozkoszowała się szumem "smreków" i szmerem potoków. Z jej wrażliwej na piękno duszy płynęły akty miłości i dziękczynienia. Nieraz ogarniało ją tak silne uczucie miłości, że - nie mogąc go w sercu pomieścić - krzyczała "z całej siły, z nadmiaru szczęścia", które przepełniało jej duszę.
Pewnego razu, kiedy miała siedem lat, bawiła się wraz z dziećmi szkolnymi na leśnej polanie. W czasie zabawy nagle uczuła się bardzo obco, więc oddaliła się. Gdy się znalazła z dala od dzieci, w głębi duszy usłyszała przemiły, słodki głos:
- Moje dziecko! Oddaj Mi się cała! Bądź Moją! Świat ci nigdy szczęścia nie da. On nie zaspokoi twoich pragnień. Oddaj się Mnie, a znajdziesz wszystko.(...)