Stephen King

Film na podstawie powieści i według scenariusza Stephena Kinga. W miasteczku -wyspie zanosi się na sztorm i śnieżycę. Dla mieszkańców to normalka, wiedzą, co mają robić. Ale nie tym razem. Wraz ze sztormem w miasteczku pojawia się przedziwna postać, pod wpływem której ludzie popełniają samobójstwa. Postać powtarza, że jeśli dostanie to, czego chce, odejdzie. Mieszkańcy nie mogą się pogodzić z faktem, że któraś rodzina musi oddać swoje dziecko, aby inni mogli przetrwać i zachować swoje pociechy. Na wspólnej naradzie oddają dziecko rodziny Andersen. Mąż Mike (Timothy DalyTim Daly) nie może się pogodzić ze stratą dziecka i z tym, że jego żona postanowiła również je oddać. Po całym zajściu wszystko powraca do normy. Nikt nie wspomina o wydarzeniach, jakie miały miejsce. Mike, nie mogąc wybaczyć żonie, postanawia wyjechać z wyspy.

W małym amerykańskim miasteczku popełniane są straszne zbrodnie. Szeryf jest bezsilny. Jedynie młody chlopiec poruszający się na wózku inwalidzkim zdaje sobie sprawę, że morderstwa to sprawka wilkołaka.

Liczne opowiadania oraz powieści grozy mistrza owego gatunku Stephena Kinga cieszą się od lat jego pierwszych publikacji dużym zainteresowaniem reżyserów. Do niekwestionowanych najlepszych ekranizacji spośród dzieł literackich Kinga zaliczają się "Zielona mila" oraz "Skazani na Shawshank" w reżyserii Franka Darabonta. Trzecie miejsce na podium dzięki efektywnemu przelaniu słowa pisanego na sugestywny obraz powinien zająć Brian Singer, który wyreżyserował "Ucznia szatana" w 1998 roku.

Inteligentny uczeń Todd Bowden (zmarły w 2008 roku w wyniku przedawkowania narkotyków Brad Renfro) odszukuje niezwykle istotne informacje związane z przeszłością sąsiada Artura. Artur nie jest mężczyzną, za którego się podaje, lecz poszukiwanym od czasów II wojny światowej nazistą odpowiedzialnym za śmierć milionów Żydów – Kurtem Dussanderem. Szantażując starca wydaniem go policji oraz mediom, młody chłopak wkracza w świat brutalnych, lecz prawdziwych opowieści o obozach zagłady. Początkowo Kurt czuje się dręczony psychicznie przez wyrostka, jednak później odżywa w nim dawna osobowość. Oboje znajdują się w niebezpieczeństwie ze strony drugiego, natomiast Todda zaczynają dręczyć koszmarne omamy. Czy chłopakowi grozi popadnięcie w obłęd i utrata młodzieńczych lat w wyniku nietypowych zainteresowań?

Koszmar, który zdarzył się w czasie lotu numer 29 z Los Angeles do Bostonu mógł się zrodzić tylko w wyobraźni Stephena Kinga. Inwencja tego niezrównanego mistrza gatunku grozy nie zna żadnych ograniczeń.
Oto między niebem a ziemią, snem i jawą, dawnym i przeszłym, między tym, co możliwe i tym co niewiarygodne, rozgrywa się pasjonujący dramat garstki ludzi w śmiertelnych zmaganiach z żarłocznym przeciwnikiem...

Niespodziewanie jednak Harlan Williams tylko pozornie wydaje się głównym bohaterem tej opowieści. Tak naprawdę pierwsze skrzypce grają tu tajni agenci stojący po dwóch stronach barykady. Terry Spann (Felicity Huffman) staje się sprzymierzeńcem pechowego woźnego, starając się obronić jego rodzinę i jego samego przed losem królika doświadczalnego. Jej przeciwnikiem jest bezlitosny Jude Andrews (R.D. Call), agent organizacji zwanej "Sklepik" (znanej z książki "Podpalaczka" Kinga). Jego głównym celem jest wyeliminować wszystkich, którzy tylko staną mu na drodze i umożliwić Toddhunterowi dalsze badania. Ta dwójka przeciwników zna się bardzo dobrze, bo kiedyś wspólnie współpracowali, jednak ich drogi rozeszły dość nagle i nieprzyjemnie, co jeszcze bardziej zaognia konflikt.

Pięć komiksowych opowieści przeniesionych na ekran.
1. Historia powstałego z grobu mężczyzny, który w dniu swoich urodzin idzie odwiedzić swoją córkę.
2. Bohaterem jest farmer, który znajduje na swoim polu meteoryt. Szybko okazuje się, że kamień niszczy wszystko co jest w jego otoczeniu.
3. Historia mściwego męża, który swoją żonę i jej kochanka zakopuje po szyję w ziemi.
4. Opowiada o potworze, który zamieszkuje pod schodami znajdujacymi się w budynku college'u.
5. Opowieść o bogatym mężczyźnie, który majątku dorobił się wchodząc na drogę przestępstwa.

