Oslo

Oslo jest jednym z najbogatszych miast w Europie, dzięki kwitnącej w kraju branży naftowej, jest to widoczne w jego szkłem pokrytych wieżowcach, jego nowym metrze i, oczywiście, w całości kilku modnych restauracji, barów i sklepów . Oslo leży w fiordzie otoczonym górami pokrytymi lasem. Jest zarazem stolicą i największym miastem Norwegii, skupiającym ponad 11% całej norweskiej ludności. Jako centrum polityczne, administracyjne, gospodarcze, kulturalne i naukowe stanowi siedzibę wielu instytucji. Szczególne znaczenie ma transport morski, który reprezentuje prawie 1000 firm. Rozwinięty jest także handel i związana z nim bankowość.

Za oficjalny początek miasta Oslo uznaje się założenie go w 1000 roku przez króla Haralda III Surowego. Sto lat później została tu utworzona siedziba biskupstwa katolickiego, a około XIII wieku w okolicy zbudowano fortecę Akershus, wybraną na siedzibę króla Norwegii. Około 14 wieku populacja miasta wynosiła 3000 i była domem króla Haakona V. W tym okresie mieszkańców zdziesiątkowała epidemia dżumy. Spowodowało to zawarcie unii pomiędzy osłabioną Norwegia i Danią oraz Szwecją w ramach tzw. unii kalmarskiej. Podległość kraju negatywnie wpłynęła na jego rozwój. Oslo nie było już stolicą, a więc straciło znaczenie polityczne i ekonomiczne. W 1624 miasto znów zostało zniszczone w dużym pożarze. Król Danii Christian IV przebudował je, ale zmieniono także nazwę miasta na Christiania. Kolejna XIX-wieczna unia ze Szwecją przyczyniła się do rozkwitu ekonomicznego oraz kulturalnego miasta. Powstał uniwersytet, teatr, bank narodowy. W 1925 nazwa została zmieniona z powrotem na Oslo.
Patrząc na panoramę miasta w większości można zobaczyć niską willową zabudowę, z portem w centralnej części. Pomiędzy przyjemnymi, ukrytymi w zieleni domami piętrzą się gdzie niegdzie wysokościowce dużych firm i bloki mieszkalne. Centralna ulica miasta - Karl Johans gate prowadzi od portu do środkowej części miasta, a skupia się przy niej większość znanych zabytków.

1-Pałac Królewski - Miejsce zamieszkania Pary Królewskiej wybudowano wpołowie XIX wieku jako rezydencję dla króla Unii Norwesko-Szwedzkiej CarlaJohana. Pałac, prezentujący styl neoklasyczny, leży na wzgórzu zamykającymulicę jego imienia.

Pierwszym stałym mieszkańcem Det Kongelige Slott był HĺkonVII z dynastii Bernadotte, który w roku 1905 zaakceptował wybór na króla wpełni niepodległej Norwegii. Co charakterystyczne, siedziby władcy nie odgradzaod podwładnych najmniejszy nawet płotek. Od tyłu Pałac otoczony jest dostępnymdla wszystkich parkiem, a od roku 2002 również wnętrza budynku otwarte są dlazwiedzających. Pałac królewski przeszedł gruntowną renowację w latach '90 XXwieku kiedy zamieszkała w nim obecna głowa Królestwa, Harald V. Największewrażenie robi wysoka na 11 metrów sala balowa o powierzchni 360 m2. Do dziśurządza się tu pełne przepychu zabawy taneczne, ostatnim balem, w roku 2005uczczono stulecie oderwania się Norwegii od Szwecji.

2-Twierdza Akershus .Twierdza powstała w latach 1290 - 1319 i nigdy niezostała zdobyta przez żadnego z najeźdźców, mimo licznych prób na przestrzenistuleci. Dopiero w roku 1940 została poddana bez walki, kiedy stolicę Norwegiiewakuowano w obliczu hitlerowskiej napaści. Po wojnie ośmiu zdrajców narodu,wśród nich przywódca kolaboracyjnego rządu Vidkun Quisling, zostało straconychna terenie twierdzy. Po dziś dzień Akershus, mimo, że dostępna dlazwiedzających, jest obiektem militarnym. Norweskie Ministerstwo Obrony ma tutajswoją siedzibę.
W XVII wieku król Christian IV przebudował zamek narenesansowy pałac, ale front budynku utrzymał średniowieczny charakter.Zwiedzającym udostępnione są między innymi lochy, oraz podziemia mieszczącekrypty królów Hĺkona VII i Olafa V.

• Pobierz folder
• Zachomikuj folder