Madagaskar

A było to tak. W pewnym zoo, na Manhattanie, żyła sobie czwórka nieco oryginalnych przyjaciół. Gdzież indziej lew mógłby przyjaźnić się z zebrą i żyrafą, a wszyscy razem, na przykład z hipopotamem? Oczywiście tylko w Nowym Yorku, mieście otwartym oraz kulturowo i etnicznie liberalnym. W nim to właśnie poznajemy, nieco podstrzelonych, mieszkańców zoologicznego parku. Lwa Alexa, uchodzącego za prawdziwą gwiazdę wybiegu. Zebrę Martyego, nie pozbawionego poczucia humoru, parzystokopytnego marzyciela. Hipochondryczną żyrafę Malmana oraz równie wyluzowaną, co rozsądną hipopotamicę, Glorię. Ta wesoła kompanija już wkrótce w wyniku zamierzonego zbiegu okoliczności zmieni dotychczasowe miejsce zamieszkania, czemu towarzyszyć będzie seria dowcipnych i karkołomnych wydarzeń. I tak ze spokojnej dotąd nowojorskiej przystani sympatyczni przyjaciele trafiają do miejsca, które normalnie powinno być ich naturalnym środowiskiem, a tym czasem staje się prawdziwym koszmarem na jawie. Malownicza wyspa Madagaskar, jest wymarzoną dziczą, jednego z bohaterów, lecz wkrótce naturalne instynkty drugiego obraz ten nieco odbarwią. To oczywiście spowoduje, że i tak już niecodzienna sytuacja, jakby nie było grupy mieszczuchów, dramatycznie się skomplikuje. Odtąd wizja bezpiecznego wybiegu stanie się, dla poczciwych zwierzaków, sprawą życia lub śmierci.

Cóż to za przyjemność móc wrócić myślami do tego filmu raz jeszcze. Jeśli komuś brakuje inteligentnej i dowcipnej rozrywki, w tym obrazie ją znajdzie. Owszem, animowane to dzieło, ale ma to swój urok i styl. Jego twórcy z reżyserem Ericiem Darnellem na czele, posłużyli się zabiegiem, który z powodzeniem sprawdza się już od dłuższego czasu. Perfekcyjna animacja, nieskomplikowana fabuła, lekko przebarwione, nie zawsze w ludzkiej skórze, postaci. Do tego dochodzi iskrzący się, często ironicznym, dowcipem dialog. W Madagaskarze wprowadzono na dokładkę dość wysublimowany dialekt, w którym na przykład ludzie, to "człowieki". Wreszcie cały panteon kolorowych, nie tylko z definicji, osobowości. Nie ma, co ukrywać, nawet, jeśli występują tu zwierzęta, to wiadomo czyje zachowania odzwierciedlają.

Powodów do zadowolenia i przede wszystkim śmiechu jest tu naprawdę wiele. Film jest pełen filmowych cytatów i parafraz. Przemarsz Martyego ulicami Nowego Yorku, krokiem Travolty w takt muzyki BeeGeas, to nic innego jak Gorączka sobotniej nocy z Johnym T w roli głównej. Jednak chyba najzabawniejszą parodią pozostanie ta z American Beauty. Tu w roli płatków róż., nie tego nie zdradzę! W pamięci na długo pozostaną mi udane i zabawne aluzje do takich przebojów, jak Poza światem z Tomem Hanksem, Rydwany ognia czy wreszcie dysneyowski Król Lew. Nie powiedziane jednak, że nie są tam schowane i inne tytuły, do odgadnięcia, których gorąco zachęcam.

Jest ktoś, kto nie darowałby mi gdybym nie wspomniał o pewnej czwórce, wystepujacej w Madagaskarze na drugim, dalszym planie. Cztery pingwiny, które niczym zorganizowany oddział do zadań specjalnych planują i wykonują swoje taktyczne założenia, co rusz będą przecinały swoje drogi z losami Alexa, Martyego, Melmana i Glorii. Choć są mali, nie można im odmówić zapału, profesjonalizmu i pomysłowości, jednak na słońcu i opalaniu, jak będzie się można o tym przekonać, chłopaki nie maja raczej bladego pojęcia. Radzę temu ptasiemu zespołowi bacznie się przyjrzeć.

• Pobierz folder
• Zachomikuj folder