Widok od Pałacu Lubomirskich w kierunku pl. Grzybowskiego.jpg
-
▣ Pamięć obozów -
►Artyści sceny PL -
1917.Imigrant -
1921.Brzdąc -
1925.Gorączka złota -
1925.Na Zachód -
1926.Buster Bokserem -
1927.Generał -
1928.Cyrk -
1928.Nie zatrzymasz męża w domu -
1930.Pod dachami Paryża -
1931.Światła wielkiego miasta -
1932.Człowiek z blizną -
1932.The Island Of Lost Souls -
1933.Królowa Krystyna -
1936.Dzisiejsze czasy -
1940.Dyktator -
1942-Orzeł Kaukazu -
1943.Sahara -
1943.Spacer z Zombi -
1943.Wesoły sublokator -
1952.Światła rampy -
1958.Ósmy dzień tygodnia -
1990.Hamlet -
2000.Patriota -
2012.Biały tygrys -
2014.Źródło Nadziei -
2019.Boże Ciało -
Artyści sceny polskiej -
Asyż -
Ciemności skryją ziemię -
Feliks Koneczny -
Filmy -
KINO -
Kino_impresjonistyczne -
Leszno -
Mazowiecka -
Moniuszki -
Polacy na Syberii (2005) -
Saski pl -
Sienkiewicza -
Świętokrzyska -
Trzech Krzyży pl -
Ujazdowskie al -
Unii Lubelskiej pl -
Warecki pl -
Warszawa -
Wolska -
Zielna -
Żelaznej Bramy pl
Kolumna Siegessäule, to na niej Polacy wywiesili biało-czerwoną flagę, w dniu 2 maja 1945 roku po zdobyciu Berlina!
2 maja 1945 roku – zdobycie Berlina przez Armię Czerwoną i Wojsko Polskie. Jak wyglądało wieszanie flag? Było ich pięciu. Wdrapali się na kolumnę, aby oznajmić polskim żołnierzom i całemu światu – to koniec wojny! – Służyliśmy w artylerii, ja obsługiwałem radiostację – wspominał kapitan Antoni Jabłoński. – To była noc z 1 na 2 maja. Przerwaliśmy niemiecką obronę, dotarliśmy pod kolumnę. „Chłopcy, koniec wojny!” – krzyczeliśmy i wtedy postanowiliśmy zawiesić flagę. Skąd ją mieli? – Była taka zasada, że obsługa radiostacji zawsze miała coś biało-czerwonego pod ręką – odpowiada Jabłoński. Sztab wiedział o tej naszej fladze, ale po wojnie było o nas cicho… Eksponowano Rosjan, którzy zatknęli flagę na Bramie Brandenburskiej czy Reichstagu. – Ojciec zawsze mówił nam, że to on, najzwinniejszy, zatykał tę flagę – przypomina Wiesława Grochulska, córka Kazimierza Otapa. – Denerwował się, gdy zewsząd słyszał, że to Rosjanie byli pierwsi. Powtarzał: „Jak można tak kłamać? Pierwsza w centrum Berlina była nasza biało-czerwona”. – Byliśmy dumni, że dokonał tego nasz ojciec i dziadek – komentują pani Wiesława i wnuczka Monika Michałowska. https://www.youtube.com/watch?v=bohVZ4K-DRo 2 maja 1945 roku ok. 6:00, podczas rajdu przez park Tiergarten dokonanego przez 2. batalion, część 1. batalionu 3. pułku piechoty i batalion czołgów 66. Brygady Pancernej, żołnierze 7. baterii 1. pułku artylerii lekkiej z 1. Dywizji Kościuszkowskiej, zatknęli na środku trzeciej kondygnacji Siegessäule (pruskiej kolumnie zwycięstwa) w parku Tiergarten biało-czerwony sztandar. Drugą flagę na balustradzie drugiej kondygnacji, na polecenie por. Piotra Potapskiego, powiesili żołnierze z 8. baterii 3. dywizjonu. Trzecią flagę powiesiło pięciu polskich żołnierzy z 1. Dywizji Piechoty, byli to ppor. Mikołaj Troicki, plut. Kazimierz Otap, kpr. Antoni Jabłoński oraz kanonierzy Aleksander Karpowicz i Eugeniusz Mierzejewski. Do dziś żyje tylko jeden z nich – 96-letni obecnie kapitan Antoni Jabłoński. Skończy 23 sierpnia 97 lat. Straty polskie podczas niespełna trzech dni walk wyniosły 100 poległych i ponad 450 rannych. Straty niemieckie były większe: około 1000 zabitych, 2500 wziętych do niewoli żołnierzy i oficerów. W toku walk 1.DP zdobyła 56 kwartałów miasta, 7 kompleksów fabrycznych, 4 stacje metra i większą część budynków Politechniki, zniszczyła 28 dział i ponad setkę karabinów maszynowych, zdobyła 6 czołgów i 26 dział, 300 samochodów i 120 motocykli.