Film na podstawie powieści i według scenariusza Stephena Kinga. W miasteczku -wyspie zanosi się na sztorm i śnieżycę. Dla mieszkańców to normalka, wiedzą, co mają robić. Ale nie tym razem. Wraz ze sztormem w miasteczku pojawia się przedziwna postać, pod wpływem której ludzie popełniają samobójstwa. Postać powtarza, że jeśli dostanie to, czego chce, odejdzie. Mieszkańcy nie mogą się pogodzić z faktem, że któraś rodzina musi oddać swoje dziecko, aby inni mogli przetrwać i zachować swoje pociechy. Na wspólnej naradzie oddają dziecko rodziny Andersen. Mąż Mike (Timothy DalyTim Daly) nie może się pogodzić ze stratą dziecka i z tym, że jego żona postanowiła również je oddać. Po całym zajściu wszystko powraca do normy. Nikt nie wspomina o wydarzeniach, jakie miały miejsce. Mike, nie mogąc wybaczyć żonie, postanawia wyjechać z wyspy.

W pewnym momencie swojej kariery Stephen King uświadomił sobie, że może wszystko. Mógł napisać książkę, która w ogóle nie jest powieścią ("Danse Macabre"), być współtwórcą komiksu ("Creepshow"), a nawet wyreżyserować własny film ("Maksymalne przyspieszenie"). Samo nazwisko pisarza było dostateczną zachętą, by producenci i wydawcy inwestowali w tego typu projekty. A jednak pozostał obszar, w którym King nie miał wolnej ręki. Była to telewizja. Stephen wiele razy starał się zrealizować serial według własnego pomysłu. Miała to być jednosezonowa opowieść o Harlanie, mężczyźnie, który nagle zaczął młodnieć. Producenci na początku nie byli ufni wobec znanego pisarza i realizowali wyłącznie pojedyncze pomysły Kinga (jak choćby jego scenariusze w serialu "Tales from the Darkside"). Dopiero na początku lat dziewięćdziesiątych, za pomocą wielu kompromisów udało się mu przekonać telewizję do wyłożenia pieniędzy na projekt zwany "Złote lata". Zażądano jednak, by serial nie kończył się na jednym sezonie, a został napisany w taki sposób, by historia mogła być kontynuowana w kolejnych seriach. King zgodził się. Jak się jednak okazało, znane nazwisko to nie wszystko i ostatecznie nie tylko nie powstały następne sezony, ale również prace nad pierwszym wstrzymano z powodu słabej oglądalności. To, co zostało, to 8 epizodów.
Opowieść zaczyna się w tajnym rządowym instytucie. Pracuje w nim siedemdziesięcioletni woźny, Harlan Williams (Keith Szarabajka). Pewnego dnia czeka go przykra niespodzianka. Okazuje się, że oblał badanie wzroku i przełożeni chcą go zwolnić. Jakby tego było mało, tego samego dnia ma miejsce tragiczny w skutkach wypadek. Prowadzący badania nad odbudową materii, dr Toddhunter (Bill Raymond) ignoruje ostrzeżenia swoich współpracowników i doprowadza do olbrzymiej eksplozji. W wypadku ginie dwóch naukowców, a woźny zostaje porażony promieniowaniem. Od tego Harlan zaczyna młodnieć w zastraszającym tempie. Nic więc dziwnego, że jego osobą zaczynają się interesować tajne agencje rządowe. Sam woźny szybko zdaje sobie sprawę, w jakiej znalazł się sytuacji.

Opowieść zaczyna się w tajnym rządowym instytucie. Pracuje w nim siedemdziesięcioletni woźny, Harlan Williams (Keith Szarabajka). Pewnego dnia czeka go przykra niespodzianka. Okazuje się, że oblał badanie wzroku i przełożeni chcą go zwolnić. Jakby tego było mało, tego samego dnia ma miejsce tragiczny w skutkach wypadek. Prowadzący badania nad odbudową materii, dr Toddhunter (Bill Raymond) ignoruje ostrzeżenia swoich współpracowników i doprowadza do olbrzymiej eksplozji. W wypadku ginie dwóch naukowców, a woźny zostaje porażony promieniowaniem. Od tego Harlan zaczyna młodnieć w zastraszającym tempie. Nic więc dziwnego, że jego osobą zaczynają się interesować tajne agencje rządowe. Sam woźny szybko zdaje sobie sprawę, w jakiej znalazł się sytuacji.

