Twierdza Legends

Stronghold Legends jest udoskonaloną, odświeżoną i mocno zmodyfikowaną wersją drugiej części serii. Chociaż program w dużej mierze bazuje na technicznych osiągnięciach poprzednika i nie jest traktowany jako pełnoprawna kontynuacja (autorzy porównują Legends do Crusadera), to z pewnością nie można zarzucić mu odtwórczości pod względami merytorycznymi, jest mimo wszystko czymś więcej, niźli tylko dodatkiem stand-alone. Twórcy postanowili częściowo zrezygnować ze skomplikowanej warstwy ekonomicznej, głównie poprzez uproszczenie aspektów gospodarczych oraz systemu rozbudowy i pielęgnowania zamku. W zamian położyli większy nacisk na podniesienie dynamizmu rozgrywki, wprowadzenie rewolucyjnych elementów fantasy oraz rozwinięcie sfery batalistycznej. Tym razem mamy więc do czynienia raczej z klasyczną strategią czasu rzeczywistego, aniżeli z symulatorem zarządzania zamkiem.


Pierwszoplanową atrakcją tej odsłony Twierdzy są tytułowe „legendy”. Pierwsza i najbardziej rozbudowana kampania obejmuje dzieje Króla Artura wraz ze wszystkimi najważniejszymi postaciami i przesłaniami, które nieodłącznie towarzyszą tejże postaci. Mamy więc okazję naocznie zapoznać się z historią dzielnych rycerzy Bractwa Okrągłego Stołu, poznać zakamarki majestatycznego zamku Camelot, wziąć udział w poszukiwaniu Świętego Grala, a nawet zamienić parę słów z Merlinem, testując jego domniemane zdolności magiczne. Kolejna kampania traktuje o jednym z najważniejszych bohaterów mitologii nordyckiej, Zygfrydzie Fafnesbane. Nietrudno się domyślić, iż przewodnimi krajobrazami tychże scenariuszy są obsypane białym, jak mleko, puchem szczyty i przesmyki górskie, zaś miejsce zwykłych, murowanych zamków zajmują gigantyczne, lodowe twierdze, pozostające pod jurysdykcją złych czarnoksiężników, lodowych olbrzymów i innych chłodnych kreatur. Trzecią wielką legendą, która służy za kanwę ostatniej kampanii, jest postać Vlada Draculi, historycznego pogromcy Turków Ottomańskich i mitycznego adepta „mrocznych sztuk”. Nietrudno zgadnąć, iż wygląd jego dworu nie zachęca do składania niezapowiedzianych wizyt, a nabite na pal skalpy stanowią standardowy motyw zdobniczy. Artyści pracujący nad grą dołożyli wszelkich starań, aby twierdza każdego z głównych bohaterów wyróżniała się unikalnym wyglądem oraz wyposażeniem – i tak np. posiadłość Króla Artura bardzo przypomina baśniowy, średniowieczny zamek, a zbrojony apartament Drakuli wyposażony jest w kamienne gargulce czy zamknięte w klatkach smoki, ochoczo przysmażające ogniem niepożądanych gości. Spośród innych systemów obrony zamkowej warto wymienić także podziemne tunele, pułapki, smocze harpuny oraz lodowe lustra. Częściowo zautomatyzowano zarządzanie w sferach administracyjno-gospodarczych, dając graczowi możliwość skupienia się na ciekawszych zadaniach. Każdy z legendarnych władców dysponuje także charakterystycznym dla siebie zasobem (np. farmy drobiarskie Drakuli czy przeręble do łowienia Zygfryda), co potęguje urozmaicenie rozgrywki.

Nie ma plików w tym folderze