0f19c-nazisatsouthpole052209010.jpg
-
AMERYKA.Wojna o niepodległość -
audio -
Bartosz Gajda -
Cykl_MOJA HISTORIA -
Daily soup -
Dekalog Nawałki -
Drewniane kościoły -
DZIKA ROSJA -
Hiszpańskie Podboje w Ameryce -
IPKIS -
Jan Englert -
JEDEN Z DZIESIĘCIU-przeróbka -
Jerzy Stuhr -
Książka -
KURDUPEL I JEGO BANDA -
Marcin Zbigniew Wojciech -
Marian Opania -
Michał Pałubski -
Namiętna kobieta -
OLGA LASAK -
Ononon -
PAKA 35 -
Pan Li -
Pancerniki -
Podwodne Cuda Afryki -
POWRÓT NA PLAŻE NORMANDII -
Rifa Rafa -
Rifa-Rafa -
Robert Karpowicz -
Ronaldo$Messi -
Smolen Bohdan - Spiewam Piosenki -
Smolen.Bohdan-6.dni.z.zycia.kolonisty -
Smolen.Bohdan-Na.chorobowym -
Solidarność -
Sprawa Emila B -
Środkowy Wschód.Wojny -
Tango -
Terroryzm -
Tomek kołecki -
Ucho Prezesa -
video -
Videos -
Wielki Dzień Dywizjonu 303 -
WIELKIE BITWY ii WOJNY ŚWIATOWEJ -
Wojna Osiemdziesieciolecia -
Wojna w Korei i Wietnamie -
Wojny Brytyjskie -
Wojny Rzymskie i Juliusz Cezar -
Zbigniew Wojciech -
Zimna Wojna
Jak wielkie to były przygotowania świadczy fakt, że zespół uderzeniowy Task Force opuściła bazy w USA dopiero 2 grudnia 1946 roku. Była to operacja na niespotykaną wcześniej skalę. Znaczy to, że Amerykanie operację traktowali z całą powag. I nie była to wyprawa na słonie morskie czy pingwiny. Głównym elementem operacji był wspomniany zespół uderzeniowy z lotniskowcem "Phillipine Sea" oraz niszczycielami, dwoma transportowcami wodnosamolotów i okrętem podwodnym (razem co najmniej 14 okrętów). Na pokładach znajdowało się ok. 4000 ludzi, w tym ok. 3500 oficerów, marynarzy i żołnierzy piechoty morskiej, około 300 pracowników cywilnych i 25 naukowców. Główny sprzęt rozpoznawczy Amerykanów stanowiły samoloty C-47 Dakota z kamerami, aparatami fotograficznymi i holowanymi magnetometrami. Magnetometry były urządzeniami, które z powodzeniem wykrywały U-booty na Atlantyku. Mogły też wykrywać anomalie magnetyczne (metalowe instalacje lub pole elektromagnetyczne) pod skorupą lodu lub pod warstwą skał...
Oficjalnie amerykańskie dowództwo głosiło, że jest to wyprawa majca na celu sprawdzenie funkcjonowania sprzętu wojskowego w ekstremalnych warunkach polarnych. Wśród badaczy Antarktydy mówiłoo się wtedy otwarcie, że Amerykanie przygotowują się do wojny na Antarktydzie. Organizowano wówczas już kolejne trzy zespoły Task Force...Wiadomo na pewno, że Amerykanie musieli nagle opuścić? Antarktydę po kilkunastu dniach pobytu, mimo że wyprawa miała zapasy na 8 miesięcy działań. Mówiono i pisano o 4 straconych samolotach i wielu zabitych ludziach. Ich los pozostał nieznany. Oficjalnie mówiono też o wielkim sukcesie wyprawy.
Po powrocie do Stanów Zjednoczonych kierownictwo wyprawy zostało poddane bardzo intensywnym przesłuchaniom. Wyniki śledztwa zostały objęte ścisłą tajemnicą. Admirał Byrd został uznany za psychicznie chorego. Prawdopodobnie po to, by nikt nie dał wiary temu co widział i co się stało w czasie wyprawy na Antarktydę.
Nim Byrd uznany został za chorego psychicznie, mówił on, że odkryto miejsca na Antarktydzie, które były pozbawione lodu i były porośnięte zieloną roślinnością ogrzewaną przez ciepłe źródła pochodzenia wulkanicznego. Uznano to za oznaki choroby psychicznej (lub był to najprawdopodobniej pretekst do tego, by uznać go za chorego psychicznie)... Odkrycie to przeczyło wiedzy o tym kontynencie.
Pamiętnik Byrda zawiera ponoć informacje o tym, że w czasie jednego z lotów rozoznawczych samolotem C-47 nad Nową Szwabią, został on przechwycony przez niemieckie latające dyski i zmuszony do lądowania (przestały działać m.in. wszystkie urządzenia pokładowe C-47). Po wylądowaniu, w czasie rozmowy z Niemcami otrzymał ostrzeżenie o tym, że amerykańska wyprawa zostanie całkowicie zniszczona, jeżli nie wycofa się z powrotem do Stanów Zjednoczonych. Widać Amerykanie nie dali temu wiary i ponieśli
porażkę.
Do dzisiaj nieznane są losy około 100 niemieckich U-bootów z okresu ostatnich tygodni wojny. Spora część z nich to okręty podwodne typu XXI wyprzedzających swoją epokę o kilkanaście lat.