2020-07-17_Nysa, ul. Emilii Gierczak 1 i 1A_DSC00715 (2).jpg
-
2020-06-03 --- COVID-19, SPÓR O MASECZKĘ -
24-XII -
31-XII -
Am Shirnhof (Apfeltstraße) _-_ Wallstraße -
Boh. W-wy 40 A -
Boh. W-wy 42 -
Boh. W-wy 43 -
Boh. W-wy 44 -
Boh. W-wy 45 -
Boh. W-wy 46 -
Boh. W-wy 47 -
Boh. W-wy 48 -
Boh. W-wy 49 -
Boh. W-wy 50 -
Bramy Grodkowskiej 4_Zespół Szkół Sportowych -
Chopina 12 -
Chopina 13 -
Chopina 14 -
Chopina 15 -
COVID-19 (2020) -
Foto pogrzeb -
Friedrichstadt -
Holtzmannstraße -
Kefirek -
Kolejowa nr 2 (DEKADA) -
Krzywoustego 27 A -
Mariacka 03 -
Mariacka 07 -
Mariacka 12 -
Mariacka 14 -
os. Podzamcze -
Osiedle przy ul. Kraszewskiego, stadion Stali -
Plac koło hotelu -
plac manewrowy -
przed 1945 -
Racławicka 2 B -
Rondo Jana Pawła II -
Rondo L. Kaczyńskiego -
Rozkład jazdy autobusów i busów -
Rynek 22 -
Slowianska 18 - Kino Lotnik -
Słowiańska 13, Dom Przyjęć Diament -
Słowiańska 15a, HUFIEC PRACY w Nysie -
Stadion (Stal Nysa) -
strefa piesza (deptak) -
ul. Kościuszki 2 -
ul. Mieczysława I (Ujejskiego) -
Viktoriaplatz & Kopernikusplatz -
Wielkanoc -
wnętrze
Córka Leontyny i Józefa Gierczaków, właścicieli gospodarstwa rolnego. W 1938 Emila kończy siódmą klasę szkoły powszechnej w Lubolmu i rozpoczyna naukę w gimnazjum w Kowlu, należy tam do drużyny harcerskiej. W czerwcu 1939 kończy klasę pierwszą, a we wrześniu rozpoczyna się II wojna światowa.
17 września 1939 Armia Czerwona wkracza na Kresy Wschodnie II RP, w tym na Wołyń, i rodzinna Gierczaków zostaje wywieziona w pierwszej fali deportacji - 10 lutego 1940 aż pod koło polarne, a tam umieszczona w kołchozie w Pindze w obwodzie archangielskim. Emilia Gierczak pracuje wówczas w kołchozowej piekarni.
We wrześniu 1943 Emilia wraz z ojcem została zmobilizowana do służby wojskowej i wcielona do Dywizji Piechoty im. Tadeusz Kościuszki, gdzie ją przydzielono do Samodzielnego Batalionu Kobiecego im. Emilii Plater. Wkrótce po wcieleniu do wojska skierowano ją do szkoły oficerskiej w Riazaniu, którą ukończyła w dniu 9 lutego 1944, otrzymując stopień chorążego. Od lutego do maja 1944 była dowódcą plutonu fizylierów przy sztabie 1 DP, następnie została przeniesiona do 4 DP im. Jana Killińskiego i wyznaczona na dowódcę I plutonu w 2 komp. fizylierów 10 pp.
Od lipca do września 1944 wraz z plutonem przechodziła intensywne szkolenia, m.in. we wsi Stecówka koło Sum na Ukrainie a następnie w miasteczku Ołyka na Wołyniu. 10 września 1944 po złożeniu uroczystej przysięgi otrzymała stopień podporucznika.
W styczniowej ofensywie 1945 roku oddziały 4 DP ruszyły w pościg za Niemcami na północny zachód. Emilia Gierczak wraz z innymi żołnierzami tej dywizji wzięła udział w walkach m.in. na Wale Pomorskim, w umocnieniach w Żabnie, Bobrujsku i Drawsku Pomorskim. Dowodziła swoim plutonem przy niszczeniu bunkrów niemieckich w rejonie Wierzchowa k. Drawska Pomorskiego, co otworzyło drogę innym pododdziałom pułku. Na początku marca 1945 dotarła w okolice miasta Kołobrzegu. Mimo choroby (grypy) uczestniczyła razem z 10 pp w ataku na parowozownię i zakłady farmaceutyczne w Kołobrzegu. Po zdobyciu parowozowni, rozpoczęto atak na fabrykę farmaceutyczną. Na własną prośbę Emilia Gierczak dołączyła do grupy szturmowej. W godzinach popołudniowych rozpoczął się następny atak. Opór Niemców został złamany, zakłady farmaceutyczne zdobyte. Zginęła 17 marca 1945. Pochowano ją w pobliżu latarni morskiej, dopiero po kilku miesiącach przeniesiono na Cmentarz Bohaterów Walk o Kołobrzeg.
Rozkazem NR 08 Z 9 kwietnia 1945 została odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari przez Dowódcę I Armii WP, a w 1997 na wniosek dyrektora I LO w Nowogardzie i ZKRPiBWP, Minister Obrony Narodowej awansował ją pośmiertnie na stopień porucznika.