● Ja Klaudiusz

Klaudiusz prowadzi oddziały do inwazji Brytanii. Messalina doprowadza swe ekscesy seksualne do monstrualnych rozmiarów: apogeum jest konkurs z sycylijską prostytutką, który zdecydowanie wygrywa. Kiedy Klaudiusz wraca triumfalnie do Rzymu dowiaduje się o rewolcie i śmierci swego przyjaciela Heroda. Messalina związuje się z Gajuszem Syliuszem. Razem mają chęć objąć panowanie nad Rzymem. Mobilizuje to wyzwoleńców Klaudiusza - Pallasa i Narcyza - do zawiadomienia cesarza o wyczynach Messaliny. Niewierna żona i spiskowcy zostali skazani na śmierć. W chwili, gdy stary władca ubolewa, że wszyscy na których mu zależało odchodzą, przychodzi wiadomość, że Brytowie wybudowali mu świątynię w Colchester i czczą go jak boga.

Klaudiusz zamieszkał z byłą prostytutką Kalpurnią, klepiąc biedę. Kaligula zamienił pałac cesarski w dom publiczny, gdzie usługi świadczą żony i córki senatorów, wspomagając w ten sposób szkatułę obłąkanego cesarza. Zabiera legiony na groteskową wyprawę do Germanii i stacza "bitwę" z bogiem Neptunem nad kanałem La Manche. Mianuje swego konia Incitatusa senatorem i zmusza Klaudiusza do poślubienia Messaliny. Kasjusz, dowódca, którego Kaligula ciągle ośmieszał, staje na czele spisku mającego na celu zabicie cesarza. Uderzają w czasie igrzysk, zabijając Kaligulę, jego siostrę, żonę Cezonię i malutką córeczkę. Podczas plądrowania pałacu pretorianie natykają się na ukrytego Klaudiusza i niespodziewanie ogłaszają go nowym cesarzem.

Tyberiusz usuwa się na wyspę Capri. Sejan rozwodzi się z żoną i prosi cesarza o zgodę na poślubienie Liwilli. Ten odmawia, ale sugeruje, żeby prefekt poślubił Helenę, córkę Liwilli. To doprowadza Liwillę do wściekłości, a Helena wkrótce umiera otruta. Sejan, kontynuując swój plan przejęcia władzy doprowadza do wygnania Agryppiny i jej syna Nerona oraz aresztowania drugiego z braci, Druzusa. Antonia ujawnia korespondencję pomiędzy Liwillą a Sejanem, która ujawniała zbrodnicze występki tej pary. Klaudiusz potajemnie przekazuje dowody Tyberiuszowi. Za radą Kaliguli, cesarz wysyła Makrona, żeby zabił Sejana, jego rodzinę i zwolenników.

Tyberiusz, przy pomocy Sejana, rządzi żelazną ręką. Jedynie Germanik nieco łagodzi tyranię nowego cesarza, ale umiera wkrótce w Syrii w tajemniczych okolicznościach. Jego żona Agryppina oskarża Pizona i jego żonę Plancynę o spowodowanie śmierci męża. Oboje są sądzeni przed Senatem. Trucicielka Martyna zdradza Liwii, że syn Germanika, mały Kaligula, pomagał jej w doprowadzeniu do śmierci ojca. W postępowaniu senackim Pizon szantażuje Liwię i Tyberiusza, że ujawni powiązania Liwii ze śmiercią Germanika, jeśli nie pomogą mu w oczyszczeniu się z zarzutów. Plancyna pomaga mężowi w samobójstwie, co powoduje koniec procesu. Agryppina i jej przyjaciele muszą się zadowolić tą "częściową sprawiedliwością".

Trzy rzymskie legiony zostały zmasakrowane w bitwie w Lesie Teutoburskim przez Germanów. Tyberiusz i Germanik mają zatrzymać atak barbarzyńców. Tymczasem Klaudiusz w czasie zbierania materiałów do dziejów swojej rodziny spotyka w bibliotece historyka Polliona. Ten radzi mu, aby porzucił swe zamierzenia i nie ukazywał swych zdolności intelektualnych. Ma udawać głupca. August zdecydował się, że jego następcą będzie pogrobowy syn Agryppy, Postum. Liwia reaguje natychmiast i wrabia chłopaka w gwałt na kuzynce, Liwilli. Przed swoim wygnaniem Postum powtarza Klaudiuszowi rady Polliona, wskazując, że osoby stojące na drodze Liwii, źle kończą, czego on jest kolejnym przykładem. Odcinek kończy się ślubem Klaudiusza z Urgulanillą, dziewczyną o wiele wyższą od męża, co wzbudza wesołość i kpiny całej rodziny Klaudiusza.

Cesarz August zaczyna faworyzować siostrzeńca, Marcellusa, kosztem swego przyjaciela Marka Agryppy, który wyjeżdża z Rzymu na znak protestu. Żona Augusta, Liwia, chce, żeby August uczynił swym spadkobiercą jej syna z pierwszego małżeństwa, Tyberiusza. W tym celu truje młodego Marcellusa. Ku wściekłości Liwii August wzywa odtrąconego Agryppę do powrotu i na znak zgody, oddaje mu rękę swej jedynej córki, Julii, wdowy po Marcellusie, dając tym do zrozumienia, że upatruje swego następcy w ich przyszłych dzieciach.
Po 9 latach umiera Agryppa, a Tyberiusz jest zmuszony do poślubienia ponownie owdowiałej Julii. Drugi syn Liwii, Druzus, ulega wypadkowi w czasie kampanii przeciw Germanom. Jego stan pogarsza sie od chwili, gdy kochająca matka wysyła mu swego osobistego lekarza. Druzus wkrótce umiera, pozostawiając żonę Antonię i dzieci, wśród których jest niedawno urodzony Klaudiusz. Tymczasem August zaczyna wyraźnie faworyzować wnuków, synów Agryppy i Julii, Lucjusza i Gajusza.