Edith Piaf

Édith Piaf, właściwie Édith Giovanna Gassion (ur. 19 grudnia 1915 w Paryżu, zm. 11 października 1963 w Grasse) – pieśniarka francuska.......

Młodość i dzieciństwo spędziła na ulicach Paryża, porzucona przez matkę – śpiewaczkę kawiarnianą i wychowywana przez babkę i częściowo ojca. W wieku lat 15 zajęła się ulicznym śpiewaniem. Została odkryta w 1935 r. przez impresaria Louisa Leplée i rozpoczęła występy w jego kabarecie "Le Gerny's" przy Champs-Élysées, pod pseudonimem "La Môme Piaf" (wróbelek), który stał się później znany milionom wielbicieli jej talentu. W 1936 r. miała pierwsze nagranie dla wytwórni Polydor. W czasie wojny występowała w lokalach, współpracując z francuskim ruchem oporu.

Słynęła z niebywałej ekspresji i dramatyzmu w wykonywaniu piosenek specjalnie dla niej pisanych. Jej chropowaty i stosunkowo niski głos, kontrastował z drobną sylwetką (147 cm), co fascynowało widzów m.in. w paryskiej Olympii, z którą była przez lata związana.

Śpiewała także w USA, odnosząc spore sukcesy. Oprócz jej talentu, widzów przyciągała otaczająca Piaf legenda, wynikająca z jej przeszłości, a także nieudane związki uczuciowe, które z jednej strony zwiększały dramatyzm jej recitali, a z drugiej pogłębiały chorobę, z którą zmagała się heroicznie do końca życia. W 1935 r. w wieku 2 lat zmarła jej jedyna córka.

Osiągnąwszy szczyty kariery zaczęła pomagać młodym piosenkarzom, ułatwiając im start artystyczny (m.in. Yves Montand, z którym miała trwający kilka lat romans, Gilbert Bécaud, Charles Aznavour). Była dwukrotnie zamężna. Ze swym pierwszym mężem (Jacques Pills) wzięła ślub 20 września 1952, jednak po czterech latach, w 1956 r. rozwiedli się. 9 października 1962 r. wyszła za młodszego od siebie o 21 lat Theophanisa Lamboukasa (znanego jako Théo Sarapo), któremu usiłowała pomóc w karierze piosenkarskiej. Pomimo osobliwości tej sytuacji, krytykowanej przez wielu jej przyjaciół, Lamboukas okazał się jej wiernym przyjacielem, opiekującym się troskliwie piosenkarką aż do jej śmierci.

Piaf zmarła na raka 11 października 1963 w Grasse, jest pochowana na cmentarzu Père Lachaise. Na jej pogrzebie zebrało się 40 tysięcy ludzi, a na jej grobie do dziś są składane kwiaty. Wiele osób inspirowało się jej muzyką i pisało własne piosenki. Twórczość artystyczna Piaf należy do klasyki francuskiej piosenki i pomimo całkowicie odmienionych dzisiaj standardów i gustów jest chętnie słuchana na całym świecie i wznawiana przez wydawnictwa muzyczne............................................................................................Dyskografia:.............................
The Voice of the Sparrow: The Very Best of Edith Piaf
Edith Piaf: Her Greatest Recordings 1935-1943
Edith Piaf: 30th Anniversaire
Eternelle: The Best Of (January 29, 2002)
Hymn to Love: All Her Greatest Songs in English
La Vie en Rose
The Very Best of Edith Piaf
The Rare Piaf 1950-1962
75 Chansons
Gold Collection
Love and Passion
Edith Piaf
Montmartre Sur Seine
48 Titres Originaux

Najbardziej znane piosenki
"Mon légionnaire" (1936)
"Le Fanion de la Légion" (1936)
"L'Accordéoniste" (1940)
"Tu es partout" (1943)
"La Vie en rose" (1945)
"Les Trois Cloches" (1945)
"Hymne à l'amour" (1949)
"Padam... Padam..." (1951)
"Bravo pour le clown" (1953)
"Sous le ciel de Paris" (1954)
"La goulante du Pauvre Jean" (1954)
"Les Amants d'un jour" (1956)
"La Foule" (1957)
"Milord" (1959)
"Non, je ne regrette rien" (1960)
"Le chant d'amour" (1963)
"À quoi ça sert l'amour ?"
"Le prisonnier de la tour"
"L'Homme à la moto"
"Mon Dieu"
"Mon manège à moi"

Filmografia

Aktorka
1959 Les Amants de demain jako Simone
1958 Música de siempre
1954 Gdyby Wersal mógł mi odpowiedzieć (Si Versailles m'était conté) jako kobieta w tłumie
1954 Boum sur Paris
1954 French Cancan jako Eugénie Buffet
1952 Paris chante toujours!
1948 Neuf garçons, un coeur jako Christine
1946 Étoile sans lumière jako Madeleine

• Pobierz folder
• Zachomikuj folder