359042486_816999753202716_3223912812839060682_n.jpg
-
a ja mam dwie lewe ręce -
ABBA -
ach ty cyganko -
Amores -
animacje -
bal weteranów -
ballada o Marii Magdalenie -
batory statku jedyny -
Boże Ciało -
Czeskie -
czterdziestolatek -
Dansing Band -
doniczkowe -
Duo Fenix -
Dynamic -
filmiki -
fiołek afrykański -
Franz Peter Schubert -
humor -
i to i owo -
Jadę z Amelia -
Kornelia i Leszek Filec -
Leszek Orkisz -
Liban -
list do matki -
łóżka -
Maria Magdalena -
melodie -
Metrum -
Nimfa z czarnego stawu -
o pszczołach -
ostatni taniec -
pies -
piosenki -
pola zielone -
polne -
Polskie po czesku -
procesje -
przemijanie -
Rosyjska -
Rysiek i Gosia -
Ryszard Sawicki -
samotna fregata -
Sierra Madre -
The Shadows -
trzy razy kukułeczka -
wideo -
wróżka czarodziejka -
wspominalem ten dzień -
zarzucę płaszcz
Kwiat róży ma w sobie coś tajemniczego, magicznego. Jest to kwiat, który od dawna fascynuje ogrodników, jak też zwykłych amatorów ogrodnictwa. Róże można uprawiać w formie naturalnej i drzewkowej, zwanej pienną lub sztamową. Ale najokazalej prezentują się róże w formie drzewkowej. Wielką zaletą formy piennej jest to, że możemy posadzić je zarówno na balkonie jak i w małym ogródku. Rośliny te nie należą jednak do łatwych w uprawie - trzeba poświęcić im nieco więcej uwagi. Formy pienne róż otrzymuje się przez okulizację różnych odmian ogrodowych na pniu prostym, długim pędzie róży dzikiej, przygotowywanym specjalnie przez 2-3 lata w szkółce. Często w sprzedaży są dostępne róże pienne, pochodzące z zachodniej Europy, z gatunków, które u nas przemarzają. Dlatego też lepiej kupować rośliny z naszych szkółek. Wygląd drzewka zależy od tego, z jakiej grupy róż pochodzi odmiana zaszczepiona na pniu. Roże miniaturowe i wielokwiatowe (polianty) prowadzi się na pniu niskim (30-60cm), wielkokwiatowe i okrywowe na średnio wysokim (60-100cm), a róże pnące na wysokim (120-150cm).
Róże pienne mają takie same wymagania jak róże krzaczaste. Potrzebują gleby umiarkowanie wilgotnej o dużej zawartości próchnicy i pH 6-7 oraz stanowiska słonecznego. Zasilamy je nawozami wieloskładnikowymi lub gnojówką. Jeżeli sadzonka ma goły korzeń sadzimy ją wiosną lub jesienią, kupioną w doniczce można sadzić przez cały sezon wegetacyjny, nawet wówczas gdy kwitnie. Kupującemu łatwiej jest wówczas podjąć decyzję o wyborze, gdyż ma pewność co do koloru i przyjęcia się rośliny.
Sadzenie - różane drzewka wymagają zabezpieczenia przed mrozami. Dlatego też dobrze je sadzić pod kątem 60 stopni. Dzięki temu możemy je łatwo nagiąć i zakopczykować lub okryć. Aby drzewko rosło prosto, przy pniu wbijamy palik i przywiązujemy pień. Jeśli sadziliśmy prosto, to całe drzewko owijamy słomą, falistym papierem lub jutą. Jednak takie zabezpieczenie przy przymrozkach poniżej 20 stopni, niekiedy jest niewystarczające i róże przemarzają. Róże nie mają niezbyt duży system korzeniowy, dlatego też doskonale nadają się do uprawy w donicach. Na tarasy i balkony polecane są odmiany miniaturowe, okrywowe i wielokwiatowe, gdyż kwitną długo i obficie. Do uprawy w pojemnikach warto wybrać egzeplarze o niezbyt wysokim pniu, 30-60 cm. Pojemniki powinny być głębokie. Podłoże bardzo żyzne, najlepiej mieszanka ziemi kompostowej, torfu i gliny. Bardzo ważne jest systematyczne zasilanie i podlewanie. Bardzo ciekawie prezentuje się pojemnik z różą, obsadzony miniaturowymi kwiatami np. lobelią, żeniszkiem itp. Krzewy rosnące w donicach są jeszcze bardziej narażone na mrozy niż te rosnące w gruncie. Zima możemy je przechowywać w pomieszczeniu o temperaturze nie wyższej niż 5 stopni. Od czasu do czasu podlewamy. Możemy też roślinę zadołować w ogrodzie. Wykopujemy wówczas dół, w którym kładziemy ukośnie doniczkę i zasypujemy ziemią, a na koronie usypujemy kopczyk.
Aby zachować zgrabną koronę drzewka musimy co roku (za wyjątkiem form płaczących) silnie przycinać pędy. Tniemy nad 3-5 oczkiem, tak aby oczka najwyżej położne na pędzie były skierowane