Postaci niestety tylko z pozoru wydają się oryginalne. Tak naprawdę Harlan, mimo że da się go lubić, nie intryguje widza. Wciąż wspomina stare czasy, jest szalenie życzliwy, ot, taki typowy poczciwy staruszek. Również dr Toddhunter i agentka Terry Spann niczym nie zaskakują. Pierwszy to przykładny szalony naukowiec, wciąż gada do siebie, bez przerwy łamie regulamin oraz miewa nagłe napady gniewu. Zastanawia mnie tylko, jak potoczyłyby się jego losy, gdyby kontynuowano serial, bo akurat stosunek tego bohatera do zmarłego ojca był nurtujący i wyraźnie widać, że kryła się za tym jakaś mroczna tajemnica. Co do Terry, to również postać, która nie wychodzi poza schemat. Jest odważną, doświadczoną i inteligentną agentką rządową, ale nie wyróżnia się niczym. Zgoła inaczej jest z Judem Andrewsem, jej przeciwnikiem. To świetnie wykreowana przez R.D. Calla rola psychopaty, który jest absolutnie nieprzewidywalny. Jude naprawdę potrafi przerazić, a jego obecność na ekranie zawsze dodaje serialowi dynamiki. Standardowo przynajmniej raz na odcinek musi kogoś zabić, za każdym razem w inny sposób. Jeżeli miałbym wyróżnić któregoś z bohaterów, to właśnie jego, również ze względu na niezłe aktorstwo Calla.

Wielu pisarzy i aktorów marzy, by stanąć za kamerą. Tego też zapragnął Stephen King i zrealizował ekranizację swojego opowiadania "Ciężarówki". Prócz reżyserii zajął się również scenariuszem. Tak oto w 1986 roku powstało "Maksymalne przyspieszenie".

19 czerwca 1987 roku Ziemia wchodzi w zasięg ogona komety Rhea-M. Zdaniem astronomów Ziemia zostanie uwięziona w ogonie komety przez osiem dni pięć godzin, dwadzieścia dziewięć minut i dwadzieścia trzy sekundy. W tym samym czasie na stacji benzynowej Dixie Boy gromadzi się powoli grupa osób, chcąca uchronić się przed atakiem maszyn, a zwłaszcza ciężarówek, które wskutek działania komety się zbuntowały. Mają do wyboru: służyć maszynom albo przeciwstawić się im i ryzykować życie.
Stephen King jest bardzo dobrym pisarzem. Niestety, mówiąc o nim jako o reżyserze, nie można tego stwierdzić. Skonstruował bowiem historię i poprowadził wszystko tak, że efekt jego pracy trudno nazwać horrorem. Ofiary giną bowiem mordowane na sposób śmieszny lub prymitywny. Jako uzasadnienie niech mi posłuży przykład, kiedy to butelki z automatu do napojów rzucają się w stronę ludzi. Ponadto dość często pobrzmiewają wyjątkowo irytujące kawałki muzyczne skomponowane przez ówczesny fenomen hard rocka, AC/DC. Stanowią podkład nawet do scen, które z założenia mają budzić grozę. Zamiast tego sprawiają, że widz może się śmiać jeszcze bardziej niż bez niej. Ale to nie wszystko, bo King, przejęty możliwością reżyserowania i adaptowania własnego opowiadania dodaje do niego inne, komiczne wątki. Zanim wszystkie istotne osoby zgromadzą się na stacji benzynowej, mija ponad połowa filmu. Gdy zaś pojawia się pojazd z mini-działkiem, robi się zupełnie komicznie. Najpierw strzela, a potem nadaje morse'em żądanie, by nalać ciężarówkom benzyny. Jeśli później ludzie "popełnią błąd", strzela i zabija każdego, kto mu się nawinie.

Richard Dees od wielu lat pracuje w bulwarowej gazecie żywiącej się tanimi sensacjami. Mimo ogromnego doświadczenia, od wielu tygodni Deesowi nie udało się trafić ze swym artykułem na pierwszą stroną. Sytuacja ta może ulec diametralnej zmianie gdyż dziennikarz zostaje przydzielony do sprawy tajemniczych morderstw dokonywanych na miejscowych lotniskach. Ofiary makabrycznych zbrodni mają zagadkowe rany na szyi. W miarę zbliżania się do poznania prawdy, dziennikarz zaczyna otrzymywać wiadomości z pogróżkami. Wszystkie je jednak ignoruje co okaże się jego największym życiowym błędem....

Arthur Conan Doyle, ojciec Sherlocka Holmesa, mistrz suspensu; George A. Romero reżyser "Nocy żywych trupów", mistrz makabry; Michael McDowell - twórca "Soku z żuka", mistrz fantastyki; Stephen King autor Smętarza dla zwierzaków, mistrz horroru. Dzięki tym czterem ludziom powstało prawdziwie przerażające arcydzieło. „Opowieści z ciemnej strony” to trzymający w napięciu film grozy, pełen zaskakujących zwrotów akcji, nie pozbawiony przy tym szczypty czarnego humoru. Zastanów się, zanim go obejrzysz, bo potem nie będziesz już pewien, czy kamień na pewno jest tylko kamieniem, zapach kwiatów zawsze przyjemnie się kojarzy, a koty są wyłącznie uroczymi, domowymi pupilami. Nakręcone na podstawie noweli A.C. Doyle’a, M. McDowella i mistrza horroru S. Kinga „Opowieści z ciemnej strony” przeniosą Cię w świat pełen przerażających i nieoczekiwanych wydarzeń. Będziesz szczęśliwy, że to tylko film... Ale czy na pewno to TYLKO film?