Muzyka

Starszych więc wśród was napominam, jako również starszy i świadek cierpień Chrystusowych oraz współuczestnik chwały, która ma się objawić: (2): Paście trzodę Bożą, która jest między wami, nie z przymusu, lecz ochotnie, po Bożemu, nie dla brzydkiego zysku, lecz z oddaniem, (3): nie jako panujący nad tymi, którzy są wam poruczeni, lecz jako wzór dla trzody. (4): A gdy się objawi Arcypasterz, otrzymacie niezwiędłą koronę chwały. (5): Podobnie młodsi, bądźcie ulegli starszym; wszyscy zaś przyobleczcie się w szatę pokory względem siebie, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje. (6): Ukórzcie się więc pod mocną rękę Bożą, aby was wywyższył czasu swego. (7): Wszelką troskę swoją złóżcie na niego, gdyż On ma o was staranie. (8): Bądźcie trzeźwi, czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, chodzi wokoło jak lew ryczący, szukając kogo by pochłonąć. (9): Przeciwstawcie mu się, mocni w wierze, wiedząc, że te same cierpienia są udziałem braci waszych w świecie. (10): A Bóg wszelkiej łaski, który was powołał do wiecznej swej chwały w Chrystusie, po krótkotrwałych cierpieniach waszych, sam was do niej przysposobi, utwierdzi, umocni, na trwałym postawi gruncie. (11): Jego jest moc na wieki wieków. Amen! (12): Przez Sylwana, wiernego wam, jak mniemam, brata, napisałem krótko, napominając i upewniając was, że taka jest prawdziwa łaska Boża; w niej trwajcie! (13): Pozdrawia was zbór w Babilonie, wespół z wami wybrany, i Marek, syn mój. (14): Pozdrówcie się nawzajem pocałunkiem miłości. Pokój wam wszystkim, którzyście w Chrystusie. [Biblia, 1 Piotra rozdział 5]

To jedna z tych historii, w której prawdziwość szczególnie trudno uwierzyć. Osoby, na których biografii oparto „Cuda z nieba”, zarzekają się jednak, że ta historia naprawdę się wydarzyła. Bohaterką filmu jest Annabel Beam, dziesięciolatka, która "za życia odwiedziła Niebo". Annabel większość dotychczasowego życia spędziła w szpitalu, tocząc nierówną walkę z nieuleczalną chorobą, niedającą jej szans na normalne życie. Kiedy wreszcie, ku uldze swojej matki Christy (w tej roli Jennifer Garner), dziewczynka poczuła się na tyle dobrze, by móc wstać ze szpitalnego łóżka i pobawić się na zewnątrz z siostrami, wydarzył się wypadek. Tragedia mogła kosztować Annabel życie, ale wydarzyło się coś wprost odwrotnego: podczas gdy rodzina i lekarze przygotowywali się na najgorsze, dziewczynka obudziła się i zaczęła opowiadać o... swoim spotkaniu z Jezusem. Jakby tego było mało, okazało się, że śmiertelna choroba, na którą cierpiała 10-latka, w tajemniczy sposób zaczęła się cofać..

Gdy Abram miał 99 lat, ponownie objawił mu się Jahwe i obiecał niezmiernie liczne potomstwo. Nadał mu imię Abraham, gdyż zamierzał uczynić go ojcem narodów. Abram, a odtąd już Abraham, miał zapoczątkować dynastię królewską. Swoją żonę Saraj miał zacząć też inaczej nazywać. Jej nowym imieniem miało zostać Sara. Abrahamowi za rok miał urodzić się syn, chociaż jego żona w to nie wierzyła. Jednak Bóg ukazał jej łaskawość i uczynił to, co zapowiedział. Sara urodziła syna dokładnie w tym czasie, jaki został wyznaczony. Abraham dał synowi imię Izaak.

Jest rok 1263. W czasie pogrzebu św. Antoniego z Padwy jeden z braci franciszkanów zaczyna opowiadać historię jego życia. Od wypłynięcia z Portugalii, poprzez spotkanie ze św. Franciszkiem z Asyżu, pracę kaznodziejską w Italii, aż do dnia śmierci świętego.

