Richard Kern - Hardcore Collection

Richard Kern | http://www.richardkern.com/

ur. 1954 w Roanoke Rapids, USA
narodowość: USA

Richard Kern to obok Nicka Zedda druga najważniejsza postać kojarzona z ruchem Kina Transgresji.

Jego pierwsze filmy utrzymane sš w stylistyce przypominajšcej dokonania Zedda, zaskakujš jednak dużo większš dawkš czarnego humoru. W zestawie czterech krótkich metraży Manhattan Love Suicides (1985) Kern przedstawia różne wariacje na temat samobójstwa. W Stray Dogs ciało bohatera (David Wojnarowicz) rozpada się na czę?ci (dosłownie) w wyniku miłosnego zawodu, w Thrust in Me (zrealizowanym wspólnie z Zeddem) podcięte żyły sfrustrowanej bohaterki tryskajš niczym fontanna, w I Hate You Now para zdeformowanych naroktykowych dealerów pozbawia się życia za pomocš rozgrzanego żelazka i samospalenia. Kolejny film Kerna, You Killed me First (1985) to z kolei parodia kina rodzinnego, w którym typowa, amerykańska rodzina klasy ?redniej zmaga się ze zbuntowanš córkš. Sfrustrowana nastolatka wytyka obłudę rodzicom i swojej porzšdnej siostrze, po czym w końcowej scenie zabija ich, wypowiadajšc tytułowe Wy zabili?cie mnie pierwsi.

Scenariusz do najdłuższej fabuły Kerna, 30-minutowego Fingered (1986), napisała legendarna wokalistka sceny nowojorskiej, Lydia Lunch. Film będšcy punkowš wersjš road movie opowiada historię dziewczyny z sex-telefonu (w tej roli sama Lunch), która rusza z jednym ze swoich klientów w straceńczš podróż samochodem, podczas której porywajš i gwałcš autostopowiczkę (motyw wykorzystany pó?niej przez Tarantino w scenariuszu Natural Born Killers). Film zawiera ostre, pornograficzne (patrz tytuł filmu) fragmenty z udziałem Lunch oraz niezwykle drastyczne sceny przemocy, które jak zapewniała artystka, były spełnieniem jej erotycznych fantazji.

Z końcem lat 80. Kern odchodzi o fabuły, skupiajšc się filmach eksplorujšcych estetykę S/M oraz swoje voyerystycznš zamiłowania. W Pierce (1990) dokumentuje ekstremalny piercing kobiecych i męskich sutków, w X=Y (1990) pokazuje półnagie modelki pieszczšce broń maszynowš, w Nazi (1991) ubrana w esesmański płaszcz kobieta rozbiera się i salutuje w hitlerowskim stylu (sieg hail) przed amerykańskš flagš.

Najbardziej znanym filmem Kerna powstałym w tym czasie jest The Evil Cameraman (1990), typowy dla artysty przykład autobiograficznego voyeryzmu. Film składa się z czterech czę?ci - w każdej z nich fotograf (w tej roli sam Kern) ?przygotowuje? modelkę do zdjęć. W pierwszej czę?ci, która toczy się w obskurnym studiu, krępuje drobnš Japonkę drutem, zasłania jej oczy, nakłada czarny kaptur, rozcina bieliznę, obcina włosy łonowe. W drugiej, nie mniej drastycznej czę?ci filmu, przywišzuje kolejnš przerażonš modelkę nogami do sufitu, zdziera z niej ubranie, obwišzuje łańcuchami. Te dwie sceny ud?więkowione zostały złowrogš, hipnotycznš muzykš Foetusa i robiš piorunujšce wrażenie. W dalszej czę?ci filmu, podpisanej ?2 lata pó?niej?, muzyka zmienia się na łagodniejszš, a film wpada w lżejszš, humorystycznš tonację. W nowym, eleganckim studiu Kern przygotowuje kolejnš modelkę do zdjęć, które sš ugrzecznionš wersjš poprzednich dwóch akcji. Tym razem sfrustrowany fotograf próbuje dobrać się do modelki, stara się zaimponować jej wytatuowanš nad członkiem, wielkš swastykš - bezskutecznie. W ostatniej scenie z udziałem kolejnej modelki sytuacja się powtarza. Niespełniony seksualnie artysta opada załamany.

The Evil Cameraman przedstawia najważniejsze fascynacje estetyczne i seksualne Kerna, komentujšc także ironicznie sytuację samego artysty, który wobec nagłego wej?cia (oczywi?cie odpowiednio zmiękczonej) estetyki S/M do kultury popularnej stał się wziętym fotografem i coraz czę?ciej pracował dla luksusowych, snobistycznych magazynów mody.

• Pobierz folder
• Zachomikuj folder