Jonasz Marek

Od Autora
W Polsce żyje i pracuje ponad 30 tysięcy księży. Ta armia dorosłych, wykształconych mężczyzn, ćwiczona przez sześć lat w seminariach duchownych, tworzy hierarchiczną-organizacyjną strukturę Kościoła Katolickiego w Polsce. Od kapłanów będących w służbie Kościoła wymaga się bezwzględnego i ślepego posłuszeństwa wobec przełożonych — proboszczów, biskupów, kardynałów, a przede wszystkim wobec papieża, który posiada władzę absolutną. Władzy tej nie można porównać z żadnym innym ludzkim panowaniem — wykracza ona bowiem poza świat stworzony(1). Papież w doktrynie Kościoła Katolickiego jest nieomylny, gdy wypowiada się w sprawach dotyczących wiary i moralności. Przez niego i biskupów działa ponadto Duch Święty, a każdy z biskupów jest „alter Christus", tzn. zastępuje wiernym samego Chrystusa. Powyższe tezy określane przez Kościół jako dogmaty wiary (pewne, nie podlegające dyskusji), nawet wśród ludzi niewierzących rodzą postawy zażenowania, a nawet strachu przed czymś tajemniczym, niewidzialnym. Któż oprze się władzy danej z Wysoka! Nawet wysocy rangą mężowie stanu chylą głowy przed piuską i pastorałem. (...)
[część 1]

Od Autora
Pomimo wspólnego dla całej serii tytułu, ostatnia część trylogii nie traktuje o mnie. Niewiele jest w niej również moich osądów, przemyśleń czy teorii tak, jak w części drugiej. To typowa relacja, opis faktów - faktografia od początku do końca. Jestem w posiadaniu obszernej dokumentacji potwierdzającej prawdziwość przedstawionych w niej zdarzeń. Część tej dokumentacji publikuję w samej książce. Tę pozycję napisało samo życie, a jej autorami są w większym stopniu opisani w niej ludzie aniżeli ja, który tylko nadałem jej ostateczną formę. Jest to zbiór czterech rozdziałów, a każdy z nich opisuje inną historię, aferę, skandal. Tak, to nie są zwykłe losy zwykłych ludzi. Oni na pewnym etapie swojego życia zetknęli się z strukturą Kościoła rzymskokatolickiego i zostali przez nią zniszczeni, a ich rany nigdy się nie zabliźnią. Z Kościołem (jak szczycą się sami jego dostojnicy) nie można wygrać.
[część 3]