tomus02

Prezent
Ulubiony
Wiadomość

Tomek

widziany: 19.10.2025 13:04

1437 plików
23,18 GB

Opis został ukryty. Pokaż opis

Ostatnio pobierane pliki

varius manx - kilka sekund.mp3

Cornick Nicola - Pocałunek na sprzedaż.pdf

Wakacyjna miłość (1992) - Hohl Joan, Green Billie, Fai....pdf

Stone Lyn - Wybór Sary.pdf

O'Brien Anne - Szczęśliwy przypadek.pdf

Agnieszka Włodarczyk - Deszcze niespokojne.mp3

Ich Troje - Ósmy Obcy Pasażer (2008).rar

Łzy - The Best Of.rar

Sumptuastic - Iluzjoniści (2009).rar

Waverly Shannon - Kolejny mezalians.pdf

Barbara Cartland

Galeria

sortuj według:
nazwa
typ pliku
rozmiar
data dodania

0,7 MB
1 paź 12 14:03

Cartland Barbara - Tajemnicza przystań.pdf

zachomikowany

0,8 MB
1 paź 12 14:03

Cartland Barbara - Zamek strachu.pdf

Kolejny raz ukazał się w drzwiach komnaty lokaj:
- Lord Crowley - zapowiedział donośnym głosem. Tatiana znieruchomiała, gdy wzrok wchodzącego spoczął na niej. Na ustach lorda pojawił się ledwie widoczny uśmiech, świadczący o tym, że już go bawi jej porażka.
- Ach, więc to tu się pani ukryła... Cała policja panią szuka. Ale skoro ja panią odnalazłem, osobiście odwiozę do Londynu.
Goście znieruchomieli widząc, że dzieje się coś dziwnego...

zachomikowany

1,0 MB
1 paź 12 14:03

Cartland Barbara - Ubogi krewny.pdf

zachomikowany

0,6 MB
1 paź 12 14:03

Cartland Barbara - W szponach miłości.pdf

- Jedyne, czego od pana oczekuję, to pomoc w dostaniu się do Francji. Nie jest to zbyt wielka prośba, prawda?
- Jest pewien problem - zauważył markiz. - Po pierwsze, ukryłaś się w moim powozie, w miejscu, o którym myślałem, że jest niedostępne dla nikogo. Po drugie, udawałaś, że jesteś chłopcem, a po trzecie nie chcesz powiedzieć, jak się nazywasz. Czego się więc po mnie spodziewasz? Powinnaś wiedzieć, że być może oddam cię urzędnikom miejskim, aby się tobą zajęli w sposób, jaki uznają za najlepszy.

zachomikowany

0,7 MB
1 paź 12 14:03

Cartland Barbara - Małżeństwo z rozsądku.pdf

Trudno jej było oderwać od niego spojrzenie, choć jednocześnie to, co przeżywała, wydawało się tak silne, że chciała uciec. Pomyślał, że rumieniec na jej policzkach wspaniale harmonizuje z kolorem jej sukni – jasnym błękitem pogodnego nieba. Wzruszenie sprawiło, że trudno jej było oddychać, choć nie umiałby jeszcze wyrazić tego wszystkiego słowami.
- Kocham cię, moja słodka – powiedział bardzo ostrożnie Książę. – I boję się o tym mówić. Boję się znowu cię przestraszyć.
- Nie… nie jestem przestraszona – szepnęła Honora. – Ale... czy jesteś tego pewien, że... mnie kochasz?

zachomikowany

0,7 MB
1 paź 12 14:03

Cartland Barbara - Rapsodia miłości.pdf

Oczy jej się rozszerzyły, nie rozumiała, co jej towarzysz ma na myśli. Wtem, ku jej zdumieniu, mężczyzna uniósł rękę i miast otworzyć drzwi, ujął palcami jej podbródek, uniósł twarz ku sobie i nim zdążyła się zorientować, co zamierza zrobić, jego wargi znalazły się na jej wargach! Była tak oszołomiona, że przez chwilę nie mogła się ruszyć. A gdy wreszcie odzyskała władzę nad swym ciałem, poczuła, że przenika je jakieś nieznane, cudowne ciepło, jakby strumień złota spływający z jej ust poprzez gardło ku piersiom. Było to uczucie tak czarowne i przeczyste, że zdawało jej się, jakby cała ta muzyka, którą usłyszała w ogrodzie, woń kwiatów i łagodny aksamit nocy spłynęły z jego ust na jej usta. Nie mogła zebrać myśli, nie mogła się poruszyć, zapierało jej dech w piersiach.