Niebo wedle nauki Kościoła katolickiego doskonałe życie z Trójcą Świętą, komunia życia i miłości z nią, z Dziewicą Maryją, aniołami i wszystkimi świętymi. Do nieba (raju) trafiają ci, którzy umierają w łasce i przyjaźni z Bogiem oraz są doskonale oczyszczeni. W niebie żyje się „w Chrystusie”, ale zachowuje się i odnajduje tam swoją prawdziwą tożsamość. Tajemnica nieba przekracza ludzkie możliwości zrozumienia i wyobrażenia. Szczęście w niebie, obrazowo przedstawianym jako dom Ojca czy też uczta niebieska, polega na „byciu dopuszczonym do widzenia Boga”. Opis nieba znajduje się w Nowym Testamencie, m.in. „Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują” (1 Kor 2, 9)

O niebie wyrażał się także Jezus Chrystus:

„Idę przygotować wam miejsce” (J 14,2)

„Pójdźcie, błogosławieni Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata!” (Mt 25, 34)

Wizję nieba otrzymała także Św. Faustyna Kowalska. Tak to opisała w swoim Dzienniczku: Dziś w duchu byłam w niebie i oglądałam te niepojęte piękności i szczęście, jakie nas czeka po śmierci. Widziałam, jak wszystkie stworzenia oddają cześć i chwałę nieustannie Bogu; widziałam, jak wielkie jest szczęście w Bogu, które się rozlewa na wszystkie stworzenia, uszczęśliwiając je, i wraca do Źródła wszelka chwała i cześć z uszczęśliwienia, i wchodzą w głębie Boże, kontemplują życie wewnętrzne Boga – Ojca, Syna i Ducha Świętego, którego nigdy ani pojmą, ani zgłębią. To Źródło szczęścia jest niezmienne w istocie swojej, lecz zawsze nowe, tryskające uszczęśliwieniem wszelkiego stworzenia. Rozumiem teraz św. Pawła, który powiedział: Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani weszło w serce człowieka, co Bóg nagotował tym, którzy Go miłują. – I dał mi Bóg poznać jedną jedyną rzecz, która ma w oczach Jego nieskończoną wartość, a tą jest miłość Boża, miłość, miłość i jeszcze raz miłość – i z jednym aktem czystej miłości Bożej nie może iść nic w porównanie. O, jakimi niepojętymi względami Bóg darzy duszę, która Go szczerze miłuje. O, szczęśliwa dusza, która się cieszy już tu na ziemi Jego szczególnymi względami, a nimi są dusze małe i pokorne.

Pieśń o Bernadettcie (ang. The Song of Bernadette, 1943) − amerykański dramat biograficzny w reżyserii Henry'ego Kinga, opowiadający historię życia Bernadette Soubirous, świętej Kościoła katolickiego.

Film jest adaptacją powieści pod tym samym tytułem autorstwa Franza Werfela.

Obraz nominowany w dwunastu kategoriach do Oscara, otrzymał łącznie cztery nagrody, w tym dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej. Film jest również pierwszym, który nagrodzono Złotym Globem dla najlepszego filmu dramatycznego
Bernadette była najstarszą córką z dziewięciorga dzieci ubogiego młynarza Franciszka Soubirou i Luizy Casterot. W wieku 14 lat, w 1858 r., miała osiemnastokrotnie ujrzeć Matkę Bożą w grocie Massabielle w Lourdes. Cel objawień został ukazany przez samą Maryję, gdy przedstawiła się Bernadecie w miejscowym dialekcie: «Que soy era Immaculada councepciou» - «Jestem Niepokalane Poczęcie». Było to cztery lata po uroczystym ogłoszeniu przez Papieża Piusa IX dogmatu o zachowaniu Matki Chrystusa od zmazy grzechu pierworodnego. Matka Boża miała poprosić Bernadetę, by odgarnęła nieco ziemi pod skałą i odkryła źródło, które zaczęło wypływać coraz obficiej. Źródło to istnieje do dziś i jest miejscem pielgrzymek milionów chorych, z których wielu daje świadectwo duchowego i fizycznego uzdrowienia po kąpieli w nim. Maryja poleciła też, by dziewczyna modliła się na różańcu.

Bernadeta była chorowitym dzieckiem; przez większość życia cierpiała na astmę. Przez jej współczesnych była uważana za osobę naiwną i prostoduszną, a pomimo surowych przesłuchań, zarówno przez oficjeli Kościoła katolickiego, jak i rządu francuskiego, konsekwentnie obstawała przy swojej historii.

W 1866 wstąpiła roku do klasztoru Notre Dame de Nevers (dom macierzysty sióstr miłosierdzia i edukacji chrześcijańskiej), unikając w ten sposób powszechnego zainteresowania, jakie budziła z powodu otrzymanych objawień. Spędziła w Nevers resztę swojego krótkiego życia. Zmarła w wieku 35 lat na gruźlicę. Do końca życia nie była świadoma tego, że Lourdes staje się miejscem pielgrzymek, ani nie była też obecna przy konsekracji bazyliki w 1876 r.
Poniżej podaję link kamerki TV Lourdes na żywo