ChomikBox.msi

updater.exe

KingSize.exe

Znaleziona podkówka w dzieciństwie Był barwny letn ...

Znaleziona podkówka w dzieciństwie Był barwny letni słoneczny dzień, ile lat temu, Szedłem będąc chłopcem ,sam, ścieżką złotego piasku Zauważyłem ją, błyskała srebrem , wołała z daleka Wołała, znajdź , znajdź mnie, do małego człowieka. Znalazłem podkówkę , dziś wspominam z przed wielu lat Przybita do płotu z przed domem, przypomina mi dziecięcy świat Gdy ją znalazłem na polnej ścieżce błyskała srebrem tajemnym Dziś wisząca na płocie, piękna jest koloru brązowo – złotym Gdy smutek na mym czole się wypisuje, dotykam podkowy Przywołuje wspomnienia , wymawiam dziecinne życzenia Dotykam ją opuszkiem palca , w oczach trzymam jej czarowny kształt Wymawiam w myślach to, czego pragnę, co bym w życiu maleńkiego chciał . Wszystkie me dziecięce życzenia ta podkówka SZCZĘŚCIA spełniła Dziś przechodzę koło niej wiszącej , popatrzę czule , dotknę palcem, uśmiechnę się do niej , i wszystko staje się inaczej Wiem to na pewno, ze talizmanem moim jest i zawsze była Wiele w mym spojrzeniu wiary i nadziei, małego dziecka Ile niewiadomych mnie w mym dalszym w życiu czeka Lata mijały i mijają , dziś wiem, że tamte marzenia się spełniają Może nie wszystkie , ale te wymarzone ,i te co jeszcze czekają Wyrosłem takie mam o sobie mniemanie na człowieka, któremu jak na dziś dużo się udaje. Spoglądam w przyszłość jak człowiek młody ,mimo, żem już wiekowy Mam w sobie jeszcze marzenia , pragnienia i wiele rzeczy do zrobienia i spełnienia Chce tak jak na mojej fotografii , gdzie mając życia jeden rok , wierzyć, marzyć , kochać , tęsknic rok w rok

Smutny dzień.JPG

Smutny dzień, smutny

Mój maly caly świat - poezja.jpg

To jest mój kącik , fotelik, filiżanka z kawą, klawiatur ...

To jest mój kącik , fotelik, filiżanka z kawą, klawiatura mi posłuszna Ekran barwy na nim moja poezja która wzrusza Piszę poezję, to moja radość , to mój płacz radosny Płaczę w sobie – cichutko bez łez, jak kwiaty wiosny Piszę poezje, to mój cudowny słowny śpiew Moja poezja , to moja radość, to mój miłosny gniew. Pisać poezję , być z nią za pan brat- to bez końca żyć Bywać z tym pięknym samemu w obłokach by marzyć i śnić Schodzić z piedestału trzymając ją w garści jak barwnego ptaka Wypuścić ku ludziom, ku naturze, do pięknego świata

Swiąteczne śniadanie.jpg

Czas pięknego święta rankiem nastał, jest pogodny jak ci ...

Czas pięknego święta rankiem nastał, jest pogodny jak ciasta świateczne Stół nakryty obrusem szydełkiem dziergany , ledwo stoi na swych czterech nogach Pełno na nim smakołyków, frykasów , mnie tego nie zliczyć, będzie tego w liczbie dwieście Na stole bielą lśnią porcelany, z dzbanka zapach uderzający w nozdrza Do stołu odświętnie się sadowimy, nie opieramy sie na łokciach Przed posiłkiem modlitwę zmówimy,wzrokiem, tęsknym na łakociach Obok mnie wolne krzesło, na nim obrusik z Twoim monogramem, czekam na Ciebie- do śniadania siadamy. Smacznego

Siódme piętro.jpg

Siódme piętro Moje uczucia zimą uśpione, wi ...

Siódme piętro Moje uczucia zimą uśpione, wiosną do tańca zagrzewam, Unoszę je sercem ponad najpiękniejsze me myśli A kiedy wracają do mnie, siadam i na papier je przelewam, By zapamiętane mogły mi wszystkie marzenia się ziścić. Siebie oplatam w pięknych marzeniach przez całe swe życie Na jawie i w śnie uczucia chowam w sobie jak wszyscy ludzie Te najpiękniejsze , ukochane –w sercu skrycie Niejednokrotnie czynię to w wielkim trudzie Każdego ranka buduje ze słów. mały domek dla mojej poezji Gdzie będzie mieszkać ze mną przez wszystkie mego życia lata Pod jego oknami , ogródek mały, w nim pozasadzam frezji, Bo ich najpiękniejszy jest zapach, zapach całego świata Z domku poezji widzę blok , wieczorem okna świecą złotym Siadam, spoglądam ku oknom , owijam się kocem jak marzenia w tedy myśli do mnie biegną po dróżkach tęsknoty miłe ciepło niosą w swoich delikatnych dłoniach I wtedy myślę jak niewiele mnie samemu potrzeba Starczy kawałek nieba,, w moim małym barwnym świecie Jak ukochane słowa, jak ciepły dotyk i nasz bochen chleba I spojrzeć na blok, ku górze do siódmego piętra, , to jak do nieba Zamykam piękno i swoja twarz w dłoniach ..... 2010 04 02

Marzeniami gonię życie.JPG

jak pięknie jest żyć

wiersz napisany dla mnie.JPG

Wiersz napisany dla mnie Po błękicie letniego nieba ...

Wiersz napisany dla mnie Po błękicie letniego nieba słońcem skarmionym żeglowała biała mewa wolnością wiosłując wszelkie smutki gubiąc odgarniała wiatr spod miękkich śniegowych jej skrzydeł Słońce ogrzewało do ostatniego żaru ziemię skrzypce nie snuły smutnych tonów melodii z echem śpieszyła radość Wodospad mojej pieśni poezji narodził się na nowo hucząc wiatrem rwącym strumieniem ukazując piękno ożywionej kaskady Objęłam ziemię spojrzeniem by trwać w tym pięknie w zachwycie trzymając w dłoniach białe tulipany przywitałam wiosnę pełną wdzięku pierwszego walca na twej łące Moje nagie ciało w dłoniach boga oddawało zapach nieba białej sukni wijącej się do stóp ziemi a włosy splecione w kwiaty nocy spływały obejmując nagie ramiona pieszcząc je czule zaś na twarzy mojej uśmiech w konturach czarownego szkicu balansujących kolorów bym nigdy nie płakała oczy jak maleńkie bursztyny morza głębin malowniczej otchłani pełnej magii czarów Ścigając się z wiatrem dotykałam każdy najmniejszy szept nie dotkniętej ziemi ustami spijałam rosę marzeń z gałęzi pełnych złotych liści kołyszących się drzew by napoić serce spragnione miłości. Noc się chyli przysłaniając cieniem gaszące słońce po uśpionym sennym niebie Dosięgam dna mojej poezji powieki ciężkie układają do snu ciało moje bezwietrzna cisza leniwie okryła białym welonem oddech mój drżącą ziemią a sen rodził spokojną noc a ten wiersz napisałam dla ciebie bo wszystkie inne mają w sobie smutek :)

ChomikBox.msi

rewer1234