zachomikowany

0,8 MB
1 paź 12 14:03

Cartland Barbara - Misja do Monte Carlo.pdf

- Kocham cię! - wciąż powtarzała, widząc, jaką tym sprawia Craigowi radość.
Nagle, jakby czymś zaniepokojona, zawołała:
- Powiedziałeś, że papa powinien się ukryć... ale dlaczego? Chyba nie sądzisz, że Rosjanie... mogą go... ścigać?
W jej głosie znowu pojawił się strach i Craig, ujmując jej dłoń, powiedział:
- Wiedziałem, że kiedyś zapytasz o to, a ponieważ nie mogę pozwolić, abyś się czegokolwiek obawiała, postanowiłem ci o czymś powiedzieć.
- Co masz na myśli?
Craig podniósł jedną z gazet, które jego sekretarz położył na niskim taborecie tuż obok jej leżaka, kiedy Craig zażywał kąpieli w morzu.

zachomikowany

0,5 MB
1 paź 12 14:03

Cartland Barbara - Policz gwiazdy.pdf

Odnalazł jej usta i słowa stały się zbędne. Miała takie wargi, jak myślał: miękkie i słodkie, niewinne i niepewne. Czuł, że tego właśnie szukał całe życie, choć nie zdawał sobie z tego sprawy. Zrozumiał, że Valora się boi, i poczuł, jak ich dusze połączyły się w uniesieniu. Jego pocałunki stały się coraz gorętsze. Czas stanął w miejscu. Valora poczuła, jakby gwiazdy zstąpiły z nieba i spowiły ich swym blaskiem, który przeniknął do jej serca i umysłu.

zachomikowany

0,7 MB
1 paź 12 14:03

Cartland Barbara - Szarada.pdf

I wtedy popłynęły łzy; łzy, które zdawały się ją rozdzierać. Wiedziała, jak wiele innych kobiet przed nią, że zakochała się w mężczyźnie niedostępnym jak księżyc. Nigdy nie pokocha jej tak, jak ona jego.
Zrozumiała, kiedy klęczeli razem przyjmując błogosławieństwo lamy, że połączył ich nierozerwalnie.
Odtąd nie byli już dwojgiem ludzi, ale jednym ciałem. Błogosławieństwo Buddy połączyło ich dusze.
- Kocham go... kocham go! - powtarzała bez końca szeptem Lavina.
Gdy tak płakała, poczuła, że markiz jest od niej tak daleko, jak szmaragdowy Budda znajdujący się w niebosiężnych odległych górach Tybetu.

zachomikowany

0,8 MB
1 paź 12 14:03

Cartland Barbara - Uboga guwernantka.pdf

Zaczęła grać arię z opery "Traviata", którą Lara zagrała jej na początku tygodnia, a która bardzo jej się spodobała. Utwór był trudny i Lara pomyślała, że markiz spodziewał się usłyszeć w wykonaniu dziecka coś bardziej spokojnego i łagodnego. Czując, że błędem byłoby zbytnie zbliżanie się teraz do Georginy, z rozmysłem usiadła na sofie w pewnej odległości od fortepianu. Markiz, jak gdyby także to rozumiejąc, oparł się o jeden z filarów. Najpierw patrzył na Georginę, a potem, Lara o tym wiedziała, chociaż na niego nie patrzyła, obserwował ją. Poczuła się onieśmielona. Tak bardzo pragnęła, żeby Georginie udało się zrobić dobre wrażenie na jej wujku.

zachomikowany

0,7 MB
1 paź 12 14:03

Cartland Barbara - Sanktuarium miłości.pdf

- On ma gdzieś tutaj coś w rodzaju sanktuarium, w którym przechowuje wszystkie pamiątki po zmarłej, nawet jej baletki. Ale nikt poza nim nie ma prawa tam wchodzić.
- Nieprawdopodobna historia!
- Ale prawdziwa. Z początku wiele się o tym mówiło. Potem lata minęły i sprawa przycichła.
- Na mnie – powiedziała młodsza z kobiet – książę robi wrażenie człowieka, który nie zapomniał o tej tragedii, lecz wciąż nosi żałobę po utraconej miłości. Jeszcze nigdy nie widziałam, żeby przystojny mężczyzna wyglądał tak ponuro w dniu swojego ślubu.

zachomikowany